De zegen van Pinksteren (2)

Vervulling met de Heilige Geest Wat is nu de zegen van de vervulling met de Heilige Geest? Het is de zegen van de inwoning van de Geest en van de toerusting door de Geest. God de Heilige Geest komt in de gelovigen wonen als Zijn tempel. Zij leren Hem kennen als de grote Helper (Trooster) en op Hem vertrouwen. Als de Geest der waarheid leidt Hij in al de waarheid en verkondigt Hij toekomende dingen (Joh. 16 : 13, 14). Op de Pinksterdag gaan voor Petrus de Schriften open en worden de grote werken van God, van de Vader, van de Zoon en van de Heilige Geest, aan hem ontdekt. Zoals Petrus nu de Heilige Schrift en het heil van God verstaat, zo heeft hij dat nog nooit verstaan. De inwonende Geest is de Geest van gebed, voorbede en lofprijzing. Zo betekent de vervulling met de Heilige Geest een verdieping van het persoonlijke geestelijke leven. We leren dieper het kruis van de Heere Jezus verstaan; niet alleen tot rechtvaardiging, maar ook tot heiliging. We leren de Heere Jezus Christus niet alleen kennen in de kracht van Zijn opstanding, maar ook in de gemeenschap van Zijn lijden. Zijn dood gelijkvormig wordende (Phil. 3 : 10). Aan de doop in de Heilige Geest is verbonden de doop in vuur: het lijden om Christus' wil ter reiniging. Kruis en opstanding krijgen hun beslag in ons geloofsleven. Het is een stervend leven én een overwinnend leven. Het leven van de apostel Paulus is hiervan een duidelijk voorbeeld (Rom. 7 en 8; 2 Kor. 4 en 5). De vervulling met de Geest betekent ook toerusting met de gaven van de Geest tot dienst, zowel binnen als buiten de gemeente. Op de Pinksterdag in Jeruzalem gaat de vervulling met de Geest gepaard met het spreken in andere talen. Zij beginnen te spreken met andere talen zoals de Geest hun gaf uit te spreken (Hand. 2 : 4). De Geest vervult hen zo, dat zij overlopen. De Geest geeft hen de taal van lofprijzing en aanbidding, die tegelijk een middel is voor de verkondiging van het Evangelie. In 1 Kor. 14 geeft de apostel Paulus aanwijzingen voor het gebruik van het spreken in vreemde talen. Hij dankt God, dat hij in meer vreemde talen spreekt dan de Korinthiërs (vs. 18) en hij wil dat zij allen in vreemde talen spreken, omdat zij daardoor worden opgebouwd (vs. 5, 4). Het spreken in vreemde talen als gebedstaal, als taal van lofprijzing en aanbidding. Meer dan eens geeft de Heere deze gave bij de vervulling met Zijn Heilige Geest (Hand. 10 en 19). Een andere gave, die bij de vervulling met de Heilige Geest openbaar komt is de gave van de profetie (Hand. 2 : 16-18; Hand. 19 : 6): het bekend maken van Gods wil in een concrete situatie. Ook voor het gebruik van deze gave geeft Paulus aanwijzingen in 1 Kor. 14. De gave van de profetie is tot opbouw, vermaning en vertroosting (1 Kor. 14 : 3). De profetie moet wel getoetst worden (1 Kor. 14 : 24-32). Ook de andere gaven van de Heilige Geest kunnen door de vervul­ling met de Heilige Geest openbaar komen (Hand. 3 : 6; 5 : 3, 9; 13 : 9-12). Niet alleen opzienbarende gaven, maar ook meer gewone gaven zoals dienen en delen (Hand. 2 : 44, 45; 4 : 32, 34-37) en gastvrijheid (Hand. 2 : 46). De gaven en de vrucht van de Geest vloeien hier ineen. Maar al deze gaven hebben als doel de opbouw van de gemeente en de voortgang van het Evangelie. Het zijn allemaal dienstgaven.

In het algemeen kunnen wij zeggen, dat de vervulling met de Heilige Geest vrijmoedigheid en kracht geeft om te getuigen. Dat heeft de Heere Jezus ook beloofd (Hand. 1 : 8). We zien dat heel duidelijk in het getuigenis van Petrus (Hand. 2), van Stephanus (Hand. 6, 7), van Paulus (Hand. 9 : 20) en van anderen.

Door de gaven van de Geest groeit en rijpt de veelvormige vrucht van de Geest (Gal. 5 : 22). Zo wordt de gemeente 'het zout der aarde' en 'het licht der wereld' (Mt. 5 : 13-16). Zo gaat er aantrekkingskracht en werfkracht van de gemeente uit.

De inwoning van de Geest en de toerusting door de Geest zijn gelukkig niet beperkt tot de eerste gemeente. De hele kerkgeschiedenis door heeft de Heere deze zegeningen gegeven tot vandaag toe, aan wie Hij wil en wanneer Hij wil. Voor het christen-en gemeente-'zijn kunnen wij ze niet missen; zeker niet in deze eindtijd.

Onmisbaar

Voor het gemeente-zijn is de vervulling met de Heilige Geest onmisbaar. Wat is de gemeente zonder Geest-vervulde gemeenteleden en voorgangers? Dan kan de gemeente moeilijk als lichaam van Christus functioneren. Is dit niet de pijnlijke les van bijna twintig eeuwen kerkgeschiedenis? Voor het geestelijk herstel van Israël is de vervulling met de Heilige Geest onmisbaar. Zonder de vervulling met de Heilige Geest zal de christelijke gemeente Israël weinig jaloers maken. Is dat niet de pijnlijke les van bijna twintig eeuwen geschiedenis van de verhouding Israël en de kerk? Voor het evangelisatie-en zendingswerk van de gemeente is de vervulling met de Heilige Geest onmisbaar. Zonder de vervulling met de Heilige Geest zal er van de christlijke gemeente weinig aantrekkingskracht en werfkracht uitgaan. Is dit niet de pijnlijke les van bijna twintig eeuwen zendingsgeschiedenis?

(Inleiding gehouden in de Pauluskerk te Wezep op woensdag 18 september 1996 voor de Classicale Vergadering van Hattem. Met verwerking van de discussie.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen