Zending: daar en hier

Een hart met oren

Veel mensen zouden iets anders gevraagd hebben dan koning Salomo deed. Na het koninklijke offer van maar liefst 1000 brandoffers verscheen de Heere aan de koning. En bij Gibeon kreeg Salomo de kans van zijn leven. Hij mocht zeggen wat hij wilde en God zou het schenken. Salomo vroeg toen om een verstandig hart. Letterlijk staat er 'een hart met oren'. Zo'n nieuw hart is nodig om het volk te richten, oftewel om het onderscheid te weten tussen wat goed en kwaad is in de praktijk.

Goed beschouwd is het antwoord van Salomo voor ons vandaag een belangrijke richtingwijzer. Een verstandig hart, om te weten wat goed is en het lef hebben om dat goede ook werkelijk te doen.

De praktijk

De kerk staat vandaag voor vele vragen, bedreigingen, maar ook uitdagingen. En steeds weer is het moeilijk om te weten wat goed is en wat verkeerd. En opnieuw is er niet zo maar het lef om het goede ook werkelijk te doen. Hoe moet de kerk concreet omgaan met de wereld waarin zij geroepen is? Hoe dient een gemeentelid getuige te zijn in een bedreigende wereld? Eigenlijk zijn er vier manieren waarop de gemeenten omgaan met de wereld om hen heen.

Er zijn gemeenten die op afstand blijven van alles wat werelds te noemen valt. In de hoop dat de wereld zo op afstand te houden valt, wordt de opdracht van vroeger in het heden uitgevoerd. In de praktijk komt het er op neer dat er een soort denkbeeldige muur opgetrokken wordt om de gemeente en haar leden. Daarbuiten is de wereld. Daarbuiten is het slecht. Laat ons binnen blijven, is het devies. Binnen het bolwerk kunnen we overleven. Zo wordt gestalte gegeven aan de heiligheid der gemeenschap. Maar het getuigenis van hen die zich binnen het bolwerk bevinden komt nauwelijks hoorbaar op de wereld over.

Ging de eerste groep zoveel mogelijk om de wereld heen, de tweede groep gaat volstrekt in de wereld op. Wellicht als reactie op de houding van de eerste, heeft de tweede groep het bolwerk gesloopt. Zij heeft de eigen identiteit opgegeven en aansluiting gezocht met de wereld. De buiten-kerkelijke is haar Bijbel geworden. De vragen van de buitenstaanders vormen de leidraad voor haar handelen. Haar 'grote verhaal' is uit. De kerk heeft, in haar ogen, het recht om te spreken verloren.

Het zal duidelijk zijn dat aan boven beschreven manieren van kerk-zijn grote bezwaren kleven. Waar is het getuigenis gebleven? Hoe zullen anderen horen, als er niet gepredikt wordt? Vandaar dat er nog twee andere groepen te onderscheiden zijn. De derde groep gaat met name in op de wereld. De kerk blijft weliswaar op een zekere afstand van de wereld staan, maar van die afstand worden wel allerlei zaken van de wereld besproken. In de preek, op de catechisatie en via vele christelijke uitgeverijen worden gemeenteleden op de hoogte gehouden en gewapend tegen de bedreigingen van de wereld. Helaas blijkt de kerk, op deze wijze, te ver van de wereld af te staan om bereikbaar te zijn voor buiten-kerkelijken. Gemeenteleden vinden het, naar eigen zeggen, bijzonder moeilijk om buitenkerkelijken uit te nodigen voor een 'gewone' kerkdienst.

In de vierde vorm gaat de kerk met de wereld om, op die manier dat er gezocht wordt naar het contact met de buiten-kerkelijke en zijn context. De vragen van buitenkerkelijken zijn aandachtspunt bij de voorbereiding van de preek. In de kerkdienst wordt ingegaan op vragen die leven, binnen en buiten de kerk, om zo een antwoord te zoeken in de Heilige Schrift. De liturgie en de gang van zaken bieden geen onnodige hindernissen om het evangelie verstaanbaar te maken. Gemeenteleden worden na de dienst uitgezonden, de wereld in, hartelijk bewogen met hen die geen hoop hebben. Met open ogen en een horend hart.

Ook hier zijn veel vragen te stellen. Zo blijkt hier steeds weer de dreiging van vervreemding en verwatering van de verkondigde boodschap en de identiteit van de gemeente. Uit de geschiedenis van Salomo blijkt al dat een hart met oren ook open kan staan voor misleidende geluiden.

De IZB assisteert gemeenten bij de uitvoering van de missionaire opdracht. In onze praktijk zijn vooral gemeenten te vinden uit de bovenbeschreven eerste, de derde en de vierde groep. Steeds weer komt de vraag op ons af, wat het goede is om te doen. Ook vandaag is een nieuw hart nodig, een hart met oren. Vandaar ons hartelijk verzoek om voorbede, voor de gemeente en ons, opdat wij horen wat de Geest tot de gemeenten zegt en dat ook doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen