Prediking

Het woord 'prediking' duidt op zowel de activiteit als de inhoud van de boodschap van een heraut. In het Nieuwe Testament is de prediking als daad van veel groter belang dan de prediker die het doet. Het gaat niet om het medium maar om de boodschap. Het woord 'prediking' komt in de Bijbel niet zoveel voor. De meeste keren vinden we het in het Nieuwe Testament. Het bekende woord van Jesaja 53 : 1, dat ook in het Nieuwe Testament enkele keren wordt geciteerd, luidt: Wie heeft onze prediking geloofd, en aan wien is de arm des HEEREN geopenbaard? ' Hier is prediking letterlijk 'datgene wat gehoord wordt'. De prediking van Jona (Jona 3 : 2) is het uitroepen, van Godswege, van het oordeel over de stad Nine vé. In Jes. 61 : 1 gaat het om het uitroepen van vrijheid voor gevangenen. Als Jezus naar de prediking van Jona verwijst, staat er het woord 'kerugma', het gezantenwoord (Mat. 12 : 41). Prediking is de bevrijdende boodschap van het Evangelie van het Koninkrijk Gods. Het volle accent valt op de proclamatie als zodanig van de komst van het Koninkrijk. Johannes de Doper was de heraut van de Koning, die de doop predikte tot vergeving der zonden. Christus kwam en predikte in de synagoge, en overal waar Hij het Koninkrijk proclameerde in woord en daad. Hij gaf Zijn discipelen de opdracht tot de prediking: En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem' (Luc. 24 : 47). Na pinksteren hebben apostelen en evangelisten overal waar de Geest ze zond de trompet van het Evangelie aan de mond gezet. Paulus bijvoorbeeld, na zijn genadige arrestatie, 'predikte terstond Christus in de synagogen, dat Hij de Zoon van God is' (Hand. 9 : 20). Voor alle duidelijkheid, de twee keren dat hij in de brief aan de Galaten de 'prediking des geloofs' noemt (3 : 2 en 3 : 5) staat er niet het woord 'kerugma' maar een woordje dat afgeleid is van het werkwoord 'horen' (dat is ook zo in Hebr. 4 : 2). Daar is prediking niet zozeer de eschatologische proclamatie maar een gehoorde, gepredikte boodschap in het algemeen. Het geheim van de prediking van Paulus was de krachtige werking die zijn woord had, niet dankzij de vaardigheid van de spreker of de welwillendheid van de hoorder, maar door de overweldigende werking van de Heilige Geest. Paulus kan er diep dankbaar voor zijn als hij merkt dat dit wonder wordt verstaan: Daarom danken wij ook God zonder ophouden, dat, als gij het Woord der prediking van God van ons ontvangen hebt, gij dat aangenomen hebt, niet als der mensen woord, maar gelijk het waarlijk is als Gods Woord, dat ook werkt in u, die gelooft' (1 Thess. 2 : 13). Het mag op het eerste gehoor niet zoveel lijken voor te stellen, het is immers geen prediking 'in bewegelijke woorden' (1 Cor. 2 : 4). Maar de Geest zorgt ervoor dat het vanwege de inhoud - Christus Jezus en Die gekruisigd en opgestaan - in 'betoning des geestes en der kracht' is. De inhoud van de prediking is tegelijk de kracht ervan. Als Christös niet zou zijn opgewekt, dan zou de prediking en ook het geloof 'ijdel' zijn geweest, zegt Paulus (1 Cor. 15 : 14). Maar Christus is opgestaan en daarom is de prediking niet leeg en kan Paulus in lofprijzing eindigen: Hem nu, Die machtig is u te bevestigen, naar mijn Evangelie en de prediking van Jezus Christus, (...) zij door Jezus Christus de heerlijkheid in der eeuwigheid. Amen'. (Rom. 16 : 25-27).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen