In memoriam Jan van Malenstein v.d.m.

* Putten, 11 januari 1914
+ Veenendaal, 22 juni 1996

De jaren na het overiijden van zijn vrouw in 1988 zijn de jaren geworden van minder worden en inleveren.

De eigen woning voor het stille vertrek in het zorgcentrum en dat ingeleverd voor de bescheiden plaats in het verpleeghuis. De ouderdom bracht een ernstige handicap, tijdens een nieuwe nodig geachte ingreep trad een complicatie op en werd hij weggenomen.

In zijn rouwdienst zongen we psalm 94 vers 6; gedachtenis aan de nood in Putten van zondag 2 oktober 1994 - want God de Heere zo goed zo mild is te allen tijd een zon en schild.

Deze gebeurtenis keerde telkens in zijn herinnering terug, psalm 84 bleef om die reden hem en zijn vrouw kostbaar.

Putten was ook de plaats waar hij na twijfel en strijd geroepen werd tot het ambt van predikant met de woorden uit Jeremia 31 vers 3: De Heere is mij verschenen van verre tijden! Ja, ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde; daarom heb ik u getrokken met goedertierenheid.

Deze tere woorden zijn nooit meer van hem geweken en kwamen met kracht nog terug in de laatste weken.

Vele gemeenten heeft hij gediend. Trouw was hij in de verkondiging van het Woord en toegewijd waren - gemeenteleden memoreren het dankbaar - zijn huisbezoeken. Grote steun op de weg door de gemeenten was zijn vrouw, zijn raadsvrouwe, begiftigd met wijsheid en tact.

Hij maakte je er deelgenoot van dat hij zo gedrukt door het leven kon gaan, vaak geestelijk aangevochten en beproefd. Hij kon lijden onder het feit dat zijn levendige geest sprong van de ene gedachte op de andere, dat zijn mond maar spreken moest van namen, feiten en gebeurtenissen. Dat bracht hem tot klein denken en spreken over zichzelf, de belijdenis van tekortkomingen en zonden.

Toch kon onverwacht in die sombere zelfbeschouwing de Geest zijn tong drijven en legde hij getuigenis van af dat hij zich geborgen wist in de goedertierenheid Gods, dan trok de nevel van de somberheid weg en klonk het: Mijn God u zal ik eeuwig loven omdat Gij het hebt gedaan.

Minder worden en inleveren. De geest eertijds zo levendig verstilde, de gedachten werden smaller en de tong had nog maar een enkel woord.

Kort voor zijn levenseinde lazen we nog eens het gedeelte dat hij indertijd gelezen wilde hebben in de rouwdienst van zijn vrouw, Jesaja 40: Er is geen doorgronding van Gods verstand, de weg der kerk gaat menigmaal door het donker, maar Hij geeft de moede kracht en vermenigvuldigt de sterkte van hem die geen krachten heeft. Daarop vestigde hij het oog en bleef het vast vertrouwen. Wij hebben hem hier gehandicapt gezien, ernstig; maar de triomferende kerk ziet hem huppelen van zielevreugd, want Jan van Malenstein aanschouwt Zijn Heere, hem al in Putten van verre tijden verschenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen