Globaal bekeken

In de reeks Alfa (literaire teksten) verscheen bij Amsterdam University Press een fraaie bundel, getiteld 'Isaac da Costa, dwaasheid, ijdelheid, verdo menis'. Hier volgt wat de samensteller G. J. Johannes zegt over Da Costa als literator, waarna we opnemen één van de vroege gedichten.

• Da Costa als literator

'Da Costa trad op als een profeet, een dichter, een redenaar-jurist die een pleidooi of requisitoir houd een pastor die zijn kudde bemoedigend of bestraffend toespreekt, een historicus of een wetenschapsman. Al die verschillende rollen vinden we terug In zijn literaire werk - soms afzonderlijk, som tegelijk. Als literator is hij op zijn best wanneer hij de conflicten tussen die verschillende rollen weet op te heffen in meeslepende formuleringen, beelden en uitdrukkingen. Door zijn enorme beheersing van de Nederlandse taal weet hij dan de geladenheid van de bevlogen dichter te verenigen met de beheerste gloed van de Statenvertaling. De kracht van het uiterlijke beeld verenigt zich dan met die van de innerlijke gevoelens en gedachten.'

• Gevoel

O! wie beschrijft my 't geen gy zijt
Gevoel van 't kloppend harte!
Wiens werking vaak de ziel verblijdt
Maar meer nog klemt in smarte!

Gy zijt mijn oorsprong en mijn doel!
Gy zijt de bron mijns levens!
Maar, overweldigend gevoel! 
Die van mijn sterven tevens!

­Gy zijt de onwederstaanbre gloed, 
Die my tot Dichter maakte! 
Die in mijn rusteloos gemoed 
Sints de eerste kindschheid blaakte!

Gy zijt die min, wier zaal'ge smart
Mijn eerste zuchten riepen,
Toen in 't nog pas ontluiken hart
Der driften stormen sliepen.

Gy zijt de zucht naar hooger lust.
Dan die der nietige aarde.
Waardoor 'k my zelven ben bewust
Van een verheevner waarde!

Gy zijt, 't geen my verbindt met Hem
Voor wien de Serafs knielen!
Gy zijt de weergalm van Zijn stem
In onze doffe zielen!

Gelijk de poging van het kind.
Dat zwikt by ieder schrede.
En ieder stond zich hulploos vindt.
Zoo is de kracht der Rede!

Maar als Gy onze stappen leidt.
Gevoel, van God gegeven!
Zoo snellen wy ter zaligheid.
Door 't stormen heen van 't leven!

'k Wil op mijn Rede, zwak en koel,
Mijn levens hoop niet bouwen!
Mijn krachtig, brandend zielsgevoel!
Op u wil ik vertrouwen!

Het zij gij vreugde brengt of smart,
En sterven doet of leven,
Aan uwen invloed wil mijn hart
Zich eindloos overgeven!

'k Wil naar uw tooverend gebod
Beminnen, zingen, loven!
En 't oovtig van mijn levenslot
Verblijve aan God hier boven!

Doordringt het stof, dat my omkleedt!
Dooradem en beziel het!
Of, is uw ademgioed te heet,
Ontzie niet, en verniel het!

Te sterven op het veld van eer
Is echte krijgsmansglorie!
De dood heeft niets verschrikkelijks meer
In de armen der viktorie!

Maar ook de priester van het schoon
Laat zonder leed het leven,
Wanneer hy in zijn laatsten toon
Zijn laatste zucht mag geven!

Cornelis Lambregste (Grand Rapids) zond ons een dichterlijke weergave van het Onze Vader, Pater Noster

'Heer onze Vader die hoog in de hemel zijt:
Geheiligd zij Uw Naam in alle eeuwigheid.
Laat nu Uw Koninkrijk zich overal verspreiden
en heel de kosmos zich alleen in U verblijden.
Uw wil geschiede Heer, daarboven en beneden.
Geef dagelijks ons brood, ook op de dag van heden.

Vergeef ons onze schulden Heere duizend malen
opdat ook wij dit doen elk die ons moet betalen.
En leid ons nimmer in verzoeking Vader, Heere;
verlos ons van het Kwaad dat ons wil ruïneren.
Want van U is het Koninkrijk, de sterke kracht,
de heerlijkheid en eer U eeuwig toegebracht.

Laat heel de wereld dit met hart en mond beamen
en roepen met gejuich: Kom Heere Jezus! Amen.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen