Groet en toespraak

Geachte voorzitter, geachte leden van de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk.

Namens de Generale Synode van onze kerk wil ik u van harte groeten en u Gods zegen over uw vergadering toebidden en toewensen! Dit des te meer omdat het een zware tijd is voor onze kerk en ik in verootmoediging besef dat het niet altijd 's Heeren wegen zijn die wij kiezen en gaan. Wij zijn als kerk diep verdeeld, ja haast verscheurd, over de weg die wij in Gods Naam samen dienen te gaan. Geestelijke motieven gaan schuil achter kerk-politieke stellingen. Er treedt een verharding op die ons verandert van zusters, broeders en medestanders in tegenstanders. Deze crisis voltrekt zich in uw midden en derhalve in het midden van de gehele Nederlandse Hervormde Kerk. In dit besef ben ik hier als praeses van onze synode vandaag aanwezig en richt ik het woord tot u. In dat besef richt ik vandaag mijn woorden tot God met de bede: 'Moge U zich over onze kerk en over ons ontfermen!'

Vandaag sta ik in uw midden, ook in het besef dat ik voorzitter ben van de synode die besloten heeft de weg naar vereniging voort te zetten. U hebt recht op het diepste motief: Voor de synode is Samen op Weg een voluit Geestelijke zaak, een roeping van Godswege. Was het een menselijke zaak, dan zou ik er mee zijn opgehouden. Anderzijds besef ik dat de redenen dat velen van u niet mee kunnen ook van geestelijke aard zijn. Bovenal ben ik er van overtuigd dat het alleen dan een geestelijk proces zal blijken te zijn, wanneer wij elkaar als gehele kerk weten vast te houden. Voor mij is een verenigde kerk zonder hervormd gereformeerden geen verenigde kerk.

Dat brengt met zich mee dat ik reken en vertrouw op uw inbreng. U neemt als Gereformeerde Bond in dit alles een eigen plaats in. U wordt daarin overschat en onderschat.

U wordt als Gereformeerde Bond overschat wanneer men achter u wil aangaan als kerkpolitieke leider. Dat verhit hoofden en verkilt har­ten binnen en buiten uw bond. Bewust heeft de reformatie de uitoefening van de regering van de kerk gelegd bij de ambtelijke vergaderingen waarin gekozen en geroepen ambtsdragers bijeenkomen.

U wordt als modalitaire organisatie onderschat wanneer men u als bond aan de zijlijn ervaart. Een plaats in de marge die u zelf noodgedwongen beleeft of een positie die anderen u willens en wetens toedenken. Als geestelijke beweging hebt u onze kerk veel te bieden. Alsmede de kerken waarmee wij in staat van her-dan wel ver-eniging zijn. De kracht van uw beweging ligt in het vormen van levende gemeenten, die gevoed worden door reformatorische prediking vanuit Calvijn en Luther beiden. Uw bevindelijke omgang met het Woord

Gods schenkt leven en toekomst aan de kerk. Wanneer u vraagt om continuïteit dan ligt die in de eerste plaats daar: waar gemeenten samenkomen rondom Woord en Sacramenten.

Vandaaruit zal uw zoutend zout werken in de grotere verbanden. Het is mijn diepste overtuiging dat, wil onze kerk in deze tijd staande blijven in secularisatie van buiten-en vooral van binnenuit, zij dat enkel zal kunnen waar zij staat op de wortel van de reformatie: door het Woord alleen, door het geloof alleen, door genade alleen! Met die wortel bent u in onze kerk het meest hecht verbonden. In die verbondenheid met de kerk van de reformatie heeft u altijd positie gekozen in het brede verband van onze kerk, delend in haar geschiedenis en haar schuld, in haar roeping en haar zegen. Zonder dat brede verband krijgt uw beweging onherroepelijk iets sektarisch en dreigt zij onder te gaan in formalisme en innerlijke verdeeldheid.

Meneer de voorzitter, overschat uzelf niet en onderschat uzelf niet. De Nederlandse Hervormde Kerk heeft u nodig. Niet uw politiek machtsblok, dat frustreert uzelf en anderen, maar uw geestelijke inbreng, dat verdiept uzelf en de gehele kerk. Houdt daarbij het oog gericht op de reformatie en alle kerken die daaruit voortgekomen zijn. Ik bid tot God dat Hij die de Nederlandse Hervormde Kerk heeft bewaard door afscheiding en doleantie heen, onze kerk ook zal behouden door kerkvereniging heen!

Nijkerk, 29 mei 1996 W. B. Beekman, Praeses Synodi

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen