De slapende kerk

Zó niet

Nee, de kerk behoort niet te slapen. De kerk is geplaatst in de dag, in het licht van de Heere Jezus Christus. Daarom mag ze niet slapen als de anderen die van de nacht en van de duisternis zijn. (1 Thess. 5 : 5-8). De kerk moet wachten op de bruidegom die komt en zorgen dat ze alles klaar heeft voor Zijn komst; slapen kan dan funest zijn (Matth. 25 : 5). Gezien het feit dat de komst van Christus elke dag naderbij komt moeten we uit de slaap opwaken als we daar nog in verkeren (Rom. 13 : 11). De kerk moet wakker zijn. Op haar post zijn. Volop gereed om te leven van alles wat Christus voor haar heeft, wat de Geest in haar wil bewerken, en waar haar Koning haar voor gebruiken wil.

Tóch zo

Slaap overmant je ondertussen meer dan eens terwijl je beter wakker kon blijven. De discipelen hadden daarmee te maken in de hof van Gethsémane. Het was nacht en ze konden niet wakker blijven om met de Heere Jezus mee te waken en te bidden. Ook in dat opzicht was hun geest misschien wel gewillig, maar hun vlees zo zwak. (Matth. 26 : 40, 41). De kerk hoort niet te slapen, maar ze doet het ondertussen toch.

Niet dood

Nee, in de slapende kerk is lang niet alles negatief en donker. De discipelen die sliepen waren geen onbekeerde dode zondaren. Ze deelden in de liefde van Christus. Ze waren Zijn volgelingen. Op weg met Christus waren ze zelfs verder dan menig ander (Matth. 26 : 36, 37). Deze mannen wisten dat ze het bij Christus moesten zoeken, en ze wilden Christus niet inruilen voor iemand anders (Joh. 6 : 67, 68). Deze mannen hadden veel opgegeven om Christus' roep te gehoorzamen. Wat had de Heere hun veel beloofd en veel gegeven!

Beneden de maat

Toch waren de discipelen niet waar Jezus hen hebben wilde. Hij had tot hen gezegd: Blijft hier en waakt met Mij.' Met hun slapen bleven ze beneden de maat die Christus hun gesteld had: waken met Hem, bidden met Hem en zich wapenen tegen de verzoekingen die op handen waren, en waar Jezus hen al voor gewaarschuwd had (Matth. 26:31, 34).

De slapende kerk leeft gewoonlijk beneden de maat. De Heere zegt: bidt zonder ophouden (1 Thess. 5 : 17) en ze bidt maar af en toe. De Heere zegt: wordt vervuld met de Geest (Ef. 5 : 18), maar in plaats daarvan bedroeft ze de Geest en blust ze Hem zelfs uit. De Heere roept op om partij te kiezen tegen alle zonden, maar de slapende kerk doet het alleen maar tegen een aantal. De Heere roept op om waakzaam te zijn in het uitzien naar de wederkomst van Christus, maar de slapende kerk denkt en spreekt daar maar zo af en toe over. De Heere zegt: hebt elkander hartelijk lief met broederlijke liefde, maar in de slapende kerk houdt het vaak op met slechts een vormelijke liefde.

Eerlijk

Ik schrijf u vanuit Canada. En dat is een heel eind weg. Laat me u vertellen dat er in onze kerk (Bethel Reformed Church in Monarch, Alberta) een heleboel goeds te noemen is. Over kerkgang, avondmaalgang, uitbreiding van het kerkgebouw (van 150 naar 190 zitplaatsen - stel er u dus niet te véél bij voor), een christelijke school die voor het tweede curususjaar bezig is en waar veel voor geofferd wordt. We zijn dankbaar voor heel wat dingen. Goed, het zou natuurlijk beter kunnen. Dat zeg ik als ik eerlijk ben. En daarmee heb ik meteen wat toegegeven: Dat het misschien toch beneden de maat is in onze kerk. Dat onze kerk misschien toch wel een beetje slaperig is.

Als u eerlijk bent, moet u misschien toegeven dat er bij al het goede in uw kerk ook wel het een en ander is dat te wensen overlaat. Dat beter zou kunnen. Het zou misschien geen kwaad kunnen als onze kerken echt wakker zouden worden.

Ontwaakt!

'Ontwaakt gij die slaapt!; Die oproep mogen onze kerken ter harte nemen. Laten we leven in het besef dat we leven in een snel opkortende tijd. Dat de definitieve zaligheid in Christus wenkt, maar ook de definitieve verdoemenis. Als we de werken van de duisternis hebben leren onderkennen, laten we ze dan ook afleggen. Laten we strijders zoeken te zijn, gewapend met de wapenen van het licht. Laten we eerlijk wandelen, niet op het randje van de wereldsheid, en meegenietend van de waaghalzerij van hen die God niet kennen. Laten we ons vlees de zin niet geven. Laten we de Heere Jezus Christus aandoen. (Rom. 13 : 11-14). Laten we wakker worden uit onze vadsigheid, lauwheid, gewend-zijn aan de kerk, de dominee, de Bijbel en al het christelijke. Laten we ophouden met het woord van de prediking te beluisteren als het woord van een mens, en het aannemen als (gelijk het waarlijk is) Gods Woord (1 Thess. 2 : 13). Dan zullen christenen weer meer leesbare brieven zijn. Dan zal er met meer oprechtheid gezongen kunnen worden:

U zoekt mijn hart, mijn oog blijft op u staren.

En: Eén dag is in Uw huis mij meer, dan duizend waar ik U ontbeer.

En: 'k Zal met vermaak naar 't kwaad niet overhellen; geen godd'loos stuk mijzelf voor ogen stellen; ik haat het doen der schend'ren Uwer wet, en schuw die smet. Dan zullen de onbekeerden in de kerk duidelijker beseffen dat ze onbekeerd zijn. Dan zullen de buitenkerkelijken meer merken dat die kerk toch wat hééft.

Gebed

Laten we vooral bidden! Want verlevendiging van de kerk moet nog altijd van de Heere komen. Als de Geest het niet doet, zal geen mens het doen. Laten we persoonlijk bidden. Laten we met elkaar bidden. Als er ergens een ontwaken nodig is onder ons, dan is het zeker op het terrein van het gebed.

Het kan!

Het is Pinksteren geworden. En dezelfde discipelen die sliepen in de nacht van Jezus' gevangenneming zijn nu klaar wakker. Ze zijn in gebed geweest. Dagen! En de Geest is uitgestort. Overvloedig. Ze spreken. Ze getuigen. Ze hebben lief. Ze geven. Ze gaan uit. Ze lijden voor de naam van Christus. En de wereld verandert voor hun ogen. De kerk wordt gebouwd.

De Geest is uitgestort. Niet maar als een ervaring voor toen. Maar als een heilsfeit.

Als een bron van levend water voor de hele kerk van de laatste tijd.

Zou het niet tot eer van God zijn als de slapende kerk wakker wordt? Zou de kerk niet gezegend zijn, als ze ontwaakt, tot hetgeen de Heere voor haar heeft, en waar de Heere haar toe roept? Zou het niet veel kunnen betekenen voor onze jongeren (en waarom niet voor ouderen? ) Zou de kerk zo niet meer kunnen betekenen voor de wereld die nu vaak de schouders over haar ophaalt?

Maar laten we er dan erg in hebben dat alleen de ontwaakte kerk er erg in heeft dat ze sliep. De kerk die slaapt, heeft nergens weet van.

Graag ontmoet ik u in de gebeden aan de troon van Gods genade!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen