Boekbespreking

Dit boek verscheen als deel 2 in de sjofar-serie, die zal bestaan uit zeven delen. Uitgangspunt is dat de zeven bazuinen (sjofarim) in de Openbaring het tegenbeeld zijn van de feestcyclus van Israël. Dat het Lam verworpen wordt en de tuchtiging met Egyptische plagen (Openb. 8 en 9) is het tegenbeeld van het paasfeest, de vijf maanden pijniging (Openb. 9 : 5) wijzen naar een dorstijd, gevolgd door een anti-Loofhuttenfeest. Dat is volgens de schrijver de basis voor een juiste exegese van de Openbaring. Ik moet zeggen dat hij mij daarin niet overtuigd heeft. De schrijver trekt wonderlijke lijnen, zoals: Maria Magdalena als type voor de bruidsgemeente uit Israël met daarnaast de Samaritaanse vrouw als type voor de bruidsgemeente uit de heidenwereld. Jezus wordt voor de Samaritaanse vrouw, als 'zevende' Man, de hemelse Bruidegom. De uitlevering van Sara door Abraham aan Abimelech zou in overdrachtelijke zin wijzen op de vervangingstheologie ten aanzien van Israël, zoals die eeuwenlang door de kerk is voorgestaan enz. De schrijver ontving zijn uitleg in 1948 als een openbaring van de Heilige Geest, waarbij hij de overtuiging kreeg, dat God twee dagen (waarmee tweemaal duizend jaren zijn bedoeld) heeft gezwegen en binnenkort de derde (Gods)dag zal doen aanbreken, waarmee het duizendjarig rijk bedoeld wordt. We moeten met zulke openbaringen echter uiterst voorzichtig zijn. De geschiedenis heeft geleerd dat er vele ontsporingen van dergelijke openbaringen zijn gekomen. Het boek Openbaring werd er mij door het lezen van dit boek niet duidelijker op. En dat kan toch de bedoeling van het boek niet zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen