Globaal bekeken

In Hervormd Weekblad (Ned. Herv. Conf. Vereniging) schreef ds. S. J. Seinen over 'Kerkdiensten in het buitenland, overeenkomsten èn verschillen'.

'Nu mijn vrouw en ik de laatste jaren enkele tiental len kerkdiensten in Duitsland en Zwitserland hebben bijgewoond, zijn er allerlei dingen opgevallen die daar wel en hier niet zo zijn, en natuurlijk ook andersom. Zal ik zo maar enkele dingen noemen die ons zijn opgevallen? Wanneer men de kerk bin nenkomt, gaat men eerst staan voor een persoonlijk, stil gebed. Dit wordt door de mannen en door de vrouwen gedaan, leder bidt dus eerst, voordat hij in de bank gaat zitten, apart voor zichzelf.

Iets anders dat ons is opgevallen is dat er bijna geen orgelspel voor de dienst is. Wel is het opvallend rustig. Als je als buitenlander iets zachtjes te gen elkaar zegt, voel je je eigenlijk wat brutaal tegenover die zwijgende mensen.

Dat geeft wel een sfeer van rust en vrede vóór de kerkdiensten. Wat ik wèl jammer vind, is dat je nimmer een kerkenraad ziet. Altijd - zowel in Duitsland als in Zwitserland - zie je de dominee als de rabbi in de synagoge, alleen. Dat vind ik bijzonder jammer. Wanneer ik een Duitse collega vertel hoe wij het gewend zijn, vindt hij dat bij ons erg stijlvol en prachtig. Dat moeten wij ook zo houden! Omdat men geen kerkenraad ziet, is er dus ook geen collecte tijdens de dienst: achter in de kerk staat een bus, die dan telkens een andere bestemming heeft die natuurlijk wel duidelijk bij de afkondigingen wordt bekend gemaakt.

Typisch in Zwitserland vind ik de gewoonte dat bij het gebed alle mannen en vrouwen moeten staan. Net zoals men in sommige kerken doet bij de geloofsbelijdenis bijvoorbeeld. Daar zit toch wel iets moois in: men staat als gemeente tijdens het gebed voor het aangezicht des Meeren.

Terwijl in Duitsland de predikant wel zijn handen gebruikt bij het uitspreken van de zegen, doet de Zwitserse dominee dat niet. Maar het is wel de gewoonte dat de gemeente altijd de zegen beantwoordt met een lied. Zo gaat men na de zegen met een lied naar huis. Toevallig maakten we eens een intrede mee, waarbij opviel, dat altijd de preses van de classis de nieuwe predikant bevestigt in zijn ressort, ook weer anders dan bij ons. Een door ons bijgewoonde doopdienst stelde ons wat teleur: de doopouders en het kind werden in het geheel niet toegezongen, er werd ook verder in de dienst geen enkele toespeling gemaakt op het Sacrament. In Duitsland gebeurde het zelfs na afloop van de dienst in een speciale samenkomst, compleet me fotograaf! Gelukkig gebeurt het ook wel anders in de Duitstalige landen, maar deze dingen vallen dan wat pijnlijk op.

Jammer is dat hun liedboek weinig psalmen kent! Er staan er wel een aantal in, maar zo rijk voorzien als bij ons is men helaas bij lange na niet.

De toga is in de Duitstalige landen iets anders, meestal maar driekwart van de lichaamslengte, terwijl wij hem voetvrij dragen. En natuurlijk zijn er nog wel meer kleine verschillen. Ook heb ik de lezing van de wet of een verootmoediging gemist, dat vond ik jammer, omdat de wet des Heeren juist ee tweeledige functie heeft in de eredienst: een belijdenis van schuld en een regel voor een dankbaar leven.

Als laatste staat in deze landen de predikant altijd achter in het kerkportaal, zodat een ieder die hem wat wil zeggen of vragen, meteen even bij hem te recht kan.'

'Daling van het toerisme wordt erger', zo luidde de kop boven een bericht in de Jerusalem Post. De verkiezingen, waarbij Nethanyahu als Israels eers minister werd gekozen hebben een grotere invloed op het aantal bezoekers dan aanvankelijk werd verwacht.

In verband met Jeruzalem 3000 is het jaar gestart als een topjaar voor het toerisme, met een stijging van 27% ten opzichte van vorig jaar in januari en februari. In maart was er, tengevolge van de zelfmoord bomaanslagen slechts een stijging van 9% In april zette de daling in, met 7%, die verergerde tot 11% in de maand mei. Het ergst wordt Jeruzalem getroffen, waar in juni een daling van 18% werd geregistreerd. Er kwamen ook 3% minder Israeli's naar Jeruzalem. Intussen daalt ook het aantal Israëli's, dat naar het buitenland gaat, waarschijnlijk tengevolge van de economische situatie. Het totaal van uitgaande en inkomende passagier samen daalde in de maand juni van 555.000 tot 529.000. In het marktaandeel daalde de Israëlisch vliegmaatschappij El Al van 45,7 tot 41,9% .'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen