Verbond

Verbond is in de Bijbel het woord waarmee het verband van God met Zijn volk wordt aangeduid. Ook mensen kunnen onderling een verbond sluiten, waarbij men elkaar wederzijds trouw en loyaliteit toezegt onder het toeziende oog van de HEERE God. Zo lezen we van het verbond van David met Jonathan: En die beiden maakten een verbond voor het aangezicht des HEEREN' (1 Samuel 23 : 18). Het verbond van God met mensen is echter van een geheel eigen orde, en gaat elk menselijk verdrag ver te boven. Het is namelijk geen wederzijdse afspraak, maar een eenzijdige bepaling van Gods kant, die in de uitwerking een tweezijdig karakter krijgt. De HEERE vraagt niet aan Abraham of hij genegen is met God een ver bond te sluiten, Hij stelt het eenvoudig vast in Zijn vrijmachtig welbehagen: En Ik zal Mijn verbond oprichten tussen Mij en tussen u, en tussen uw zaad na u in hun geslachten, tot een eeuwig verbond, om u te zijn tot een God, en uw zaad na u' (Gen. 17 : 7). God stelt Zelf de voorwaarden vast. De mens wordt geroepen tot gehoorzaamheid aan de HEERE en gewaarschuwd voor ontrouw: Wacht u, dat gij het verbond des HEEREN, uws Gods, hetwelk Hij met u gemaakt heeft, niet vergeet' (Deut. 4 : 23). Telkens valt op dat het bezittelijk voornaamwoord dat bij het verbond gebruikt wordt van Gods kant niet de eerste persoon meervoud, maiar enkelvoud is. Het is, zegt de HEERE, 'Mijn verbond'.

Aan het verbond zijn rijke beloften verbonden. De zegen van God, alles wat Hij Zijn volk wil zijn en geven is erin besloten. Samengevat in het ene woordje 'vrede', sjalom. 'Zie, Ik geef hem Mijn verbond des vredes' (Num. , 25 : 12). In het geloof, dat van harte 'amen' mag zeggen op de goedertierenheid Gods, rust de troost en vastheid van het heil op het feit dat God Zijn verbond gedenkt tot in der eeuwigheid. Hoe machtig klinkt Zijn verbondstrouw voor een in zichzelf ontrouw volk door: Want bergen zullen wijken, en heuvelen wankelen; maar Mijn goedertierenheid zal van u niet wijken, en het verbond Mijns vredes zal niet wankelen, zegt de HEERE, uw Ontfermer' (Jes. 54 : 10). Van de kant van de mensen is er niets erger dan ontrouw aan het verbond, dat God in genade gegeven heeft. De HEERE neemt het zwaar op en laat de overtreding niet ongestraft. De geschiedenis van Israël laat zien welke rampzalige gevolgen het vergeten van het verbond heeft gehad. Nochtans wilde de HEERE in Zijn genade dat verbond telkens weer vernieuwen. En het is alleen aan Hem te danken dat het ook van mensenkant zijn vervulling heeft gekregen. De HEERE belooft door de dienst der profeten een nieuw verbond te zullen geven: Maar dit is het verbond, dat Ik na die dagen met het huis van Israël maken zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven, en Ik zal die in hun hart schrijven; en Ik zal hun tot een God zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn' (Jen 31 : 33). Het geheim en de inhoud van dit verbond is de vervulling in Jezus Christus. Hij geeft in Zijn verzoenend werk datgene waar het ook in het oude verbond reeds om ging: de zaligheid en de vergeving der zonden (Luk. 1 : 77). Zijn bloed is de prijs van het Nieuwe Testament (verbond) dat voor velen vergoten wordt tot vergeving der zonden (Matth. 26 : 28). Jezus is de 'Borg van het verbond' (Hebr 7 : 22) in Hem en door Zijn Geest is voor eeuwig gewaarborgd dat de HEERE onze God is, en dat wij door genade ook werkelijk voor altijd Zijn volk zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen