De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De elfde Pastorale van Dijon

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De elfde Pastorale van Dijon

7 minuten leestijd

Inleiding

Van dinsdag 9 tot vrijdag 12 april 1996 werd de elfde 'Pastorale van Dijon' in Frankrijk gehouden. Evenals voorgaande jaren ontmoetten elkaar in de oude voorname abdij 'de la Bussière' reformatorische en evangelische christenen uit allerlei landen van West-Europa en Afrika. De voertaal is Frans, om te benadrukken dat het een Frans gebeuren is, ook al is niet iedereen, zoals ondergetekende gewend elke dag Frans te spreken. Het geeft een beetje de Franse sfeer van het gebeuren aan en dat heeft zo zijn eigen charme.

Ook vanuit Nederland waren allerlei mensen aanwezig, uit verschillende kerkgenootschappen. Het was een verademing om even uit de gespannen kerkelijke sfeer in ons eigen land vandaan te zijn en met mensen uit allerlei kerken en groepen een diepe geloofsband te ervaren. Eén Persoon stond centraal, de Gekruisigde en Opgestane Heere Jezus Christus. Hij bond ons allen samen. De naam 'Pastorale' zegt ook iets over de sfeer. De bijeenkomst wil geen congres of wetenschappelijke conferentie zijn, maar veel meer een ontmoeting, waarin de een de ander tot pastor mag zijn. Vooral de persoon van de Engelse baptist ds. Stuart Olyott, één van de leiders, straalt een pastorale houding uit.

Lezingen

Een centraal onderdeel van de bijeenkomst werd gevormd door de lezingen, acht in totaal en nog een lezing van dr. Wells voor de studenten.

De lezingen raakten allerlei kanten van het persoonlijke en kerkelijke leven. Nu eens ging het over bijbelse onderwerpen, zoals de inleiding van Doyen Pierre Berthoud over de vloekpsalmen 83 en 94. Dan weer betrof het een kerkhistorisch onderwerp, zoals de lezing van pasteur O. Caysac over Daniël Chamier, een hugenoot uit de 16 en 17e eeuw. Ook kwam een meer dogmatisch onderwerp aan de orde, namelijk over het genadeverbond, door pasteur David Vaughn. De lezing van Malcolm Ball ging over calvinistische gemeentevorming in onze geseculariseerde cultuur. Zelf mocht ik twee lezingen houden over het geloofsonderricht in het Oude Testament en het Nieuwe Testament, 's Avonds was er steeds een bijbelstudie. Ze werden gehouden door theologische studenten uit Aix en Provence over de strijd van Jezus in Gethsemane, zijn lijden en sterven aan het kruis en Zijn opstanding. Met veel vrijmoedigheid getuigden de studenten van het heil dat Christus voor verloren zondaren heeft verworven.

Het is een bijzondere ervaring om in dit bonte gezelschap zelf lezingen te houden. Niet alleen werd duidelijk dat Frans lezen, spreken en verstaan verschillende zaken zijn, maar ook dat een theologische discussie voeren in het Frans nog weer iets anders is. Wat dat betreft: chapeau (hoed af) voor dhr. A. van Velzen uit Krimpen aan den IJssel, de verbindingsman tussen de Pastorale en ons land, wiens Frans vloeiend en klaar was.

De onderlinge gemeenschap

Een belangrijk onderdeel van de conferentie is toch wel de onderlinge ontmoeting, vooral tijdens de maaltijden. Fransen werken om te eten, wij eten om te werken. Wat is beter? In elk geval betekent een maaltijd in Frankrijk een kans voor ontmoeting en gesprek. Wat is het dan heerlijk te ervaren dat er mensen zijn in onze geseculariseerde cultuur die Christus mogen kennen en van Hem getuigen. Van wie velen heel dicht bij je staan vanwege hun calvinistisch gekleurde geloofsbeleving. Het uitwisselen van ervaringen als het gaat over zonde en genade, rechtvaardiging en heiliging, persoonlijk geloof en de roeping in de wereld, betekent heel veel. Misschien is dat nog wel het meest wezenlijke van deze bijeenkomst. Voor mensen die in een situatie leven, die zo volkomen verwereldlijkt is, is zo'n ontmoeting dunkt me een enorme steun. Anderzijds merk je dat de Heere overal zijn kinderen heeft en dat je daarvoor niet in Nederland hoeft te wonen. Wat hebben wij in ons land veel gekregen, wat zijn we bevoorrecht! Ik heb vaak moeten denken aan de tekst: aan wie veel gegeven is, van die wordt veel gevraagd. Aantallen kerkgangers zoals wij die kennen, zijn voor velen van de deelnemers niet te plaatsen. Anderzijds wordt door hen veel meer gevoeld dan wij wat het betekent dat Jezus zegt: waar twee of drie in Mijn Naam bijeen zijn, daar ben Ik in het midden van hen. Uit gesprekken met ds. Brienen uit Parijs bleek eveneens hoe klein de gemeenten zijn, waarin predikanten zoals hij werken. Hoe houd je het vol? Alleen door de kracht van het Woord en het gebed, ook de voorbede. Ik geloof dat dit soort ervaringen ons tot verootmoediging moet leiden. Zijn we niet rijk en verrijkt als in Laodicea (Openb. 3)? Vei-wachten we het wel echt van de Heere, ook als het gaat om de nood van onze eigen kerk?

De studenten

Donderdagmiddag 11 april werd er een speciale bijeenkomst gehouden voor de studenten. Vanuit ons land was dhr. G. v. d. Top te Lunteren daarbij een centrale persoon. Verschillende theologische - en ook andere studenten uit ons eigen land waren aanwezig en brachten groeten over. Bijvoorbeeld van de GTSV Voetius te Utrecht. Trouwens ook een studentenechtpaar uit Hongarije was aanwezig. Dr. Paul Wells hield een lezing over de kerk. Daarbij ging het vooral om het verschil tussen een plurale kerk en een belijdende kerk. De lezing was indringend en ter zake. Er volgde een goede discussie op. Ook uit deze lezing bleek weer dat jongeren in Frankrijk, die predikant willen worden, niet een gemakkelijke weg kiezen. Ze krijgen het moeilijk. Ze worden nauwelijks geaccepteerd. Iemand zei: eigenlijk is Frankrijk niet eens een rooms land, maar een heidens land. Wonderlijk dat de Heere toch steeds weer jonge mensen roept tot Zijn dienst. Ook in Frankrijk.

Bijzonderheden

Tijdens de conferentie was er ook een zitting gewijd aan het uitwisselen van ervaringen en het vragen om voorbede. Namens het Hoofdbestuur van de GB heb ik de groeten overgebracht en gevraagd om voorbede voor de kerken in Nederland. Op een ander moment, passend in dit kader, bood dhr. A. van Velzen aan de Pastorale de Franse vertaling aan van het tweede deel van het commentaar op de Romeinenbrief van ds. C. den Boer, l'Oeil du cyclone. Men was er dankbaar voor. De vader van de vertaler, ds. Jansen, ontving een hartelijk applaus. Het is goed om elkaar op deze wijze van dienst te zijn.

Evaluatie

We mogen terugzien op een gezegende conferentie te Dijon. Toch nog een enkele opmerking. In de eerste plaats zou het goed zijn dat er toch nog meer studenten vanuit Nederland aan de Pastorale zouden deelnemen. Het verbreedt je horizon en biedt mogelijkheden tot verrijkende contacten met studenten uit andere landen. Ook volgend jaar D.V in de week na Pasen zal er weer een Pastorale worden gehouden. Laten studenten, met name theologische studenten, vroegtijdig bezien of ze deze week kunnen meemaken. Aan reiskosten valt iets te doen.

Ten tweede: Het was goed te merken dat er verschillende theologische invalshoeken onder de deelnemers waren, die soms toch wel op gespannen voet met elkaar stonden. Ik denk hierbij vooral aan de tendens bij meerderen om bij het genadeverbond alleen te denken aan een verbond met de uitverkorenen, waardoor de historische lijnen, de lijn der geslachten dreigt te verdwijnen. Ook ten aanzien van de plaats van het volk Israël in de heilsgeschiedenis bleek verschil van mening. Er waren heel wat deelnemers die vonden dat Israël geen plaats meer heeft in de geschiedenis van God met zijn volk en de kerk. De vervangingstheologie wint terrein. Ik ben daar eerlijk gezegd niet gerust op. Staat er een generatie op die gaat vergeten wat een vervangingstheologie voor Israël kan betekenen? Gelukkig was er een wijze leiding, die ervoor zorgde dat de gematigde koers intact bleef. Maar toch... Dit moet me toch van het hart. Juist hierom is een inbreng vanuit ons land, die weet heeft van de waarde van het verbond, ook met Israël, van groot belang.

Vrijdagmiddag ging iedereen weer naar huis. Het was een goede week geweest. Ik heb er (weer) veel geleerd. Bemoedigd en dankbaar kwamen mijn vrouw en ik thuis om weer aan het werk te gaan vanuit de zekerheid dat God doorgaat met zijn werk, ook in onze tijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 mei 1996

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

De elfde Pastorale van Dijon

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 mei 1996

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's