Boekbespreking

Alf Özen geeft in dit boek een voor een breed publiek leesbare bewerking van een door Lüdemann in 1994 gepubliceerde studie over de opstanding. Lüdemann wil strikt als modern historicus te werk gaan en analyseert op die manier de verschillende nieuwtestamentische berichten. Hij concludeert uit zijn onderzoek dat de meeste berichten niet historisch zijn, maar creaties van de latere gemeente. Het oerchristelijk opstandingsgeloof berust op een door Petrus ontvangen visioen, dat door de auteur verklaard wordt vanuit de doorbraak van het schuldgevoel en de ervaring van de vergeving. Dit eerste visioen werkte aanstekelijk. Ook Paulus ontving een visionaire Christusverschijning die door de auteur op één lijn gesteld wordt met de visioenen van 2 Korinthiërs 12 en psychologisch geduid wordt. Van een leeg graf is geen sprake. Lichamelijke opstanding als feit in zijn letterlijke betekenis past niet in ons wereldbeeld. Wat blijft zijn kenmerken van een paaservaring die in woord en geschiedenis van Jezus al aanwezig waren. Lüdemanns boek laat zien dat het negentiendeeeuwse modernisme nog niet overwonnen is. Omgekeerd: de argumenten destijds als door Korff e.a. in zijn Christologie tegen deze visioenstheorieën in het veld gebracht zijn nog springlevend. De auteur pretendeert strikt historisch te werk te gaan, maar is in zijn analyses mijns inziens uiterst bevooroordeeld. Een rationalistisch boek, dat ons bepaald niet verder helpt in het verstaan van de paasboodschap, integendeel!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen