Globaal bekeken

Oud-gereformeerde voorgangers uit het verleden hadden zo hun eigen wijze van uitdrukken. Hier volgen enkele uitspraken van wijlen ds. L. Gebraad, laatstelijk oud-gereformeerd predikant in St. Philipsland, ontleend aan het dezer dagen verschenen boek van J. M. Vermeulen 'Het krachtigste wapen' (uitgave De Groot, Goudriaan/Kampen).

'Ik had een godzalige vriendin in Nieuwe Tonge. Er waren er toen nog wel meer van het volk, nu is dat veel minder. Maar toen ik er woonde, waren er nog wel enkelen. Je hebt vrienden en je hebt ook weleens bijzondere vrienden. Maar wacht u voor de schijn des kwaads. Ik kon mijn hart altijd makkelijk bij die vrouw leggen en zij tegenover mij. Ik was daar ouderling in die gemeente. Eens kwam ik bij haar en haar man en ze was bedroefd. Ik zeg: "Stien, wat scheelt eraan? " Ze zei: "Och, mijn jongen, nu heb Ik nog geen klacht om te klagen ook; Ik ben toch zo arm. Had ik nog maar eens een klacht om te klagen, maar Ik ben toch zo ongelukkig en heb zelfs geen levende klacht in mijn hart".'

'Het komt openbaar dat de volkeren der aarde bezig zijn zich tot de tanden toe te bewapenen en alle verschrikkelijke wapentuig uit te vinden. God heeft de smid geschapen en Hij heeft de verderver geschapen. Dus het zal een wonder wezen, als het niet tot uitbarsting komt. Dan moet God Zich wel ontfermen over ons en andere volkeren. Als u hier iets van leren mag, maakt dat geen stoïcijn, die altijd bedrukt over de aarde gaat. Maar dat maakt een ware, levende, opgewekte christen in Christus, in de Heere Jezus. Dat deeltje is altijd vrolijk in God. Dat nieuwe deeltje; het oude niet. Dat raakt snaren in je ziel. Dat geeft een nabij leven bij God, een aanklevend leven aan de troon der genade. Dan ben je niet kwaad op God. Dan gaan we onze eigen wil verzaken en die wil des Heeren liefkrljgen.'

'Er woonde eens een eenvoudig mannetje op Bolnes, een soort schillenboer of iets dergelijks. Op zekere keer kwam hij een rijke baron tegen. Hij zei tegen die man: "U loopt op mijn land". "Wat", zei die baron, "het is alles van mij hier." Dat mannetje zei. "Welnee man. Ik kreeg zo in mijn hart dat Gods volk de aarde erfelijk zal bezitten en daar zult u buiten vallen als God u niet bekeert". Die man was wel vrijmoedig, want zijn huisje stond op het landgoed van die baron. Maar hij mocht het toch van Godswege een keertje doen. O, hoe groot is dan het goed dat God weggelegd heeft voor degenen die Hem vrezen en kennen, en als een schuldig en verloren zondaar of zondares hebben leren invallen en niet anders willen zaligworden dan God gewild heeft.'

Dezer dagen verscheen bij uitgeverij Kok te Kampen het 'Verzameld dichtwerk' van Allee Nahon, na Guido Gezelle de meest gelezen dichteres uit België in het Nederlands taalgebied. Hier volgen twee gedichten, eerst het onbekende 'Avondlledeke' en vervolgens haar gedicht 'Aan Guido Gezelle'.

Avondliedeke

't is goed in 't eigen hert te kijken.
Nog even voor het slapen gaan.
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hert heb zeer gedaan.

Aan Guido Gezelle

Daar weet geen één de stille troost.
Die door m'n kale kamer bloost,
't En is geen zonlicht van den Oost,
't En Is geen lief dat kust en koost...
Het is een oude beeltenis
Van hem, die schoon van eenvoud is
en prachtig droeg z'n droefenis...;
Gezelle..., m'n goede Gezelle!

Daar, op uw voorhoofd staat geprint
Het lijden van een mensenkind.
En wen m'n blik uw blikken vindt,
Is 't of ge een verzeke begint...
Een verzeke dat veel vergoedt,
Een dichteke, dat dromen doet....
Een liedeken voor Vlaanderen zoet,
Gezelle..., m'n Vlaamse Gezelle.

Wanneer te sterven ging de zon,
De schemering heur webbe spon.
Wanneer de smart mij overwon
En Ik die smart niet dragen kon;
Dan heb Ik vaak me neergezet
Dicht bij dat oud-verkleurd portret...,
Daar roeven was me een schoon gebed,
Gezelle..., m'n heilige Gezelle.

O geef me van uw eêl gezicht
De ziel die In uw ogen ligt;
Die ziel, die lijk een blom naar 't licht,
Naar God en Vlaandren stond gericht,
en leer het, zanger, leer het mij
Door levensvreugd en stervenstij
Te dichten simpel zoals gij,
Gezelle, m'n meester Gezelle.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen