Boekbespreking

Dit boek gaat over de indoctrinatiemethoden van sekten en bewegingen en van leidinggevende personen in de sekten. Daarbij besteedt het onevenredig veel aandacht aan de Scientology-kerk. Een van de redenen daarvan is dat de schrijver in Zurich woont en vooral schrijft vanuit de Zwitserse situatie. Dat neemt niet weg dat hij behartenswaardige dingen zegt. Het gaat in vele sekten dikwijls om afhankelijkheid van een leider of een groep, onderworpenheid aan een autoriteit, fixatie op een of meer leiders en de morele druk die van de leider of de groep uitgaat. Labiele mensen en mensen die een innerlijke leegte hebben worden al gauw meegezogen. Bovendien zijn labiele personen extra gevoelig voor overdreven veel aandacht en die krijgen ze dikwijls in de sekte, iets wat door Amerikaanse sektespecialisten wel love-bombing is genoemd. Er zijn volgens een Zwitserse hoogleraar in de psychiatrie overeenkomsten tussen de indoctrinatie van bepaalde totalitaire groepen en de hersenspoeling van krijgsgevangnen. De schrijver noemt vijf stadia van indoctrinatie: werving (door handig te praten en een fantastische schijnwereld voor te stellen), introductie in de heilsleer (gedoseerd toegediend), inlijving in de groep (vaak al binnen enkele weken of maanden), isolatie van nieuwe leden van hun familieleden en vrienden, en consolidatie van de heilsleer. Hij gaat ook in op de zelfmoorddrama's in Jonestown (1987) en Waco in Texas (1993) en de macht van de sekteleider.

Het is goed om dit alles te lezen, evenals de hoofdstukken 'Waarom uittreden uit de sekte zo moeilijk is? ' en 'Sektekinderen zijn getekend voor het leven'. De schrijver scheert een aantal sekten en bewegingen over één kam. Zo worden de Verenigingskerk (Moon-sekte), Hare Krishna, de Bhagwan-beweging, Campus Crusade for Christ, Youth for Christ en de Jehova's getuigen in één adem genoemd, ook al nuanceert hij later zijn uitspraken enigszins. De vraag is of de schrijver, wat hij over sekten en groepen zegt, ook niet van de kerk zou zeggen. Ik denk aan wat hij schrijft op blz. 80: 'Bij de sekten die op de Bijbel steunen en in hoge mate met de indoctrinatiemiddelen (!! H.V.) schuld, zonde en vergeving werken, heeft zich een eigen vorm van verslavingsdynamiek ontwikkeld, wat ten dele ook geldt voor de Jehova's getuigen en evangelische bewegingen'. Is het bovendien waar dat ongeveer 50% van de aanhangers van diverse groepen opvallende kenmerken vertoont van schizofrenie? (blz. 28) De schrijver zou een aantal sekten willen verbieden of als criminele verenigingen gerechtelijk willen doen vervolgen. Men moet dan wel weten wat men doet. In ieder geval zal men dan de waarheidsvraag moeten stellen en dat doet de schrijver niet. Best een belangwekkend boek, als we maar bedenken dat het niet gaat om het bestrijden van (uitwassen bij) sekten op zichzelf, maar om wat daartegenover staat: de waarde van het geloof in Christus, als de Weg, de Waarheid en het Leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen