De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Het Avondmaalsformulier (4)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het Avondmaalsformulier (4)

Belangrijke elementen praktisch belicht

9 minuten leestijd

De Avondmaalsbediening

Ditmaal staan we stil bij de Avondmaalsdienst. We gaan de voorbereidingen langs, die voor deze dienst worden getroffen. En proberen enigermate aan te geven wat de zegen uitmaakt van de bediening van het Heilig Avondmaal.

De koster

Op de zaterdag voor de bediening van het Heilig Avondmaal treft de koster zijn eerste voorbereidingen. Voor in de kerk worden de schragen neergezet, met daar bovenop een groot tafelblad. Een groot wit laken spreidt hij daarover uit. Het Avondmaalsservies wordt voor de dag gehaald en klaar gezet.

Op de zondagmorgen wordt ruim voor het begin van de kerkdienst het witte brood, de edelste soort brood, gesneden. De zoete wijn wordt in de kan gegoten. Vervolgens wordt alles met servetten toegedekt. De stoelen worden rondom de Avondmaalstafel geplaatst; de collectebussen op de uit­ einden van de tafel gezet. Nog eenmaal glijdt zijn oog over alles wat in gereedheid is gebracht. Ja, zo kunnen alle dingen met eer en orde geschieden.

De predikant

Ook de predikant bereidt zich op de Avondmaalsdienst voor. In de stilte van de studeerkamer wordt Gods aangezicht gezocht. Daar wordt gebeden om wijsheid. Aan God wordt de mogelijkheid van oppervlakkigheid en vanzelfsprekendheid in de gemeente ten aanzien van de Avondmaalsgang voorgelegd. Voor God wordt ook de mogelijke drempel benoemd, die in de gemeente liggen kan in de vrees voor mensen. Of in de worsteling met eigen onwaardigheid en eigen kleingelovigheid. En... hij moet ook met God in het reine komen omtrent de vraag of er voor hemzelf geen verhinderingen zijn om deel te nemen, in persoonlijk opzicht en in ambtelijk opzicht.

Er wordt gebedeld om licht over het Schriftgedeelte dat bepreekt zal worden. Om wijsheid ook, om de gemeente werkelijk te mogen leiden in deze bijzondere dienst.

Het Woord van God wordt onderzocht. Een preek wordt na stille overweging uitgeschreven. Een orde van dienst wordt opgesteld.

De Avondmaalszondag breekt aan. Daar is het gebed thuis, en in de consistorie. De kerkdienst begint. Eerst mag het Woord worden bediend. En vervolgens wordt het rijke , Avondmaalsformulier gelezen en mag de Tafel des Heeren gereed worden gemaakt.

Een ogenblik van stil gebed gaat daaraan vooraf: 'O HEERE, laat Gij alle dingen met orde geschieden. Laat Gij het strekken tot Uw eer en tot zegen van Uw volk in de gemeente. Maak dat het anderen die nog van verre toezien jaloers maken mag.'

Dan, onder het psalmgezang van de gemeente, wordt het brood voor ieder zichtbaar gebroken. En de wijn voor ieder zichtbaar in de bekers gegoten.

Het psalmgezang van de gemeente verstilt. Alle dingen zijn nu gereed. Uit naam van Christus mag de predikant de gelovigen nodigen aan het Heilig Avondmaal...

De belijdende leden

Het mag voor de lidmaten van de gemeente gerust een stille zaterdag zijn, vlak voor de Avondmaalszondag. Een dag, een avond waarop u/jij de tijd neemt om eens wat te lezen uit Gods Woord of uit een geestelijk boek. Hoe goed kan het zijn om als man en vrouw met elkaar te spreken over een en ander. Te pogen om elkaar tot een hand en een voet te wezen. Samen gaan tot voor de troon van Gods genade. Het eigen hart uitstorten voor de HEERE. Dat is voor ieder noodzakelijk. Of u nu moet belijden, dat u niet kunt toegaan. Omdat het geloof u ontbreekt, of om een andere reden. Dan wel, dat u wankelt, en verkeert tussen hoop en vrees. Ook als u vastgezet bent op de Steenrots der genade, Jezus Christus.

Hoe belangrijk is het ook om op de Avondmaalszondag bijtijds op te staan. Veel zegen van een dergelijke dienst (en van alle diensten!!) is al verspeeld, wanneer u haast je, rep je naar de kerk bent gekomen. De onrust die je daarmee opdoet, raak je soms een hele kerkdienst niet meer kwijt...

De kleding wordt door man en vrouw met zorg gekozen. Uit eerbied voor de Koning en Bruidegom Die Zijn tafel aanricht in de gemeente. Zo gaat u ter kerk. Biddend dat de HEERE Zijn zegen bereiden zal in deze dienst.

Met stille verwachting hoort u de verkondiging van Zijn Woord. Met stille eerbied ziet u hoe de tafel in gereedheid wordt gebracht. En dan klinkt de nodiging vanuit Gods Woord: 'Komt dan, want alle dingen zijn nu gereed!'

Zo komen ze aan, stil, in ernst. Misschien voor het eerst, of ook voor de zoveelste maal. Wie weet met hoeveel strijd in het hart. Het wordt immers nooit gewoon? Het blijft immers een wonder, dat God mij voor een waardige Tafelgenoot van Zijn Zoon Jezus Christus houden wil, hoewel ik het in mijzelf volstrekt niet ben! In goede orde zoekt ieder een plaats aan de tafel, nadat een gave in de collectebus is gedaan voor de geloofsgenoten in verdrukking... Een ogenblik wordt er eenvoudig gebeden om een zegen. De ziel verlangt naar geestelijk voedsel. Er is honger en dorst naar Christus...

Het brood dat wij breken...

De ogen zijn gericht op brood en wijn. Het zijn eenvoudige tekenen. Sobere tekenen. En dat is goed. Het zijn tenslotte tekenen die de aandacht niet voor zichzelf vragen. Ze willen onze gedachten en harten leiden tot Christus. Ze zetten aan om op de vleugels van het geloof onze ziel tot Hem op te heffen.

De tekenen verwijzen ons naar de hernel. Naar Jezus Christus Die staat aan de rechterhand van Zijn hemelse Vader. Brood en wijn bepalen onze harten bij Hem, Die Zijn hogepriesterlijk werk op aarde heeft volbracht. In de verwachting en in het vertrouwen, dat Hij Zelf door Zijn Geest de zielen van de Zijnen zal voeden en laven met Zijn lichaam en Zijn bloed.

De tekenen leren ons: Niet twijfelen, of Hij uw hongerige en dorstige ziel wel verkwikken zal. Niet twijfelen! Dat mag nu juist gezégd aan het adres van de schuchteren in de genade. Dat is vooral bestemd voor beschroomden. Christus zal het doen! Zo zeker als u een stukje brood straks krijgt aangereikt, en dat brood nuttigt. Zo zeker is het dat Christus uw ziel voedt en steunt met Hem Zelf. Niet twijfelen! U hoort het aan Zijn tafel niet alleen, u mag het ook zien, en proeven!

Zie maar: de predikant staat op. Hij neemt een deel van het brood. Hij ziet de genodigden aan. En voor uw ogen wordt het brood gebroken. 'Het brood, dat wij breken, is de gemeenschap aan het lichaam van Christus. Neemt, eet, gedenkt en gelooft, dat het lichaam van Christus verbroken is tot een volkomen verzoening van al onze zonden.' Wie nu zijn/haar hart ten hemel geheven heeft, die hoort het uit Christus' eigen mond!

Daar wordt u de schaal aangereikt. U neemt zo'n gebroken stukje brood.er af. U geeft de schaal verder en steekt het in uw mond.

Dan is het: 'Zo zeker als ik dit stukje gebroken brood ontvang, zo zeker voedt Christus mijn ziel met Zijn volbrachte werk.' Hij voegt mij toe: Mijn lichaam werd verbroken voor uw zonden. Ja werkelijk, ook voor de uwe! En zo is er volkomen verzoening tot stand gebracht door Mij, voor u. De Heiland treedt aan Zijn tafel op u toe en bezegelt Zijn wonderlijke genade aan uw ziel. Twijfel dan niet. Geloof Hem op Zijn Woord en zegel! Hoe vermenigvuldigen zich dan dé gedachten... Hoe vervult het dan ons hart: Zijn lichaam verbroken voor mijn zonden. Hij leed voor mij. Hij stierf voor mij. Anders had ik de eeuwige dood moeten sterven. Wat een zegen, wanneer uw gedachten in de zuivere stilte aan de Avondmaalstafel er maar niet mee klaar komen...

De gemeenschap aan het bloed van Christus...

De predikant staat opnieuw op. Hij neemt de kan met wijn en giet wijn in een beker. Dan wordt die beker opgetild en klinkt het: De drinkbeker der dankzegging, die wij dankzeggende zegenen, is de gemeenschap aan het bloed van Christus. Neemt, drinkt allen daaruit, gedenkt en gelooft, dat het dierbaar bloed van onze Heere Jezus Christus vergoten is tot een volkomen verzoening van al onze zonden.'

De beker wordt aan u gegeven. U drinkt er een teugje uit. Vergoten wijn... die wijn wil uw hart en uw gedachten bepalen bij het vergoten bloed van Jezus. Het is de verhoogde Christus Zelf, Die met dit teken aan uw ziel wil verzegelen: Zo zeker als u van deze wijn drinkt, zo zeker is het dat Ik Mijn bloed vergoten heb tot verzoening van al uw zonden. Ze zijn er alle mee weggewassen!

Er is volkomen betaald voor al uw schuld bij God. Door Mij... voor u.

Daar aan de Tafel des HEEREN wordt gesmaakt en geproefd, dat de Heere Jezus goed is. Goed voor de Zijnen, voor de sterken en voor de zwakken. Hij verkwikt uw ziel. Hij sterkt die. Hij zegt aan Zijn tafel tot u: Twijfel toch niet. Ik ben uw Heil alleen.

Afsluiting van de Tafel

Wordt er een gedeelte gelezen uit Gods Woord en een psalmvers gezongen. Dan wil dit samen de verzegeling van Christus' genade alleen maar onderstrepen. Dan komt het ogenblik waarop ieder weer opstaat en zich naar zijn of haar plaats in de kerk begeeft. Als het goed is met een hart vol van heilbespiegelingen, dat het schoonste lied van deze Koning wel kan zingen!

Op de eigen plaats gekomen, wil dat uitgebeden worden in een stil gebed. Dat een voorbode is van het loflied en het dankgebed waarmee straks de Avondmaalsbediening wordt besloten.

Wanneer is het goed?

Je kunt je afvragen, of een goede Avondmaalsgang altijd gepaard gaat met buitengewone gevoelens. En dan is het antwoord: Nee. Wordt het ervaren, dat de HEERE ook uw gevoelens aanraakt. Wees Hem er dankbaar voor. Geniet het goede dat God daarin schenkt. Hoe kan het ons bewegen, wanneer we Christus' nabijheid haast tasten kunnen. Dan mag er gerust een traan vallen. Overweldigt de Heere Jezus u met Zijn genade, dan hoeven we dat echt niet te verbergen.

Alleen, we moeten nooit vergeten: Een bewogen avondmaalsdienst mag u er niet toe brengen om alle andere keren maar weg te schuiven, als was het niets. De gewone weg, zegt Wilhelmus a Brakel, aan 's Heeren tafel, is dat niet zozeer het gevoel als wel het geloof er wordt geoefend. De tekenen zijn zegels van Christus' betrouwbaarheid naar u toe. Zo zeker als u eet en drinkt, zo zeker mag u zijn, dat Christus voor u gestorven is. Zo zeker mag u weten dat Hij u bemint.

Het is al zo'n zegen, als het zicht daarop ons geweten stil maakt. En dat vrede brengt in ons binnenste. Wanneer door het sacrament bekrachtigd wordt: Het is toch waar. Ondanks mij en ondanks de zwakte van mijn geloof en mijn vallen en struikelen in het leven. Toch: Hij voor mij!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 november 1996

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Het Avondmaalsformulier (4)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 november 1996

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's