Loven

Het spreekt vanzelf dat we het woord 'loven' in de Bijbel - voornamelijk in het Oude Testament - de meeste keren tegenkomen in de taal van het lied. Daar immers, waar op verhoogde toon de verheerlijking plaatsvindt van de HEERE - om Wie Hij is en wat Hij doet - daar is sprake van loven. Het onvertaald gebleven woord 'hallelujah' is er de juichende expressie van. In Psalm 111 : 1 begint het gedeelte van het Psalmboek dat bekend staat als het 'Hallel', de lofzang, als volgt: Hallelujah! Ik zal den HEERE loven van ganser harte; in de raad en vergadering der oprechten'.

Loven is niet alleen de activiteit van de mond die zingt, maar komt vanuit het hart dat zich bewust is van de grote wonderen van genade, die de HEERE bewezen heeft en bewijzen zal. Er is ook alle aanleiding voor. Alleen al Wie de HEERE is voor de Zijnen, doet Zijn volk van Hem zingen. De HEERE wordt geloofd en geprezen vanwege Zijn Naam, de openbaring van Zijn heilig Wezen: In God roemen wij den gansen dag, en Uw Naam zullen wij loven in eeuwigheid. Sela' (Psalm 44 : 8). Maar ook wat Hij voor hen doet en aan hen geeft, doet uitbarsten in lofprijzing. Het is vanwege het 'goede land dat Hij u zal gegeven hebben' (Deut. 8 : 10), of de 'raad' die Hij gegeven heeft, de 'verlossingen Zijns aangezichts' (Ps. 42 : 5, 11), de verhoring van de gebeden (Ps. 118 : 21) en nog veel meer 'wonderwerken' van verlossing en genade die Zijn gunstgenoten mogen roemen. Kortom om al Zijn deugden en Zijn daden wordt de HEERE groot gemaakt door Zijn volk.

De contekst waarin dat gebeurt is de eredienst: Ik zal mij nederbuigen naar het paleis Uwer heiligheid, en ik zal Uw Naam loven, om Uw goedertierenheid en om Uw waarheid; want Gij hebt vanwege Uw gansen Naam Uw woord groot gemaakt' (Ps. 138 : 2). De lof blijft echter niet besloten binnen de muren van het heiligdom, maar heeft een veel grotere reikwijdte. Wie God looft is zich bewust van een wereldwijd gehoor. De lof klinkt niet alleen binnen de kring van de verbondsgemeente, maar al de volkeren der aarde mogen het horen Wie de HEERE is voor Zijn volk: Daarom zal ik U, o HEERE! loven onder de heidenen; en Uw Naam zal ik psalmzingen' (Psalm 18 : 49). Het verlangen en de verwachting is dat ook de volkeren eens mee zullen gaan doen in de lofprijzing van Israels God: De volken zullen U, o God! loven; de volken, altemaal, zullen U loven' (Ps. 67 : 3). Zelfs de zielloze schepselen, zon en maan, hemelen en wateren, worden opgeroepen: Dat zij den Naam des HEEREN loven; want als Hij het beval, zo werden zij geschapen' (Psalm 14 : 1-5). Er is voor het loven geen bepaalde tijd of omstandigheid. Het gebeurt dag en nacht, van de morgen tot de avond (1 Kor. 23 : 30). Soms kan de gelovige het 's nachts in bed niet uithouden: Te middernacht sta ik op, om U te loven voor de rechten Uwer gerechtigheid' (Ps. 119 ; 62). En hoe moeilijk Paulus en Silas het, in de stok gesloten, ook hadden, ze zongen 'Gode lofzangen' (Hand. 16 : 25). Het loven van God is ook onmisbaar voor de verbondenheid van de geslachten. Zo leeft Gods Naam voort van geslacht tot geslacht. Hoe schoon klinkt tenslotte het persoonlijke met het gemeenschappelijke verbonden in Hizkia's dankgebed: De levende, de levende, die zal U loven, gelijk ik heden doe; de vader zal den kinderen Uw waarheid bekend maken' (Jes. 38 : 19). 'Loof den HEERE, mijn ziel!'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen