Wat Jezus weigerde

Pijnbestrijding is een apart onderdeel van het werk van een arts. Wat kan een injectie verzachting van de pijn betekenen! Deze mogelijkheden zijn niet iets van de laatste tijd. Ook vroeger had men wel het één en ander. Zo was het de gewoonte om een misdadiger vlak voor zijn terechtstelling aan het kruis een pijnstillend middel te geven. Aanzienlijke joodse vrouwen gaven uit medelijden voor de ter dood veroordeelden een pijnverdovende drank mee aan de soldaten. Misschien was dat een herinnering aan het woord van Lemuel uit Spreuken 31: 'Geef sterke drank aan degenen, die verloren gaan en wijn aan degenen, die bitter bedroefd zijn'. Hoe dan ook - als de Heere Jezus met de twee andere veroordeelden op Golgotha is aangekomen, dan worden drie kruisen gereed gemaakt. Een soldaat biedt de Heiland wijn aan, met mirre gemengd. De evangelist Mattheüs spreekt over wijn met gal vermengd, zodat er een bittere smaak ontstaat. Uit gegevens van de andere evangelisten is op te maken, dat de Heiland eerst van die wijn heeft geproefd. Daarna wil Hij die niet drinken. Uit de woordkeus van Marcus blijkt, dat de soldaat meer dan één keer die drank heeft aangeboden. Maar Jezus weigert.

Dit alles spreekt des te meer, als we bedenken, dat de Heere gedurende ongeveer twaalf uur niets te drinken heeft gehad. Het laatst heeft de Heiland gedronken, toen Hij het Heilig Avondmaal instelde. Sinds dat tijdstip kwam er veel lijden naar lichaam en ziel op Hem af.

Wat zou het dan te begrijpen zijn, als Hij die beker had leeg gedronken als een verzachting van de pijn. Toch doet Hij het niet! De vraag is daarom op zijn plaats: Waarom weigert de Heere deze drank? ' Als Hij straks aan het kruis hangt en uitroept: Mij dorst', nemen de soldaten een spons met edik en hysop en brengen die aan Zijn mond. Dan neemt de Heere die drank wèl. Daarover laat de Heilige Geest ons niet in het onzekere, want Johannes geeft in zijn evangeliebeschrijving door: Jezus wetende, dat alles volbracht was, opdat de Schrift vervuld zou worden, zeide: Mij dorst.'(Joh. 19 : 28). Uit dit Schriftgegeven blijkt, dat toen Zijn lijden voorbij was. Zodra Jezus dan ook de edik genomen heeft, zegt Hij: Het is volbracht'. Daarna buigt Hij het hoofd en geeft Hij de geest. Maar als de peilloze diepte van het kruislijden nog moet beginnen, dan weigert de Heere de bittere soldatenwijn, want Hij wil niet verdoofd worden. Volledig helder wil Hij het lijden op Zich nemen tot het einde toe.

Heeft de Heere in die beker met verdovende drank een verzoeking van de duivel onderkend? Het blijft een open vraag, want de Bijbeltekst zwijgt daarover. Wel weten we, hoe de duivel de Heere in de woestijn wilde verleiden om ontrouw te worden aan Zijn roeping als Middelaar, toen Hij honger had.

Dorst is nog erger dan honger. Het kruislijden oneindig zwaarder dan de ontbering in de woestijn. De duivel houdt niet op met zijn verleidingen. Hij komt niet alleen door de invalspoort van de honger, maar ook door die van de dorst onder nog veel moeilijker omstandigheden dan in de woestijn. Zo kan deze daad van de soldaten een verborgen verleiding van de duivel zijn, maar de Heere nam die beker niet. Hij wil in volkomen helderheid de straf op de zonde - de verlatenheid van God - op Zich nemen. Hij gaat dat dieptepunt van het lijden bewust tegemoet. Hij draagt het zonder verdoving.

Laten wij over dit onderdeel van het lijden van Christus niet heenlezen. We zouden onszelf van veel troost beroven. De Heere is de volkomen Zaligmaker. Niet alleen in alles, wat Hij deed, maar ook in alles, wat Hij weigerde. Bij de geloofsoverweging van het lijden van de Heiland zullen we bedenken, dat onze zonden het zijn, die Hem dit aandeden. Wij verdienden het met volle bewustzijn de kruisstraf te dragen om onze zonden, maar Hij nam dat op Zich voor u. Wie in de weg van geloof en bekering bij Christus schuilt, die behoeft geen angst te hebben, dat er toch nog een onvervulde rest in het werk van Zijn verlossing is. Nee, Christus leed met vol bewustzijn om u door het geloof in de allesomvattende zegen van de vergeving van zonden te laten delen.

Laat u niet door de boze bedwelmen om al uw behoud te zoeken in uw vroomheid of andere verdovende middelen. Het zou uw ondergang betekenen, terwijl de Heere met een heldere geest ook uw heil op het oog heeft!

Jongeren gebruiken veel bier en ouderen proberen hun verdriet door alcoholgebruik te vergeten. Wie zal van alcoholmisbruik bevrijden? Christus alleen. Die Zelf de verdovende drank weigerde!

Hij is ook de Enige, die uw kleinkind verlossen kan uit de boeien van gokverslaving. Het valt niet mee om het café met gokautomaten te passeren, maar in de kracht van Christus kan het. Leg het in Zijn handen! Doe het als gemeente en als enkeling voor hen, voor hun familie en voor de hulpverleners.

Een drugsverslaafde vertelde, dat hij 'God in het gelaat wilde zien door zijn drugsgebruik'. Vergeet het maar. Wil je God in het gelaat zien, zie dan in het geloof omhoog op deze Christus, Die van drugsverslaving kan redden, omdat Hij de bedwelmende drank weigerde.

Ik geef tenslotte graag één van onze predikant-dichters, wijlen ds F. Kijftenbelt, het woord, omdat hij zo kernachtig vertolkt, wat er in het hart leeft van allen, die de verschijning van Christus hebben lief gekregen:

'Mijn Heere laat Zich de pijn niet verdoven.

Hij is niet bedwelmd, als Hij voor mij sterft.

Nu zal mijn ziel Hem in eeuwigheid loven,

Die volkomen bewust mij het leven verwerft.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen