Boekbespreking

In april 1995 wijdde de VU een bezinningsdag aan een vraag die centraal staat in de confrontatie tussen christelijk geloof en het zogeheten nieuwetijdsdenken (New Age): opstanding of reïncarnatie? Tot voor kort had de term 'reïncarnatie' een min of meer exotische klank, maar sinds de opkomst van New Age zijn ook in het westen steeds meer mensen geneigd de gedachte dat wij meerdere levens hebben serieus te nemen. Vandaar dit initiatief. De in deze bundel opgenomen opstellen zijn gebaseerd op de tijdens de bezinningsdag gehouden lezingen. Ter afsluiting treft men bovendien nog een verslag aan van de discussie die in reactie op de lezingen plaatsvond.

De bijdragen vormen niet bepaald een eenheid. Ze belichten het thema niet slechts vanuit diverse invalshoeken, maar geven ook uiteenlopende antwoorden op de vraag of christelijk opstandingsgeloof en reïncarnatiedenken verenigbaar zijn. De in­tussen overleden jezuïtische theoloog K. Douven meent van wel. Hij stelt dat ieder mens de mogelijkheid heeft om de 'bevrijdende oerkracht van de opgestane Heer' in zich te laten groeien, en denkt in dit verband aan een kosmisch leerproces dat meerdere opeenvolgende mensenlevens in beslag neemt. VU-dogmaticus B. Montsma daarentegen wijst op de gnostische achtergrond van Douvens theologie. Hij wijst het reïncarnatiedenken af als een individualistisch zoeken naar vergoddelijking van het eigen zelf, maar neemt vervolgens toch de procesgedachte eruit over: in het hiernamaals zal volgens hem iedereen de kans krijgen toe te groeien naar de volmaakte gemeenschap met God.

R. Kranenborg en C. Anbeek maken onderscheid tussen westers en oosters reïncarnatiegeloof. Kort gezegd ziet men in het oosten reïncarnatie als bron van ellende en in het westen als bron van verlossing. Kranenborg is nog het meest kritisch naar het reïncarnatiedenken: het kan niet, omdat een mens maar één identiteit kan hebben, en dus niet vroeger een ander geweest kan zijn. En het hoeft niet, omdat we vanuit het N.T. krachtens de opstanding van Christus weet mogen hebben van de opstanding der doden, waarbij onze unieke identiteit gewaar­borgd blijft. Dat lijkt me juist gezien.

Merkwaardig is dat een anoniem blijvende eindredacteur het nodig vond om ter afronding juist bij ­ deze positie van Kranenborg nog even een kritische kanttekening te zetten. Was het sowieso niet te beter geweest om de eindbalans maar aan de lezers­ over te laten, in plaats van daarin te trachten de ge­bleken kloof tussen christelijk geloof en New Age toch nog wat te overbruggen? Afgezien daarvan is ­ dit al met al een leerzame bundel over een actueel thema.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen