Boekbespreking

Er zijn in de geschiedenis altijd plaatsen geweest, waaraan christenen bijzondere herinneringen hadden en die als zodanig trekpleisters waren. Dat geldt voor christenen van alle denominaties. Als zodanig is Jeruzalem voor miljoenen mensen een 'bedevaartsoord'. De Reformatie heeft met verering van heiligen radicaal afgerekend en zulke plaatsen zullen in de traditie van de Reformatie ook nooit bedevaartsoorden worden genoemd. Rome kent echter wel bedevaartsoorden, soms gebaseerd op 'verschijningen' van engelen of van Maria, soms ook gebaseerd op relikwieën, tastbare herinneringen aan heiligen of zelfs aan Jezus. En vaak zijn grafmonumenten ook bizondere trekpleisters. Maar ook de Oosters Orthodoxe Kerk kent bedevaartsplaatsen. Daar staan bepaalde iconen centraal.

In het boek, dat voor ons ligt zijn zulke bedevaartsplaatsen in landen van Europa kort beschreven en in foto's vastgelegd. We noemen in Duitsland de Dom van Aken, de Dom van Keulen, Passau. In Frankrijk de kathedraal van Chartres, Lourdes, Tours. In Griekenland (oosters orthodox) de berg Athos en het eiland Korfoe. In Italië Assisi en de Dom van Napels, maar natuurlijk vooral de Sint Pieter in Rome. In Luxemburg Echternach en in Nederland Egmond-Binnen (Adelbert van Egmond). In Spanje Santiago de Compostella. In Turkije het oosters orthodoxe Pege-en Blachem klooster Als 'oecumenische oorden' worden genoemd Walsingham in Engeland en Taizé in Frankrijk. In de be­ schrijvingen van bepaalde plaatsen wordt soms herinnerd aan de strijd tussen Rome en de Reformatie, bijvoorbeeld aan de beeldenstorm. In een uitvoerige inleiding komen de ' geloofshistorische aspecten' en 'aanleidingen voor bedevaart' aan de orde.

Als gezegd wijzen we als protestanten verering van mensen af, terwijl ook de aanleidingen bij Rome voor bedevaarten bij ons onder zware kritiek staan. Zulks wordt bij het lezen van dit boek alleen maar bevestigd. Maar intussen zet dit boek wel de in dit opzicht historisch belangrijke plekken bij elkaar. De St. Pierre van Calvijn en Geneve en Wittenberg in Duitsland ontbreken en plaatsen uit de kleinere protestantse kerkgeschiedenis uiteraard. Ondanks het feit, dat vele protestanten die plekken ook graag uit kerkhistorisch oogpunt bezoeken, noemen we deze geen bedevaartsoorden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen