Classicale vergadering van Harderwijk

Geachte colleges en gemeenten.

Temidden van de verwarde situatie waarin onze kerk zich thans bevindt richten wij ons namens het Breed Moderamen tot de kerkenraden en gemeenten die tot de classis Harderwijk der Nederlandse Hervormde Kerk behoren. Uit diverse publicaties en uitspraken die gedaan zijn in de media blijkt dat na de laatste vergaderingen van de Generale Synode en na de vergadering van de zogenaamde triosynode de Nederlandse Hervormde Kerk ten prooi is gevallen aan een grote verwarring. Wij menen dat het onze verantwoordelijkheid is u op te roepen tot gebed en tot een diepgaande geestelijke bezinning op de voortgang van het Samen op Weg-proces.

Hoewel al verscheidene malen door de grondvergaderingen van de kerk principiële bezwaren zijn ingebracht tegen de wijze waarop het Samen op Weg-proces gestahe krijgt wordt het voorgenomen beleid in de richting van vereniging van de drie bij het proces betrokken kerken voortgezet. Velen proeven in de gang van zaken een dwangmatig karakter. Er wordt niet meer naar elkaar geluisterd. De tijd van overleg lijkt voorbij te zijn. Dit vervult ons met grote zorg.

Het leidt ertoe dat personen, ambtelijke vergaderingen en gemeenten een eigen koers gaan uitzetten en het geheel van de kerk uit het oog verliezen. Hoewel we hiervoor begrip kunnen opbrengen achten we dit gebeuren toch niet juist. We hopen en bidden dat de Generale Synode in dezen haar verantwoordelijkheid om leiding te geven aan het geheel der kerk zal verstaan. Tegelijkertijd roepen we kerkenraden en gemeenten in onze classis met klem op in dit stadium geen besluiten te nemen, waarvan de gevolgen thans niet te overzien zijn waardoor het gevaar bestaat dat komende generaties de wrange vruchten van een niet voldoende doordacht beleid zullen moeten plukken.

De geschiedenis van onze Nederlandse Hervormde Kerk is een geschiedenis waarin naamsverandering al eerder voorkwam en waarin verreweg de meeste tijd de naar ons besef rechte inhoud van Schrift en belijdenis op een laag pitje heeft gestaan. Toch bleek dwars door alles heen de trouw van God. De huidige situatie in onze kerk lijkt in verschillende opzichten op die in de vorige eeuw. Koning Willem I legde de kerk de Reglementenbundel op. Er kwam een synode, waarin de classes niet waren vertegenwoordigd. Er werd door de gereformeerde gezindte in de kerk geprotesteerd. Ondanks afscheiding en doleantie bleven veel 'gereformeerd denkenden' in de kerk. Zij wisten zich in deze kerk geroepen. Zij bleven al werd er door afgescheidenen en door dolerenden op hen neergekeken. Voor de kerk, die zij verlaten hadden was immers geen hoop overgebleven? Het was een zinkend schip. Door degenen die bleven werd de Nederlandse Hervormde Kerk gezien als gestalte van de kerk van Christus. Men zag afscheiding niet als een weg tot kerkherstel. Al was de situatie soms zeer moeilijk. Al werd een bijbelgetrouwe prediking vaak tegengewerkt. Men bleef in de kerk. Altijd is er geprobeerd, ook onder moeilijke omstandigheden, te werken aan de opbouw en het herstel van deze kerk. Rond de invoering van de nieuwe kerkorde in 1951 bleek opnieuw hoe verscheiden in de kerk gedacht werd. Al was er moeite met onderdelen van deze kerkorde, men vond er geen reden in de kerk te verlaten. Ook bij de invoering van de vrouw in het ambt, wat ernstige bezwaren bij een aanzienlijk deel van de Nederlandse Hervormde Kerk heeft opgeroepen en nog oproept, werd er niet over gesproken de kerk te verlaten. Er werd altijd weer een weg gezocht om vruchtbaar en opbouwend in de kerk der vaderen werkzaam te kunnen zijn.

Hoeveel herkenningspunten er ook zijn met betrekking tot het verleden, er is ook verschil. Velen hebben vragen met betrekking tot de continuïteit van de kerk. Houden de drie kerken op te bestaan bij fusie of voegen de drie zich in de nieuwe kerk, waarvan men wel kan zeggen dat het de voortzetting van de drie betrokken kerken is, maar is dat ook echt zo met betrekking tot de Nederlandse Hervormde Kerk? Naar onze mening zal in een voortgaand gesprek een weg gezocht moeten worden om de continuïteit met het verleden te waarborgen. Daarbij mag het belang van en pastorale zorg voor de gemeenten niet uit het oog verloren worden. Voor gemeenteleden, en daarbij valt ook te denken aan hen die Openbare Belijdenis van hun geloof afleggen, speelt de vraag van welke kerk zij straks lid zullen zijn. Is dat nog wel de kerk waarin zij hun geloof beleden hebben? Bij het beantwoorden van deze vragen kan een bezinning op Artikel II, 1-2 van de Concept Kerkorde van de Verenigde Protestantse Kerk in Nederland van belang zijn (zie noot ')•

Tot op heden hebben veel ambtsdragers zich geroepen geweten hun tijd, kennis en energie te geven aan de instandhouding en opbouw van de gemeente. Bij hen is veel liefde tot de Nederlandse Hervormde Kerk. Het is onze stellige overtuiging dat zij niet uit deze kerk weg kunnen zolang er ruimte is voor een schriftuurlijke prediking. Dit moge een ieder getrouw op zijn post doen blijven zolang dit mogelijk is. Er zijn in verschillende gemeenten in het verleden uitspraken gedaan waarin richting Generale Synode een duidelijk signaal is afgegeven dat men geen vereniging van de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch Lutherse kerken op de voorgestelde basis kan en wil accepteren. In de huidige situatie moet naar onze mening een dergelijke uitspraak gezien worden als een visie die onder woorden gebracht moest worden, maar niet als een besluit dat onder alle omstandigheden tot gelding gebracht zal moeten worden. Besluitvorming in gemeenten kan eerst plaatsvinden als meer bekend is van de kerk en de kerkorde die ontstaan. We wijzen de ambtsdragers in de gemeenten die tot onze classis behoren op de positie die profeten, apostelen en met name ook Paulus heeft ingenomen. De profeten hebben nooit omwille van de vervallenheid van het volk nagelaten hun boodschap te spreken. De apostelen hebben niet zelf de band met tempel en synagoge doorgesneden. Paulus heeft niet gebroken met gemeenten waar niet geleefd werd naar de wil des Heeren. Zelfs met Korinthe, waar overspel, onmatigheid bij de Avondmaalsviering, loochening van de opstanding van Christus getolereerd werd, heeft hij niet gebroken. Wij hebben tot op heden geen andere opdracht temidden van de verwarde situatie waarin de Nederlandse Hervormde Kerk thans verkeert dan te spreken en te getuigen naar het Woord van God. Ons vertrouwen is op Hem, Die in staat is te doen wat mensen niet vermogen: Zijn Kerk te bewaren en tot waarachtige eenheid te brengen.

Zoals wij in het verleden constructief hebben meegedacht, zo willen we het ook thans doen. Op dinsdag 25 juni zal D.V. een extra classicale vergadering gehouden worden waar alle ambtsdragers uit de classis welkom zijn. Dr. G. G. de Kruijf zal op ons verzoek ingaan op vragen met betrekking tot de continuïteit van de Nederlandse Hervormde Kerk, de binding aan de belijdenis en hoe gemeenten, die moeite hebben met met het Samen op Weg-proces straks een plaats hebben binnen de kerk. Verder hopen we een bezinning binnen de classis en de gemeenten op gang te brengen met betrekking tot de plaats van het huwelijk en de sacramenten in de kerkorde, de naam van de kerk en onze plaats in de kerk. We roepen u op tot verootmoediging en gebed. Laten wij ons buigen voor de Heere en Hem om ontferming smeken. Er mocht worden voorkomen dat de kerk wordt verscheurd en verdeeld. De Heere ontfermt Zich op het gebed. Zijn genade en gunst is ook voor de toekomst genoeg. 'De HEERE bouwt Jeruzalem; Hij vergadert Israels verdrevenen' (Psalm 147 : 2). In dat vertrouwen mogen wij leven.

Met broederlijke groet,

ds. C. van Sliedregt, preses

ds. J. Boer, scriba-secundus

Noot'.

KERKORDE VAN DE VERENIGDE PROTESTANTSE KERK IN NEDERLAND

Artikel II, 1-2:

1. De Verenigde Protestantse Kerk in Nederland is de voortzetting van de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden.

2. De Verenigde Protestantse Kerk in Nederland bestaat uit al de gemeenten, te weten de protestantse gemeenten, de hervormde gemeenten, de gereformeerde kerken en de evangelisch-lutherse gemeenten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen