Boekbespreking

Sanders behoort onbetwist tot de autoriteiten op het gebied van de Judaica en de nieuwtestamentische wetenschap. Zijn boek over Paulus en het jodendom is een standaardwerk waar niemand die zich met Paulus bezighoudt omheen kan. In dit uit het Engels vertaalde boek geeft de auteur voor een breder publiek een popularisering van zijn studies omtrent de relatie tussen Jezus en het jodendom.

We kunnen dit boek zien staan in de traditie van de vele geschriften die er sinds het eind van de achttiende eeuw verschenen zijn over de historische Jezus, waarbij sinds de opkomst van de moderne bijbelkritiek door velen een scherp onderscheid gemaakt wordt tussen historie en prediking, met andere woorden tussen wat we historisch over Jezus kunnen zeggen en wat het geloof belijdt. Vooronderstelling is dat de bronnen geen betrouwbaar beeld bieden van de historische Jezus, althans gemeten naar onze maatstaven, maar geloofsgetuigenissen zijn. Terwijl iemand als Bultman zeer kritisch stond tegenover dit onderzoek naar de aardse Jezus zien we sinds de jaren 70 en 80 een opbloei in de literatuur over de historische Jezus.

Sanders is van oordeel dat een onbevangen lezing van de bronnen een goed beeld geeft van de historische Jezus. Hij plaatst Hem tegen de achtergrond van het jodendom van zijn tijd en de politieke omstandigheden van die dagen. Dat levert een schat aan materiaal op ten aanzien van de tijdsomstandigheden gedurende Jezus' omwandeling op aarde. In dat opzicht valt van Sanders veel te leren. Hij schrijft afgewogen en is voorzichtig in zijn conclusies.

Toch komt ook Sanders in zijn kritische benadering van de evangeliën niet uit boven een beeld van Jezus dat hem tekent als een profetische gestalte, die opzien baarde door zijn woorden en daden. De opstandingsverhalen behoren voor hem niet tot het verhaal over de historische Jezus. Dat betekent dat de prediking van de kerk aangaande Jezus als de Christus, de Zoon van God niet rust in het zelfgetuigenis van Hem die gestorven is en is opgestaan, maar ten diepste vrucht is van de reflectie van de eerste gemeente.

De vertaling is naar Nederlandse maatstaven gemeten vaak vreemd en verwrongen. Zo wordt bijvoorbeeld in plaats van wonderen stelselmatig gesproken over 'mirakelen', wat mijns inziens het eigenlijke waar het om gaat al meteen scheef trekt.

Sanders schrijft vlot. Toch vraagt de lezing van het boek de nodige voorkennis inzake de problematiek. Als studiemateriaal en discussiestof kan het in opleidingen een functie hebben, juist ook als we inzake de visie op de Schrift met de auteur van mening verschillen. Een ding maakt de auteur wel duidelijk: een strict historische benadering in moderne zin leidt niet tot het verstaan van de evangeliën. Want de wijze waarop de evangelisten geschiedenis beschreven is van eigen aard en vraagt ook om een eigen benadering die recht doet aan de aard van de evangeliën als getuigenis en verkondiging van de ene Naam tot redding gegeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen