Kruis

Hoe zou bij de 'woorden van leven' het woordje 'kruis' kunnen ontbreken? Zo eentraal staat het in het leven van het geloof, zo radicaal markeert het de overgang van dood en leven dat het niet gemist kan worden. Leven voor God is alleen werkelijk leven als het door het 'kruispunt' van Christus' dood is heengegaan. De gelovige is evenals Christus een gekruisigde die leeft, Paulus belijdt het kernachtig met deze woorden: Ik heb met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, Christus leeft in mij; en hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons van God, Die mij liefgehad heeft, en Zichzelven voor mij overgegeven heeft' (Gal. 2 : 20). 1

Het is in de eerste plaats het kruis van Christus. Daar werd de gruwelijkste strafexecutie die de Romeinen in gebruik hadden voor de ergste misdadigers aan Hem voltrokken. Die niets dan goeds gedaan had. Daar werd de Zone Gods, Die Zichzelf 'vernietigd' had in de gestaltenis van een slaaf, aan de slavendood prijsgegeven. Maar meer nog was het het 'vloekhout", waar de Heiland van de aarde verstoten en uit de hemel buitengesloten gehanden heeft om voor al de Zijnen verzoening te volbrengen.

Zo is het kruis het centrum geworden van de verkondiging van de verzoening. De prediking van Jezus Christus en Die gekruisigd mag dan voor de Joden een ergernis en voor de Grieken een dwaasheid zijn, voor de hen die geroepen zijn is het de 'kracht Gods, en de wijsheid Gods' (1 Kon 1 : 17-j 31). Het is zo reëel present in het Woord des kruises, dat Paulus de Galaten kan aanspreken als 'denwelken Jezus Christus voor de ogen tevoren geschilderd is geweest, onder u gekruist zijnde' (Gal. 3 : 1). Het kruis I van Christus werd in de prediking als het ware in hun midden opgericht. Het kruis betekent voor eenieder die in Christus gelooft de verzoening, de zekerheid van de verlossing van zonden en vloek, omdat het 'handschrift, dat tegen ons was' aan het kruis genageld is, de schuld is voldaan, de vloek is gedragen, nu blijft de stille vrede over (Col. 2 : 14).

Het kruis is tevens de wijze waarop de gelovige met Christus verbonden is. De Heere Jezus geeft het signalement van Zijn discipel: Zo iemand achter mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge mij' (Matth. 16 : 24). Hij Die straks Zelf het zwaarste kruis zal dragen, roept de zijnen op om zichzelf te verloochenen Hem te volgen, wat het ook moge kosten. Zo is de volgeling aan de Heiland verbonden. Het kruis is dan veelmeer dan de levenslast van lijden in het algemeen, die zovelen te dragen krijgen in dit aardse tranendal. Het is het lijden om Christus' wille, dat de gelovige nochtans 'vrolijk' dragen mag. De weg van het kruis is immers de weg van het licht. Het gaat om een sterven om te Ieven! Het kruis geeft ook de kracht aan de heiliging: Maar die van Christus zijn, hebben het vlees gekruist met de bewegingen en begeeriijkheden' (Gal. 5 : 24).

Tenslotte is het ook het cruciale woord voor de relatie die de gelovige met de wereld heeft. Tussen de gelovige en de wereld staat het kruis ais een radicale scheiding. Daarom zegt Paulus als een slotsom van zijn kruisprediking: Maar het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan in het kruis van onzen Heere Jezus Christus; door Welken de wereld mij gekruisigd is, en ik der wereld' (Gal. 6 : 14).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen