In memoriam ds. Izaak Schipper

Op 7 oktober jl. is, zoals zijn zoon het meedeelte, niet onverwacht, maar wel plotseling overleden ds. Izaak Schipper, emeritus predikant van de Nederlandse Hervormde Kerk. Hij heeft de leeftijd van de zeer sterken ruimschoots mogen overschrijden. Hij is 87 jaar geworden.

Ik heb hem leren kennen toen ik predikant te Ede geworden was. Er groeide wederzijdse waardering, verbondenheid en vriendschap. Dat werd versterkt toen ik in 1922 het pastorale werk ging doen in het hervormde zorgcentrum 'Bethanië', waar hij woonde.

Ds. Schipper is met hart en ziel predikant geweest. Door zijn prediking mocht hij onderwijs geven uit de Schrift, vermanen, bemoedigen en troosten. Als dienaar van het Evangelie verkondigde hij Christus, de Zaligmaker van zondaren. Ondanks zijn lichamelijke handicap is hij in de gemeenten die hij mocht dienen zeer actief geweest. Hij was een trouwe en meelevende pastor. Daardoor is hij velen tot zegen geweest.

Zorgen en verdriet zijn ds. Schipper niet bespaard gebleven. Daar was de ziekte van zijn vrouw, die na jaren van toenemende invaliditeit tenslotte in het verpleeghuis 'de Halderhof' te Bennekom verpleegd moest worden. Het viel hun zwaar gescheiden te moeten wonen. Nadat hij door een hartinfarct getroffen was, moest ds. Schipper het zelfstandig wonen opgeven en zijn intrek nemen in het verzorgingshuis. Ook dat was moeilijk. Het gaf geestelijke strijd. In die periode mocht hij kracht en troost ontvangen door Hebreen 13:5 'Want Hij heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten'. Dit is de tekst die op de rouwbrief is vermeld. Deze woorden hielpen hem ook bij het verwerken van het verlies van zijn vrouw. Zo ondervond hij dat dieptepunten in het leven hoogtepunten in het geloof kunnen zijn.

De genoemde tekstwoorden gaven hem ook houvast als hij dacht aan zijn naderend levenseinde.

Ds. Schipper heeft vijf gemeenten als predikant mogen dienen.

Op 27 maart 1909 te Oud-Beijerland geboren, is hij, na theologie gestudeerd te hebben aan de universiteit te Utrecht, in 1935 toegelaten tot de evangelieverkondiging in de Hervormde Kerk. Zijn eerste gemeente was Kockengen, waar hij stond van 1936-1940. Daarna werd hij predikant te Bunschoten (1940-1945). Vervolgens te Schoonrewoerd (1945-1947) en Voorthuizen (1947-1950). Daarna heeft hij van 1950-1966 de gemeente van Ede gediend. Tenslotte is hij van 1966 tot zijn emeritaat in 1974 predikant voor buitengewone werkzaamheden geweest als geestelijk verzorger van 'de Breukelderhof', het geriatrisch verpleeghuis te Bennekom. Omdat hij te Ede bleef wonen, heeft hij meer dan de helft van zijn leven te Ede doorgebracht.

Collega Schipper was een erudiet man, met een veelzijdige belangstelling, creatief op het gebied van kunstnijverheid (glasschilderen). Hij las veel en bleef zich interesseren voor theologie, literatuur en kunst. Hij is tot het laatste toe helder van geest gebleven. Het was altijd de moeite waard om met hem in gesprek te zijn. Hij kende veel mensen en onderhield de contacten. Mede daardoor is hij niet eenzaam geworden.

De laatste jaren namen zijn krachten af. Zijn hart was zwak. Het lopen werd nog moeilijker. Omstreeks een jaar geleden liet het zich aanzien, en hij verwachtte het ook, dat hij sterven ging. Hij schikte zich om zijn God te ontmoeten. Hoewel de aanvechting niet ontbrak, was er de overgave aan de Heere, het vertrouwen op de getrouwe Zaligmaker, Jezus Christus. Maar het einde was nog niet gekomen. Wel was hij verzwakt en het viel hem steeds zwaarder de last van de ouderdom te dragen. Niettemin heeft hij dit kruis ootmoedig aanvaard, steunend op de belofte die hem geschonken was.

In het voorjaar mocht ds. Schipper het bleven dat hij zestig jaar predikant was. In besloten kring is daarbij stilgestaan. Bij die gelegenheid uitte zich die ootmoed, maar er was ook de verwondering over en de dankbaarheid voor de genade en de trouw van God.

Hij zag op tegen het lijden dat mogelijk nog komen zou, maar hem is verdere aftakeling bespaard gebleven. God nam hem weg, en hij was niet meer. In vrede mocht hij heengaan, naar het woord hem toegezegd: 'Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten'.

Dit was de tekst voor de overdenking tijdens de rouwdienst die op 11 oktober in de Nieuwe Kerk te Ede is gehouden, waarin door zijn zoon, ds. Anton Schipper, woorden van dank en herinnering werden uitgesproken.

Wij gedenken deze trouwe voorganger, Izaak Schipper, die zoveel jaren het woord van God heeft bediend en zovelen tot zegen mocht zijn. Laten wij zijn geloof navolgen, ziende op de uitkomst van zijn wandel.

We leven mee met zijn kinderen en kleinkinderen, die een liefhebbende, toegewijde vader en grootvader verloren hebben. We bidden hun Gods troost en nabijheid toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen