Door gesloten deuren

Op Goede Vrijdag zijn de discipelen niet alleen Jezus, maar ook elkaar kwijtgeraakt. Toen de Herder gevangen werd genomen, raakten de schapen verstrooid. Maar op de eerste dag der week zijn ze weer bij elkaar. Nu is het echter niet hun Meester Die hen samenbrengt, maar hun vrees. Johannes omschrijft die vrees nader als de 'vreze der joden'. Uit angst om door de joden opgepakt te worden, zijn de discipelen bij elkaar gekropen. Als voorzorgsmaatregel hebben ze de deur achter zich op slot gedaan. Zo hopen ze de vijand buiten te houden. Maar tegelijk hebben ze zichzelf opgesloten. Ze zitten gevangen in hun vrees.

Dat is niet slechts de vrees voor fysiek geweld van de kant van de joden. Deze vrees ligt dieper. Het waren de joden die bestreden hadden dat Jezus de Zoon van God en de Gezondene van de Vader was. Hun anti-evangelie lijkt na Goede Vrijdag de beste papieren te hebben. De discipelen zijn vooral bevreesd voor de ontkenning. Stel je voor dat de joden het bij het rechte eind hebben! Dat alles wat Jezus van Zichzelf gezegd heeft niet waar is! Dat ze zichzelf bedrogen hebben door van Hem heil te verwachten. Ze hadden immers alles verlaten om Hem te volgen. U voelt wel hoe diep zulke vrees gaat. Ze raakt de grond van je bestaan. Wat is het beangstigend wanneer aan de laatste zekerheden van je leven gewrikt wordt!

Bent u nooit bang voor die ontkenning? Waar de Kerk van Christus vol verwondering uit leven mag, het evangelie van Goede Vrijdag en Pasen, dat wordt ook vandaag allerwegen ontkend. Religie mag weer in onze postmoderne samenleving. Maar wie gelooft in Jezus Christus als de van God gezonden Zaligmaker, die de schuld van de Zijnen heeft gedelgd en hun dood heeft overwonnen, wekt de lachlust van de spotters op. Of wordt op z'n best in z'n waarde gelaten. Maar waag het niet om anderen jouw mening, op te dringen, want jij hebt de waarheid niet in pacht. Wat denk je wel, dat jij als enige het antwoord zou hebben op de grote vragen van het leven! De ontkenning van het paasevangelie is ook nu aan de orde van de dag. We horen die ontkenning in de media, in de moderne literatuur, in de collegezalen etc. En een verlammende angst heeft zich van de christenheid meester gemaakt. Wij kunnen ook vandaag gevangen zitten in onze vrees en leven alsof het nooit Pasen is geweest.

Achter gesloten kerkdeuren. Wat een angst voor al die mensen en machten die het Paasevangelie ontkennen! De macht van het materialisme, van de dood, van het geweld dat ook in ons vaderland diepe sporen trekt. Maar juist op de dag dat de discipelen zo bevreesd bij elkaar zitten, zijn zulke grote en heerlijke dingen gebeurd. Het graf is opengebroken. De dood is overwonnen. Pasen! En om Zijn discipelen op de hoogte van dat heilsfeit te brengen, gaat Hij Zich aan hen openbaren. Hij zoekt die door angst beroerde discipelen op. Jezus kwam en stond in het midden. Terwijl de deuren gesloten waren. Hoe Hij dat deed, weten we niet. Het doet er ook niet toe. Niet hoe Jezus kwam is het wonder, maar dat Hij kwam. Zijn Middelaarshart trekt heen naar die arme tobberds die door eigen schuld zo bang zijn. Ze hebben zelf de deur dicht gedaan en op slot gedraaid. Als Jezus hen wil bezoeken, komt Hij voor een gesloten deur. Maar toch gaat het huisbezoek door. De Heere laat Zich niet tegenhouden. Hij komt door gesloten deuren heen. Hij zoekt Zijn discipelen op, zo bang als ze zijn. Hij maakt het Pasen in het leven van al die discipelen, tot wie de werkelijkheid van Pasen maar niet wil doordringen. Zozeer draagt Hij ze mee in

Zijn hogepriesterlijk hart. Hij weet wel dat zij alleen troost van de opstanding zullen hebben, als Hij Zelf komt en in eigen Persoon tegen hen zegt: Zie, hier ben Ik! En waar Hij komt, gaat het in de weg van het wonder. Dan komt hij dwars door de onmogelijkheden heen. Bij de storm op het meer, toen de Zijnen ook zo bevreesd waren, kwam Hij wandelend over het water. Hier komt Hij door gesloten deuren.

Zo gaat Hij ook vandaag nog rond. Hij zoekt mensen op die zichzelf hebben opgesloten in hun vrees en hun ongeloof. Hij zoekt ook u op, en jou. Hebt u van Hem wel eens huisbezoek gehad? Hebt u wel eens gemerkt dat u met een almachtig Zaligmaker te doen hebt? En dat al wat van uw kant in de weg staat, Hem niet in de weg staat? Hij komt ook vandaag, door gesloten deuren als het moet. Of hebt u de deur voor Hem soms wijd open gezet? Wanneer de Heere in ons leven komt, kunnen we alleen maar belijden: het was ondanks mijzelf. Ik legde de loper niet uit. Integendeel. Ik deed de deur op slot. Er kunnen in een mensenleven heel wat grendels zijn. Die angst, die boezemzonde, die intellectuele twijfels, al die onopgeloste levensraadsels. Ons leven kan zo gesloten zijn, dat je werkelijk niet zou weten hoe de Levensvorst ooit binnen moet komen. Maar let er dan op wat Hij hier doet. Hij komt door gesloten deuren. Dat is geen 'truc'. Dat doet Hij om u te laten zien dat Hij zo machtig is dat niets Hem hinderen kan om tot u te komen.

Verlangt u naar de ontmoeting met Hem? Dan mag u één deur dichtdoen. De deur van uw binnenkamer, om Hem te smeken: Heere, ga mijn deur toch niet voorbij, hoe gesloten die ook is. Gij hebt de deur van het graf opengedaan. Gij draagt alle sleutels. Gij hebt ook de macht om de deur van mijn hart te openen, om mij te doen delen in Uw leven. Uw komst is het die mijn heil volmaakt. Als dat uw bede is, dan zult u zich nog verwonderen. Dan zal Hij komen. Want Hij komt tot ieder mensenkind dat in smart op Hem wacht. Als Hij er zo één in het oog krijgt, is er niets wat Hem nog kan tegenhouden.

'Hij was 't, voor Wien gereed De koop'ren deuren weken, Die ijz'ren grend'len deed In duizend stukken breken'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen