De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

7 minuten leestijd

Bij uitgeverij De Banier te Utrecht verscheen een vijfde bundel met stulpjes uit het 'gemeentenieuws van Oene', ooit in de Hervormde Kerkbode van de classis Harderwijk geschreven door ds. J. T. Doornenbal. Gedurende een bepaalde periode reageerde ds. Den Boer uit Veessen op de stukjes van ds. Doornenbal met Sorghvliet-rijmen. Hier volgt een stuk, getiteld Verlangend naar de verte en de zee.

'De vakantietijd loopt ten einde. Veel vakantie heb ik zelf ditmaal niet gehad. Zelfs had ik er aanvankelijk geheel van af gezien er tussen uit te gaan en besloten maar stil in Oene te blijven. Er zijn soms tijdens, waarin de moed en de lust om uitgaansplannen te maken geheel ontbreken. Waarschijnlijk is men dan juist het hardst aan een vakantie toe. Wij kunnen nu eenmaal de tijdelijke onderbreking van onze arbeid niet missen, om te rusten, tot ontspanning te komen, nieuwe indrukken en levenskracht op te doen. Anders wordt het leven dor en onvruchtbaar en versterft het in zijn wortel. Ik heb dit weer pijnlijk ontdekt!

Maar al zit ik hier oud te worden en te versuffen, toch blijft wel het verlangen naar verre en vreemd landen. Naar bergen en dalen en wouden en rivieren, naar prairies en woestijnen, naar zoveel dat ik gezien heb en nog hoop te zien en misschien nooi zal zien. En meest van alles is er altijd het verlangen naar de zee, de zeewind weer te horen ruisen en de kreet der meeuwen, de zon te zien stralen over de glinsterende golven, het strand en de duinen. Wie eenmaal de zee liefkreeg verlangt er altijd weer naar terug in hete zomerdagen en in wilde stormnachten, dan kunnen huizen en dorpen en bossen te eng worden en hunkert het hart naar de ruimte, de wijdheid, en, temidden van het moede leven van iedere dag, naar het grootse tumult van de wind en de golven. En dan daarbij het denken aan de plaatsen aan de zee, de oude vissersstadjes met hun smalle straten en verdoken huizen, de schoonheid van kleuren en vormen, de binnenhuizen en de klederdrachten en het leven van het zeevolk, zo anders en zoveel sterker dan het ingeslapen leven op het land. Meer dan eens wordt het verlangen dat tot heimwee groeit mij te machtig en de roep uit de verte al te sterk...'

Sorghvliet-rijmen (naer Jacob Cats)

Heimwee

Men heeft wel honderdt keer ghetracht
om mij hier los te ruckken
Uyt Oene's oude pastorie,
maer 't mocht nooyt en gheluckken.
Oudt ende suf blijf lek ghetrouw
in mijn Ghemeente hanghen.
Veel is er dat verghaet;
maer niet en mijn seer sterck verlanghen
naer verre, vreemde landen, waer
ick ghaerne soude kijcken.
Soms ghroeit het aen tot heimwee,
dat mij bijna doet beswijcken.

Maer boven alles roept de see 
mij aen in mijn begheeren.
Die stem, soms sacht, soms luidt end' woest!
lek kom, ... of'k sou verteeren...

In De Zaaier (Goeree-Overflakkkee) stond het volgende gedicht van E. H. Timmerman 'Overpeinzing op het ziekbed':

'Ik lig reeds lang te hopen en te wachten.
Te wachten..., maar de ziekte neemt geen keer.
Verstorven zijn mijn zuchten en mijn klachten.
En 'k zeg alleen: "Wees mij genadig, Heer".
Ik zou graag voor and'ren willen leven.
Vooral voor hen, door mij het meest bemind.
Dan waren zij van al die zorg ontheven;
Nu ben ik hulpbehoevend als een kind.
Ik lijk een vogel met geschonden vleugels,
Die vliegensmoede van verzorging leeft.
Zo nam God uit mijn leven weg de teugels,
Die men zo graag in eigen handen heeft.
De mensen gaan mij langzaam aan vergeten,
Het duurt zo lang, men raakt er aan gewend.
Maar in mijn eenzaamheid laat God mij weten.
Dat Hij mij beter dan een moeder kent.
Hij heeft mij in Zijn leerschool opgenomen.
Waar Hij mij 't tellen van mijn dagen leert.
Opdat ik zo een wijs hart mag bekomen.
Dat elke dag als een geschenk waardeert.
Gods warme liefde koestert elke morgen
Mijn moede hart en wekt het tot geduld.
En in die gloed versmelten alle zorgen.
En wordt mijn leven met Zijn vree vervuld.
Ik zal het roer gewillig overgeven
Aan Hem, die 't wrakke scheepje sturen wil:
Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven,
't Vertrouwen op Zijn liefde maakt mij stil.

Een predikant-lezer liet n.a.v. het briefje, vermeld in deze rubriek in de Waarheidsvriend van 30 mei, weten dat vroeger in de A. Kerk in Groningen de koster met couponboekjes voor zitplaatsen a een dubbeltje of een kwartje rondging. Zijn tante verliet uit protest de kerk.

Uit het jaarverslag 1995 van de GZB het volgende over de 'baten'.

De volgende statistiek geeft een beeld van de ont wikkeling van de inkomsten uit de kerk sinds 1970. Om de cijferreeks overzichtelijk te houden, zijn de inkomsten over de jaren vóór 1990 met intervallen van vijf jaar vermeld.

Jaar                    bedrag x f 1000,-                indexcijfers 1975=100

1970                   2.063                                   59

1975                   3.526                                   100

1980                   5.094                                   144

1985                    5.082                                  144  

1990                    5.847                                  166

1991                    6.142                                  174

1992                    6.269                                  178

1993                    6.253                                  177

1994                    6.292                                  179

1995                    6.433                                  182

b. Morgenlandzending

De inkomsten ontvangen van de St. Morgenlandzending bedroegen in 1995 f 380.200, - . Dit betre de bijdragen voor het missionaire werk in het Midden-Oosten, inclusief de kosten van leiding, burea en secretariaat buitenland, alsmede de kosten va voorlichting, zoals het blad "Morgenland".

In deze inkomsten zijn geïncludeerd een bijdrage van de Generale Diakonale Raad van f 100.000, en een bijdrage van f 20.000, - van Deputaten Buitenland van de Christelijke Gereformeerde kerken

c. Winst op verkopen

De netto-winst op verkopen van de kalenders "Een Handvol Koren" bedroeg in 1995 f 368.659, - (1994 f 378.794, - ). Het aantal verkochte exemplaren bleef geleidelijk teruglopen. Van de vernieuwing van de kalender in 1996 wordt een belangrijke impuls verwacht. De verkoop van deze kalender blijft een belangrijke component in de fondsenwerving.'

Studieverlof

'Bijna ben ik klaar met m'n studieverlof. Ik heb er bijna een jaar over gedaan. Hoe dan? Wel, ik ben 16 keer op vrijdagmiddag naar De Vijverberg in Ede geweest. Waarom? Om te volgen de cursus "Pastoraal-agogische vaardigheden". Ontzettend handig voor het pastorale werk. Nieuwe kennis op doen, bepaalde vaardigheden oefenen, een stukje zelfonderzoek, in aanraking komen met allerhand literatuur, problemen uit de praktijk bespreken, andere soorten pastoraat ontmoeten. Een kring van tien/elf mensen om samen heel veel te leren onder vakbekwame begeleiding. Ik kan het aanbevelen!

Wie komen daar? Bijvoorbeeld: dominees, een schoolpastor, een kerkelijk werker, iemand uit dezending (met verlof), een jongeman die meedoet in het jeugdwerk. Zulk soort mensen. Welke onderwerpen zijn besproken? Om maar de helft te noemen: Positie en rol van "de pastor"/ Wat bedoelt de ander écht? / Rouwverwerking / Structureren bij het probleem-oplossend pastoraat / De plaats van Woord en gebed / Doorverwijzen naar andere hulpverleners / Het geloofsgesprek met jongeren / Depressiviteit. Zie zelf: zeer toepasselijk bij allerhand kerkenwerk!

Hoe pak je dat aan, zo'n langlopend studieveriof. Wel, ik heb 14 keer vier dagen vrij genomen (donderdag t/m zondag). Je kunt dan de leerstof lezen (je krijgt readers, en daarin de modulen), opdrachten maken en nog wat extra's aanpakken (iets wat je al lang geen tijd voor hebt gevonden). Dan zijn de drie maanden nog niet op. Daarom rond de laatste twee cursusmiddagen een hele maand apart gezet. De kerkvoogdij is zo vriendelijk geweest bij dit alles 13 zondagen vrij-af te geven (een geweldig idee!). En een collega heeft mij alle studie vervangen.

Nogmaals: ik kan het aanbevelen. En de PKV zal wel toestemming geven, mits vervanging goed gregeld is!

Ook een idee: ook al heeft iemand geen studieverlof, dan toch deze 16 vrijdagmiddagen naar Ede toe!'

W. van den Born, Rijssen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 juni 1996

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 juni 1996

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's