Boekbespreking

In vijf jaar tijds heeft Gerben Oegema een zeer lezenswaardige trilogie op tafel gelegd over de Messiaanse verwachtingen in het jodendom uit de intertestamentaire tijd, het Nieuwe Testament en de Vroege Kerk. Dit derde deel is gewijd aan de nieuwtestamentische boeken en de geschriften van de kerkvaders tot aan Augustinus. Achtereenvolgens komen ter sprake de paulinische brieven, de evangeliën, de Openbaring van Johannes, de apostolische vaders, de apocalypsen uit de Vroege Kerk en de geschriften van de kerkvaders en theologen uit de tweede tot de vierde eeuw.

De schrijver gaat te werk als historicus, wat ten aanzien van de evangeliën een kritische schifting inhoudt tussen woorden van Jezus en de gemeentetheologie alsmede de bijdragen van de evangelisten zelf. Kenmerkend voor de eindtijdverwachtingen van de apocalyptische geschriften is de eenheid van openbaring en geschiedenis. De troost van de toekomstverwachting vervreemdt niet van de roeping in dit leven naar Gods geboden te wandelen.

Het boek biedt een veelheid aan gegevens en kan als naslagwerkje nuttige diensten bewijzen. Het scherpe onderscheid dat de auteur maakt tussen de nieuwtestamentische belijdenis aangaande Jezus Christus en de joodse verwachting van de Messias als politiek bevrijder werpt een aantal belangwekkende vragen op ten aanzien van de relatie tussen Paulus en het jodendom van zijn dagen. Voor Oegema is het zo, dat het geloof in Jezus' messianiteit eerst na zijn dood ontstond. Mijn vraag is dan of deze uitspraak spoort met het zelfgetuigenis van Jezus. Een kritisch boek vraagt om een kritische lezing.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen