Van Overzee

In elk land zijn er gevangenissen, plaatsen waar veroordeelden in bewaring worden gesteld, huizen van bewaring. We lezen er over in de Bijbel, niet alleen bij deze woorden van de Heere Jezus. Jozef de zoon van Jakob en Rachel komt in de gevangenis in Egypte terecht. Paulus belandt er met Silas in Filippi. Het zijn niet de gezelligste plaatsen.

Zendingsarbeiders hebben vaak contacten met hen.

Dat is zo in Lima, waar Josien Visscher bezoeken aflegt in de vrouwengevangenis. In Medellin, waar ook drs. G. van Ek contacten heeft, maar ook in Managua, waar Ds. H. Minderhoud via Indef contacten heeft.

Broeder en zuster Minderhoud, zendingsarbeiders van de GZB uitgezonden vanuit de classis Goes, hebben meer dan tien jaar in Zuid-Afrika gewerkt. Aan tafel wordt ook wel uit de Zuid-Afrikaanse Bijbel gelezen en onze broeder las de aangrijpende woorden uit Mattheüs 25. In Zuid-Afrikaans staat voor de gevangenis het woordje: tronk. 'Ik was in de tronk...'

Dat woord bleef vanwege z'n bijzonderheid bij me hangen. Gevangenis... tronk.

Even buiten de stad Managua staat de mannengevangenis bevolkt door 1650 mannen vanaf vijftien tot zestig jaar. Uit de verte zie je een muur, onderbroken door wachttorens.

Op deze wachttorens zitten gewapende bewakers. De grauwheid van het gebouw komt op me af. Zo kan ik me een concentratiekamp voorstellen. Prikkeldraad - muren - wachttoren - daarachter grote gebouwen. Daar wonen en leven mensen.

Bij de poort van de gevangenis moeten we onze paspoorten inleveren. Er staat een vrouw van midden veertig op ons te wachten. Ze heeft de rang van kapitein. Haar naam is Norma Largaespada. Toch heeft dit ruwe leven haar niet verbitterd.

Ze is hier mens gebleven en heeft oog en hart voor de gevangenen. Norma draagt verantwoordelijkheid voor de rehabilitatieactiviteiten in de gevangenis. Ook de geestelijke verzorging van deze mannen valt onder deze verantwoordelijkheid. Zij is geen christin.

Toch heeft zij toestemming gegeven om te evangeliseren onder de gevangenen. Van deze gelegenheid werd en wordt dankbaar gebruik gemaakt.

Een bezoek aan deze gevangenis heeft me toch geschokt.

Hier leven mensen, schepselen van God, waarvan de meesten wel wat op hun kerfstok hebben, soms heel wat.

Een jongen van 19 jaar vertelde dat hij veroordeeld was tot 20 jaar wegens moord. Een andere man moest nog twee jaar zitten, veroordeeld, zo vertelde hij vanwege handel in drugs.
In het midden van de gevangenis loopt een gang.
Aan weerszijden van die gang zijn vier vleugels 
Voor elke vleugel is een ijzeren traliehek.
Door het midden van elke vleugel is ook een gang.
Aan beide kanten van de gang zijn de cellen.
Voor elke cel is een ijzeren traliehek.
In elke cel verblijven twee of drie mannen.
De muren zijn grijsgrauw.
De vloer is van cement.
Er is een toilet... dat de naam van toilet niet mag dragen.
Een klein grauw cementen aanrechtje.
Dat is alles...
Veel van deze mannen slapen op de stenen, grauwe, kale grond.
Er is voor hen geen bed, geen matras. Hooguit een stuk karton.

Het is wel wat goedkoop om te zeggen, dat deze mensen hun verdiende loon ontvangen. Nee, hun misdaden spreek ik niet goed, maar als je geen geld hebt om eten te kopen voor je kinderen, geen kleding te kunnen aanschaffen... Is het dan niet verleidelijk om in korte tijd veel te verdienen in de drugshandel of om te stelen?

Het is zaterdag, 23 november, voor de gevangenen een bijzondere dag. Er is met behulp van de gevangenen een nieuw gebouw op het terrein van de gevangenis verrezen. De gele kleur doet gelijk vriendelijk aan. Het nieuwe gebouw bevat een grote zaal en twee kleinere ruimten. In de zaal lagen 800 matrassen. De meeste matrassen liggen inmiddels opgestapeld in de gangen van de gevangenis. Deze grote zaal zal gebruikt worden voor studenten in gevangenis. Deze zaal is bestemd voor Bijbelschoolstudenten. Er zijn namelijk 75 gevangenen die predikant willen worden. Zij volgen trouw cursussen die gegeven worden. Eén van hen is al predikant. Hij is gevangene én predikant in deze gevangenis. Hier in deze nieuwe omgeving mag dit werk om hen toe te rusten verder gaan. In één van de andere kamers kan de dokter werken of is er gelegenheid voor een gesprek onder vier ogen, een pastoraal gesprek of met de advocaat.

Die morgen wordt het gebouw geopend. Gelezen wordt Jesaja 9:1-5 over het volk dat in duisternis wandelt... dat een groot Licht zal zien.

Hier valt het Licht in de duisternis van veroordeelde mannen.

Het Licht dat het donker van de zonden van ongerechtigheden verdrijft in dat Kind, wiens Naam is Wonderlijk, Raad, Sterke God Vader der eeuwigheid, Vredevorst.,

Zondareren worden wedergeboren tot een levende hoop.

In het dankwoord valt de naam van Norma, de kapitein die ruimte gaf voor pastoraat aan gevangenen, voor Bijbelschoolonderwijs, voor het realiseren van 'het matrassenproject'

Ook de GZB wordt hierin belrokken en de gemeente Hilversum, die via een project heeft bijgedragen.

Financiële bijdragen hebben dit mogelijk gemaakt; De bouw van de ruimte en het aanschaffen van matrassen voor elke gevangene..

Na deze plechtigheid zullen de matrassen uitgedeeld worden. Elke gevangene ontvangt ook een Nieuwe Testament, beschikbaar gesteld door 'de Gideons'.

Het grote hek van de gang gaat open. Voor de getraliede deur van de vleugel staan de mannen te wachten. Ze staan met begerige ogen naar de stapel matrassen te kijken.

De organisator heeft een lijst met namen. Hij noemt de naam en de man komt naar voren.

Hij verdwijnt achter het ijzeren hekwerk van zijn cel. Eén van de mannen roept bij het ontvangen van zijn matras: Gracias a Dios - Dank aan God.

Een jonge man pakt zijn matras. Ik volg hem even. Hij legt zijn matras op de grauwe grond en vlijt zich er op neer... Hij geniet intens. Een ander pakt zijn Nieuwe Testanient en leest.

Er is de roeping van de Heiland voor de gevangenen in Nederland maar ook voor de gevangenen overzee. Een roeping in de Naam van Jezus. Ook in Managua zijn gevangenen voor wie schuld, schuld wordt voor God en de mensen, maar die geloven in de vrijspraak van Christus, omdat Hij zelfs een moordenaar vrijspraak gaf, gratie verleende.

Na het uitdelen van de matrassen gaan we terug naar de uitgang. Juist op dat moment passeren de studenten van de Bijbelschool met hun boeken en Bijbel in hun hand. Ook voor hen sluiten zich de getraliede deuren met ijzeren grendels.

Ze zijn gevangen en toch vrij.

Buiten op de binnenplaats van de gevangenis spelen twee eekhoorns en een aapje. Deze dieren worden in hun bewegingsvrijheid belemmerd. Ze zitten aan een kettinkje vast. De dierenbescherming werkt nog niet echt in Nicaragua. Boven mijn hoofd vliegt een zwerm witte kraanvogels. Vrij zweven ze door de lucht in Gods schepping.

Wat een verschil met de mannen achter die tralies.

Gebonden zijn zij.

En toch er zijn er die zich bevrijd weten. Aangeraakt door de genade van Jezus Christus. Verzoend voor het oog van de Vader.

Jezus zegt: IK was in de gevangenis... Bent u en ben jij er ook bij betrokken?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen