Tenslotte... Paulus

Veel is er gepasseerd in zijn leven, al was het alleen maar dat hij die toen jong was nu oud is geworden. Destijds werd hij opgevorderd voor de heilige dienst. Zijn levenskracht, gaven en verstand werden geheiligd, aangewend en ingezet voor hoge belangen. In zijn eertijds probeerde hij met overigens kwade bedoelingen te infiltreren in het rijk van Jezus Christus, genade Gods echter riep hem weg bij zijn ijdel pogen en maakte hem tot een man, die met het Evangelie van de Heere Jezus Christus bressen sloeg in het rijk van de duisternis. Opgevorderd om ambassadeur te zijn... thans staat hij voor de grootste bevordering die een mensenkind ten deel kan vallen.

Hij heeft de loop geëindigd... En over wat daarachter ligt ontspint zich een machtige dialoog in de brief aan vriend en metgezel Timotheüs. Over hun schouders lezen mee allen die in hetzelfde grote werk betrokken raakten en onderweg zijn naar dezelfde toekomst. Ruim van hart is de apostel, geleerd van Zijn Meester uiteraard, het gaat over hem zelf, over zijn vriend en medereiziger, en voorts over allen, die de verschijning van Christus Jezus hebben liefgehad.

Eerst even over Timotheüs! Uiteindelijk is de brief voor hem. De apostel scherpt hem op met aangrijpende woorden. Timotheüs, de 'coming-man' dient er rekening mee te houden dat hem veel overkomen zal in de heilige dienst. Het liegt er niet om: mensen zullen het gehoor van de waarheid afwenden en zich keren tot fabelen. Kittelachtig - wat een woordkeus! - als ze zijn, zullen ze de gezonde leer niet verdragen. En de briefschrijver put wat dat aangaat uit eigen rijpe levenservaring. De apostel Paulus wil eigenlijk maar zeggen: Timotheüs, reken er mee dat u tijden beleeft waarin men de gezonde leer veel te simpel vindt. Ook veel te direct. Het verhindert mensen te blijven in de rol van de toeschouwer. Ze willen kleurige woorden, verhalende voorstellingen, interessante, boeiende, zelfstrelende bespiegelingen. Ze houden van diepzinnig en verrukkelijk duister spreken. Van schepping en zondeval. Van licht en duister. Van hogere en lagere wezens. Van demonen en engelen, van weten en geloven. Timotheüs gaat een tijd tegemoet, waarin mensen in plaats van te buigen onder het bestraffende Woord Gods, bevrediging zoeken van hun religieuse behoeften naar eigen smaak. En terwille van die bevrediging verkiezen ze in plaats van de waarheid kunstig verdichte fabelen. Intussen wordt ook de behoefte van de mens van vandaag ontleed tot op het gebeente. In een tijd waarin religiositeit niet van de lucht is, is het Woord Gods als in de dagen van Samuel schaars. Laat Timotheüs er maar rekening mee houden. Maar intussen ook wakker zijn in alles, en verdrukking te lijden als een evangelist.

Maar gij... want ik! Wat voor Timotheüs ligt, dat ligt wat aangaat Paulus achter. De loop geëindigd. De goede strijd gestreden. Het geloof behouden. En dan ligt er over de laatste levensjaren van de apostel een sluier. In ieder geval verblijft hij in Rome in de gevangenis. Ook in die hoofdstad moest hij getuigen van de ene Naam. Paulus de gebondene. Toch is hij vrijgemaakt met de vrijheid in welke hij staat. Wat is dan zijn toekomst? De martelaarsdood? Iemand denkt: wat een afgang! Neen, werpt de apostel tegen: Wat een toekomst! De tijd zijner ontbinding aanstaande. Tot een drankoffer geofferd. Zo meteen vallen de banden af. De banden die hem binden aan de onderscheiden gemeenten, die hij gediend heeft. Ook de band, die lichaam en ziel verenigt. Tenslotte ook de banden der zonde, die hem hinderen zijn Zaligmaker in volmaaktheid te dienen. Maar de loop geëindigd en de goede strijd gestreden. Wat een strijd! Het ging om bezwijken of triomferen. Wel het laatste is geschied en zal geschieden. Eeuwige triomf. Overwinnaar in de strijd. Laat niemand denken, dat de apostel roemt in eigen kwaliteit. Het zij verre van hem. Maar in de strijd ligt zijn ganse leven verklaard. Strijd en verdrukking. Leest u wat dat laatste betreft de imponerende lijst uit 2 Korinthe 11 er eens op na. En dan de grootste worsteling met het eigen vlees. Denk niet dat de machten der duisternis hem na Damascus met rust lieten. Zwaar aangevochten, omdat deze mens één van de gevaarlijkste tegenstanders van het rijk der duisternis was.

De strijd gestreden! Geen blad of spriet van de kroon, die ligt te wachten, vloeit voort uit eigen verdienste. Zijn levensloop werd immers gemarkeerd door de gefundeerde hoop op Christus en op Zijn arbeid. Maar wat is de strijd van Paulus vergeleken bij de strijd van zijn Meester, die door de machten in een dodelijke omstrengeling geraakte. En wat de loop van de apostel bij de levensloop van Hem, die Zich bewoog van kribbe naar kruis. Daar roemt de apostel in, daar klemt hij zich aan vast. Wat een uitzicht, te mogen weten, dat in de bange strijd van Christus en in Zijn bittere levensloop de toekomst van Paulus ontsloten ligt.

De kroon is voorts weggelegd. Maar wordt geschonken door een rechtvaardige Rechter. Immers die kroon is in de weg van het recht verworven door de Zone Gods en wordt als zodanig ook geschonken. Toegerekend aan allen die door het geloof gerechtvaardigd zijn. Terwijl de avondschemering over zijn leven valt, breekt het door in volle glorie. Wat de Heere heeft weggelegd voor al degenen, die de verschijning van Christus hebben liefgekregen.

Maar ook allen, die... Het loon bestaat uit een kroon. Bent u er ook bij? Die de verschijning van de Heere Jezus heeft liefgekregen. Dat is het ijkpunt! Scharnierpunt in het geestelijk leven. Paulus is er zeker van. Omdat de Geest van Christus getuigde met zijn eigen geest, dat hij een kind Gods was. Dan mag de rechter te Rome hem straks veroordelen tot de dood, de apostel beroept zich bij voorbaat op de rechtvaardige Rechter, Die andere maatstaven hanteert dan de Nero's van de wereld.

Zo troost de apostel, zichzelf, zijn vriend Timotheüs, en voorts allen... die de verschijning van Christus hebben liefgehad. In die dag zal de apostel niet alleen zijn. Ze zullen er zijn: Lydia, de stokbewaarder, Timotheüs, Lukas, de apostelen, en al degenen voor wie de apostel gids en wegwijzer tot Jezus was.

Maar ook allen... die zo gezucht, geleden, verlangd, gebeden, gehoopt, gewacht, gestreden en overwonnen hebben. En het geloof behouden. Zij zullen de hemel vol maken en eenmaal hun kronen neerwerpen voor de troon en voor het Lam om Hem te eren. Zij zullen heersen met Christus in Zijn heerlijkheid.

Maar ook allen...

En u?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen