Nederigheid

Dat nederigheid niet zonder meer een ge waardeerde deugd is heeft David moeten ervaren. Toen hij zich midden tussen het volk uitbundig Verheugde over de intocht van de Ark, kreeg hij de spot van zijn vrouw te verduren. Fijntjes liet ze hem weten dat het geen pas gaf voor de koning om zich zo af te geven met het gewone dienstvolk. Dat was zijn eer te na. David liet zich door deze hoogmoedige kritiek echter geenszins van de wijs brengen. Integendeel hij zong nogmaals het lied van zijn nederigheid: Ook zal ik mij nog geringer houden dan alzo, en zal nederig zijn in mijn ogen en met de dienstmaagden, waarvan gij gezegd hebt, met dezelve zal ik verheerlijkt worden' (2 Samuel 6 : 22). Hoe treffend laat dit voorval zien dat nederigheid, hoewel door de wereld en het vlees veracht, in het geloof van de God van Israël als vreugde wordt geacht. Hoe kan het ook anders, als de HEERE zo nadrukkelijk zijn gunst aan deze gestalte van het hart verbindt: Want de HEERE is hoog, nochtans ziet Hij de nederige aan, en den verhevene kent Hij van verre' (Ps. 138 : 6). Het is een ergernis en schande voor het vlees om vernederd te worden. In de Griekse wereld gruwde men ervan. Nederigheid hoorde bij slaven. Daarom was het zo'n ontstellende boodschap, een ergernis en dwaasheid dat het Evangelie leert dat de Zoon van God Zich vernederd heeft tot de dood des kruises. En toch, de Heere Jezus heeft zich net zo min als David er iets van aangetrokken, wat de hoogmoedigen ervan zouden vinden. Hij komt er nadmkkelijk voor uit dat nederigheid voor Hem de kern van Zijn wezen was: leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben, en nederig van hart' (Matth. 11 : 29). De wereld mag dan smalen over de 'slavenmoraal' van het christendom, een feit blijft dat deze unieke deugd werkelijk een hartelijke vreugd is, die God in Zijn genade geeft. 'De nederigheid gaat voor de eer', zegt de spreukendichter een en andermaal (15 : 33, 18 : 12). Al acht de wereld het licht, voor God is dat gewicht!

Toch zal niemand zich ooit op zijn nederigheid kunnen beroemen. Het gevaar van 'nederige hoogmoed' wordt door de apostel Paulus nadrukkelijk onderkend als hij verwijst naar diegenen die zich wel nederig aanstellen maar het gans niet zijn. 'Dewelke wel hebben een schijnrede van wijsheid in eigenwillige godsdienst, en in nederigheid, en in het lichaam niet te sparen, doch zijn niet in enige waarde, maar tot verzadiging van het vlees' (Kol. 2 : 23). Het past ook niet om op deze deugd prat te gaan. Vandaar dat de Statenvertalers in de lofzang van Maria het Griekse woord voor nederigheid, terecht, hebben vertaald met 'nederheid'. Als verklaring van hun afwijkende vertaling merken ze op: Want het strijdt tegen de deugd van nederigheid daarvan te roemen'. Maria beroemt zich niet, maar beroept zich op haar geringe staat, in de diepe onbegrijpelijke verwondering, dat zij daarin door de Hoge en Heilige God gevonden is. Zo staat dit woord en deze deugd in het hart van Gods weg van verlossing, dat Hij Zich reddend openbaart waar hij ons nederig maakt. Wij hoeven niet onszelf tot een hoogte op te werken als Hij ons in de diepte vinden wil. Want de HEERE zegt: Ik woon in de hoogte en in het heilige, en bij dien, die van een verbrijzelde en nederigen geest is, opdat Ik levend make den geest der nederigen, en op dat Ik levend make het hart der verbrijzelden' (Jes. 57 : 15).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen