Gemeenschap der heiligen - Het hart, de ruimte en de grenzen (2)

Geloofsband

De gemeenschap in de gemeente wordt in antwoord 55 van de Catechismus uitstekend tot uitdrukking gebracht. Alle gelovigen hebben aan de Heere Christus en al Zijn schatten en gaven gemeenschap. Deze volgorde is onomkeerbaar. Christus vooraan. Dan Zijn schatten en gaven. Door het geloof worden we ingelijfd in Christus. In het geloof gaat het allereerst om Christus. Om de liefde van Hem en de gemeenschap met Hem. Vervolgens ook om alles wat Hij meebrengt: Zijn schatten en gaven. Wat zijn de schatten en gaven van Christus? Ik noem ze: Zijn volkomen genoegdoening, gerechtigheid en heiligheid; het eeuwige leven en de heerlijkheid. Zonder de persoonlijke verbondenheid met Christus kunnen wij niet in Zijn schatten en gaven delen. Duidelijk is dat we los van Christus de schatten en gaven niet ontvangen. Het is ondenkbaar dat we deelhebben aan de goederen van Christus wanneer we niet deel hebben aan Christus Zelf. We participeren in de goederen van Christus omdat we deel hebben aan Christus Zelf.

In Calvijns uitlegging van 1 Korinthe 11 : 24 treffen we de volgorde van de Catechismus aan:

'Maar ik beken, dat wij dan eerst aan Zijn goederen deelachtig zijn, als wij Christus Zelf hebben. En ik zeg, dat wij Christus hebben, niet alleen als wij geloven, dat Hij een offerande voor ons geworden is, maar als Hij ons woont, als Hij één met ons is, als wij Zijn leden zijn uit Zijn vlees: kortom, als wij (opdat ik alzo spreke) één leven en één substantie met Hem worden.'

Ook in het klassieke avondmaalsformulier is sprake van de geloofsband tussen Christus en de gelovigen:

'Christus heeft voor ons de levendmakende Geest verworven; opdat wij door die Geest, die in Hem als het Hoofd en in ons als Zijn lidmaten woont, met Hem waarachtig gemeenschap zouden hebben en al Zijn goederen, het eeuwige leven, de gerechtigheid en de heerlijkheid deelachtig worden.'

Het Avondmaal is het sacrament van de gemeenschap met Christus. Het is een waarachtige gemeenschap met het bloed en het lichaam van Christus. De avondmaalsgemeenschap bestaat in een innige persoonlijke verbondenheid met Christus. Waarop moeten wij letten? Het mag ons niet ontgaan dat de Heilige Geest zowel in

Christus, het Hoofd, als in Zijn lidmaten, het lichaam, woont. De Heilige Geest brengt in het éne lichaam de relatie tot stand tussen het Hoofd en de leden. De Heilige Geest maakt de lidmaten één met Christus. Ze zijn vlees en been van Zijn gebeente. De gelovigen worden hoe langer hoe meer met Christus verenigd. Door de avondmaalsgemeenschap wordt de gemeenschap met Christus gevoed, versterkt en verdiept.

Gemeenschap met elkaar

Vanuit de gemeenschap met Christus bloeit een nieuwe gemeenschap op, waarin mensen zich met elkaar verbonden en voor elkaar verantwoordelijk weten. De echtheid van de gemeenschap met God komt uit in de gemeenschap met elkaar. De gemeenschap met God en de onderlinge gemeenschap is onlosmakelijk.

'Indien wij zeggen, dat wij gemeenschap met Hem hebben, en wij in de duisternis wandelen, zo liegen wij, en doen de waarheid niet. Maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, zo hebben wij gemeenschap met elkander.' 1 Johannes 1 : 6, 7

De gemeenschap der heiligen heeft dus twee kanten. Een verticale en een horizontale. De gemeenschap met Christus noemen we de verticale kant. De gemeenschap met elkaar de horizontale kant. Waarom is de gemeenschap met God en de onderlinge gemeenschap onlosmakelijk?

We hebben geen gemeenschap met elkaar zonder de gemeenschap met Christus. Waar gemeenschap met Christus is, is ook gemeenschap met elkaar.

Avondmaalsformulier

In het avondmaalsformulier komen we de twee kanten van de gemeenschap der heiligen tegen. De verticale is behandeld. Ik ga over tot de horizontale kant. Het avondmaal is ook het sacrament van de gemeenschap met elkaar. Door de Heilige Geest worden de lidmaten van één lichaam in waarachtige broederlijke liefde aan elkaar verbonden. Eén meel - één brood, één wijn - één drank, symboliseert de eenheid van Gods kinderen. De vele druiven worden geperst. Het is één wijn die daaruit te voorschijn komt. De vele graankorrels worden gemalen. En het is één meel, die daaruit te voorschijn komt. Het volk van God heeft gemeenschappelijk deel aan het ene offer van Christus.

Daarom moet de gemeenschap met Christus wel leiden tot de gemeenschap van de gelovigen onder elkaar. Het avondmaalsformulier komt hierdoor tot deze afronding:

Wij zullen om Christus' wil allen tezamen één lichaam zijn en zulks niet alleen met woorden, maar ook met de daad jegens elkander bewijzen.

Door de vereniging met Christus wordt een mens een nieuw schepsel. Dan kan hij niet meer voor zichzelf leven, maar moet hij tot eer van God en ten dienste van anderen leven.

De volkomenheid van de gemeenschap der heiligen hebben we hier nog niet. Ook niet bij de viering van het Heilig Avondmaal. We hebben een voorsmaak van de volkomen gemeenschap met Christus en elkaar straks bij God in de hemel. Tijdens de viering van het Heilig Avondmaal gaan de vensters naar de toekomst open.

'Ik geloof de gemeenschap der heiligen.' Dit is de geloofsband met Christus en de eenheid van de kinderen van God. U zit misschien met een probleem? Het woord 'heiligen' brengt u in verwarring. Uw vraag is: Wie zijn de heiligen?

Heiligen zijn niet mensen met een zekere kwaliteit. Want heiligenvereniging is in strijd met het Woord.

Heiligen zijn ook geen mensen zonder zonde. Juist de gelovigen kennen hun onheiligheid voor God.

Bij heiligen moeten we denken aan de gelovigen. Heiligen zijn zondaren die door het geloof de zaligheid alleen van Christus verwachten. Ze zijn door Christus afgezonderd en geroepen tot Zijn dienst.

Heilig zijn de gelovigen niet in zichzelf. De naam 'heiligen' is een toekenning van God. Hij spreekt de gelovigen aan met 'heiligen'. Ze zijn geheiligd door het bloed van Christus. Hij is hun geworden wijsheid van God, rechtvaardigheid, heiligmaking en verlossing. In Christus is een onheilige heilig voor God.

Samenvatting

Ik geeft een samenvatting van het hart van de gemeenschap der heiligen:

1. Het is verkeerd de gemeenschap der heiligen los te maken van de kerk. We houden de kerk en de gemeenschap der heiligen dicht bij elkaar.

Dit standpunt komt overeen met de Apostolische Geloofsbelijdenis en de opvatting van de Reformatie.

Hiermee bedoelen we niet een identificatie. Het is onjuist de kerk en de gemeenschap der heiligen tot één en dezelfde zaak te maken. Jezus leert dat in de kerk behalve tarwe ook onkruid is. In de kerk zijn gelovigen en ongelovigen.

Het zoeken van gemeenschap buiten de kerk in een kring van gelijkgezinden waar men zich thuisvoelt, verbreekt de band tussen de kerk en de gemeenschap der heiligen.

2. In de avondmaalsviering is de gemeenschap der heiligen zichtbaar.

3. De geloofsband met Christus is niet te scheiden van de gemeenschap met elkaar.

4. De naam 'heiligen' veronderstelt geen hoedanigheid in mensen. De heiligen zijn de gelovigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen