De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

Hier volgt een fragment uit het boek van (over) prof. dr. A. H. Edelkoort 'Wacht bij uw hart' (Kok, Kampen, 1966):

'In de correspondentie van prof. dr. Edelkoort, voorzover in ons bezit, vonden wij een brief, die wij meenden te moeten laten voorafgaan aan deze bundel. Het is een antwoord op een schrijven van wijlen de heer L. Klink uit Sirjansland, die indertijd aan prof dr. Edelkoort een vraag stelde over de huidige preekmethode.

Prof dr. Edelkoort antwoordde: "Uw brief heeft mij uitermate verheugd. En dat niet om de aanleiding, die u tot schrijven drong, want die is diep droevig, maar wel om het feit, dat u getoond heeft het grote gebrek van de hedendaagse preekmethode duidelijk te hebben gevoeld.

En met u klagen er duizenden. De mensen komen diep teleurgesteld de kerken uit. En soms vraagt men zich af waarom gaat men nog ter kerke. Wat is dan de fout van die prediking? Deze, dat zij te objectivistisch is. Mag ik me nader uitdrukken?

Daar is een werk Gods, dat voor ons gedaan is in Jezus Christus.

En dat is de grond onzer zaligheid en het fundament onzer hope.

Maar aan dat werk Gods voor ons - dat noemen we het objectieve - heeft een mens geen deel, als er geen werk Gods in hem gedaan is.

Dat is dan het subjectieve. Dat werk Gods in een mens bestaat in het wekken van kennis der zonde, maar ook van geloof op Christus, maar evenzeer van de lust om onder strijd en struikeling naar de wil van God te leven.

En nu is dit het funeste, dat de predikanten tegenwoordig voor een groot deel alleen maar willen weten van dat objectieve werk Gods voor ons, maar niet meer willen weten van dat subjectieve werk

Gods in ons. Daarom hoort men tegenwoordig zo weinig of helemaal niet meer van bekering en wordt maar net eender gedaan, alsof al die lieden voor de kansel er al zijn en het al hebben.

Daarom wordt er zo weinig getuigd, en dat op geestdriftige wijze, van de blijdschap van het geloof.

Daarom worden de mensen ook niet bemoedigd bij al hun twijfelingen en bekommernissen. In plaats daarvan worden ze heengestuurd met een onverteerbaar en doorgaans slecht doordacht stuk verstandelijkheid.

Geloven wordt een verstandelijke functie, die eigenlijk buiten het innerlijk wezen van de mens omgaat. En dat geschiedt niet per ongeluk, maar opzettelijk. Men merkt echter niet, dat die predikers zelf kennis hebben aan het werk van God In hen en aan het leven met God.

Dat alles wordt nog krachtig in de hand gewerkt door het ellendige kerkisme, dat tegenwoordig heerst.

Het is niet anders dan de kerk en nog eens de kerk, wat men hoort en leest, alsof het al in orde ware, als een mens maar bij de kerk hoort.

We zijn op de Roomse lijn terecht gekomen.

En dat wordt nog krachtig onderstreept door de overdadige nadruk, die op het sacrament gelegd wordt, als zou daarmee de genade worden toegedeeld, tem/ijl het sacrament een teken en zegel is tot versterking van het geloof En het merendeel van de gemeente merkt niet, op welk een heilloze weg we zijn ondanks alle mooie woorden over de ontwaakte kerk. En die het wel merken, houden hun hart vast. En daaraan verandert ook niets, wanneer men het grote gebrek aan de prediking poogt te verbergen achter een massa bombast van liturgie, waarvan het merendeel van de gemeente ook niets moet hebben. De dominee, die niet meer preken kan, gaat dan voor priester spelen, terwijl hij niets te priesteren heeft.

Dat de theologie van Barth geen goed gedaan heeft aan de verstandelijke opvatting van het geloof dat spreekt vanzelf Het gebeurt alles voor de mens en in de mens gebeurt niemendal. Ik heb één troost: dat na deze tijd weer een tijd komt. En de tekenen zijn er, dat het getij al begint te verlopen. De nieuwe preekmethode begint al te verouderen en de behoefte aan innerlijk geestelijk leven begint het te winnen. Het zou ook tijd worden! Laat ons in het gebed onze arme kerk niet vergeten".'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 mei 1997

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 mei 1997

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's