De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Hoe weet een jongere zich geroepen?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Hoe weet een jongere zich geroepen?

Jongeren ingeschakeld

8 minuten leestijd

In de komend maanden denken we in deze rubriek na over de vraag hoe jongeren ingeschakeld kunnen zijn in het werk binnen de gemeente van Christus en, breder nog, in het koninkrijk van God. Die vraag was ook aan de orde op zaterdag 18 januari jongstleden. Toen immers vond in het Christelijk Streeklyceum in Ede 'Signaal '97' plaats, een fijne dag die georganiseerd werd door GZB, HGJB, IZB. Een kleine vijfhonderd jongeren waren naar Ede gekomen om zich een dag lang te bezinnen op de vraag hoe en waartoe ze geroepen zijn. Thema was: 'Steek je licht op!' Letterlijk gaat het dan om de roeping een lichtend licht te zijn in deze wereld, overdrachtelijk om er achter te komen hoe en waar God je roept.

Aan een drietal lezingen die op die dag gehouden zijn, worden in deze artikelenserie enkele overwegingen ontleend. Wat met jongeren is besproken, is voor ouderen niet minder van belang. Na dit eerste artikel over 'hoe weet een jongere zich geroepen? ', volgt een bijdrage van ds. Looijen, die zal ingaan op de vraag hoe een jongere zijn of haar gaven kan ontdekken. Daarna gaat ds. Tramper in op de vraag hoe jongeren vrijmoedigheid ontvangen.

Hoe weet je wanneer en waar God je roept? Ook wanneer we van harte geloven en belijden dat God ons leven leidt, blijft toch voluit staan dat het een raadsel is wat er van ons zal worden. 'Van het concert des levens krijgt niemand een program', lees je wel eens op een wandbordje. Dat is natuurlijk waar: we kunnen niet vooruit kijken, geen dag, geen uur, geen ogenblik. Het maakt mensen soms benauwd en angstvallig. Ze zijn bang voor de dag van morgen. Anderen reageren op deze onzekerheid juist luchthartig: pluk de dag en maak je geen zorgen vóór de tijd.

Gods plan en onze verantwoordelijkheid

In het geloof belijden we dat God een plan heeft met ons leven. Van het concert van ons leven heeft God het programma. Is dit plan voor ons totaal verborgen? Kan ik dan niet weten hoe en waar God mij roept? Hoe wil Hij mij duidelijk maken waar Hij mij wil inzetten in zijn koninkrijk? God geeft ons vingerwijzingen en handvatten. Dat doet Hij over het algemeen niet door rechtstreekse stemmen vanuit de hemel. We zouden dat wel willen. Het zou wel gemakkelijk zijn om het zwart wit op een briefje te krijgen hoe onze toekomst eruit ziet. Het gaat meestal anders.

Hoe dan wel? Om te beginnen geeft God ons Zijn Woord als reisgids en kompas. Daarmee is al een heel stuk leiding gegeven! Een mooi voorbeeld geeft de Deense filosoof Sören Kierkegaard. Een koning geeft zijn ambtenaren duidelijke bevelen. Maar die ambtenaren gaan de hele dag zitten discussiëren over de vraag: wat zou die koning nu precies bedoelen? Zo komt er in dat rijk niets goeds van de grond. Schijnbaar nemen die ambtenaren de bevelen van de koning heel serieus. Maar in werkelijkheid lappen ze zijn geboden aan hun laars, want het komt op eenvoudige gehoorzaamheid aan! Toch blijven er veel vragen over. Vragen waarbij rechtstreekse informatie vanuit de hemel achterwege blijft. Gods plan wordt ons echter gaandeweg duidelijker via mensen die op onze weg komen en via omstandigheden in ons leven. Daarbij laat God ruimte voor onze creativiteit en inventiviteit. We mogen meedenken over de gang van ons leven, we worden met hoofd en hart betrokken bij de beslissingen die genomen moeten worden, zoals beroepskeus, partnerkeus enzovoorts. God behandelt ons niet als robots die via de afstandsbediening worden bestuurd, maar zelf willoos zijn. We zijn mensen met verstand en geweten. Het is niet de bedoeling dat we op de automatische piloot gaan koersen. God werkt in ons leven niet met een technische handleiding, maar met een Vader-lijke handreiking. Spoor zoeken bij de lamp van het Woord is nu eenmaal heel iets anders als het raadplegen van een spoorboekje. Het mooie beeld uit Psalm 119, dat spreekt van het Woord van God als een lamp voor onze voet en een licht over ons pad, maakt duidelijk dat je in dit leven mag spoor zoeken met een zaklamp. Bij elke stap die je zet, heb je weer opnieuw het licht van die lamp nodig. Het is dus geen schijnwerper waarmee je honderden meters vooruit kan kijken. Je hebt net genoeg licht voor de volgende stap. Je moet dus steeds blijven opletten. Steeds blijven vragen: 'Heere, wat wilt U dat ik doen zal? ' Daarbij wordt ons verstand ook ingeschakeld met een stukje nuchter overleg en menselijke mondigheid.

Het roer in Gods handen

Er is grote verscheidenheid in de manieren waarop Gods leiding zich in ons leven voltrekt. Soms kunnen we het echt niet thuis brengen hoe Hij ons leidt. Dan kunnen we alleen maar hopen en bidden dat we later licht zullen krijgen over Gods weg met ons. Sommige gelovigen zijn met raadsels gestorven. Ze hebben pas na dit aardse leven mogen zien waartoe het in hun leven ging zoals het ging. Maar één ding mag ons allemaal duidelijk zijn: het is van beslissende betekenis dat wij het roer van ons levensschip in Gods handen leren geven. Dat betekent heel concreet: open zijn voor de leiding van God in je leven. Dat is geen zaak van overspannenheid en kramp. Het betekent wel dat het je om meer te doen is dan de realisering van je eigen verlanglijstje: trouwen, goede baan, mooi huis, leuk gezinnetje, aardig inkomen en dat is het dan wel. Neen, er is meer en je wilt meer. Je wilt een goed instrument zijn in de hand van God en tot zegen voor je naaste.

Dat is een keus waar we geen spijt van krijgen. Immers, wanneer we ervan overtuigd zijn dat God ons leven leidt en we bovendien bereid zijn om ons te laten leiden, komt Hij tot Zijn doel met ons leven. Laten we elkaar als jongeren en ouderen steeds wijzen op het belang van die keus. Laten we bidden om de vernieuwing van ons hart door Gods Geest en gaan we zo maar op weg in dienst van Koning Jezus.

Bereidwillig zoals de jonge Samuel: 'Hebt U mij geroepen? Hier ben ik, tot Uw dienst!' Het gaat er niet om dat in ons leven alles van een leien dakje loopt. Het gaat erom dat God ons kan inzetten waar Hij ons hebben wil. Daartoe geeft Hij ons open ogen en een bewogen hart voor nood in de wereld. Vele werkers in Gods koninkrijk zeggen: 'Ik ben daarheen gegaan waar ik de grootste nood zag'. Dat moet ook wel weer aansluiten bij onze eigen gaven en mogelijkheden. Voor elk mens is er een plek om te dienen. Vanuit die overtuiging kijken we rond naar onze eigen plek. Gesprekken met medegelovigen kunnen daarbij behulpzaam zijn. We weten dat we zelf de wijsheid niet in pacht hebben en daarom stellen we onszelf open voor de adviezen van broeders en zusters.

Niet aan de leiband

Het roer in Gods handen geven is niet aan de leiband lopen. Het is staan in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft. Een vrijheid waarin we telkens weer keuzes maken. In verlegenheid om Gods leiding, soms in de mist zonder antwoord op onze vragen. Iemand schreef eens: 'Het is niet Gods gewoonte om ons meer licht te geven over onze toekomst, dan wij nodig hebben om in het heden te kunnen handelen.' Voetlicht dus, geen schijnwerper. Maar dan weten we onszelf toch vastgehouden door Gods Vader-lijke hand. Het gebed speelt in dit alles een grote rol. Bidden is onze agenda blanco voor God neerleggen. Alle aspecten van de te maken keuze leggen we voor aan onze hemelse Vader. Door oprecht gebed vindt er voortdurende toetsing en zuivering plaats van onze eigen motieven en plannen. Door stille tijd, door verborgen omgang met God, kan de Geest in ons werken. Hij legt liefdevolle intuïtie in ons hart zodat we Gods wil leren onderscheiden en proeven. Wij zijn beschikbaar voor Hem. We mogen onze roeping stap voor stap ontdekken, net als Abraham in de Bijbel. Die had toen hij geroepen werd ook nog geen grootse gedachten van wat er allemaal uit voort zou kunnen komen, maar hij ging gewoon op weg. Geweldig als we rust krijgen op de keuze die we maakten, als we iets van Gods goedkeuring mogen ervaren. In zekere zin is dat dan toch een stem uit de hemel! Ga met God, dan ga je goed!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 februari 1997

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Hoe weet een jongere zich geroepen?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 februari 1997

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's