Beraadsdag

Nu we als hervormd-gereformeerde beweging binnen de Nederlandse Hervormde Kerk kerkelijk gezien een moeilijke periode doormaken, krijgt bovenstaand apostolisch vermaan voor ons een verdiepte betekenis. Het hoofdbestuur maakt zich zorgen over onze interne verdeeldheid. We beseffen dat we hier alleen uitkomen als de Heilige Geest ons samen leidt. Wij bidden om Gods onverdiende genade.

In 1992 belegde het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in verband met Samen op Weg een ambtsdragersvergadering in Putten, waarin werd uitgesproken 'We kunnen niet weg en we kunnen niet mee'. Deze uitspraak kreeg brede bijval.

Op 21 september 1996 werd, op de toen gehouden kerkenradendag in Amersfoort, uitgesproken dat we als hervormd-gereformeerden geroepen zijn om op onze post te blijven en ons te blijven inzetten voor 'het recht van de hervormde gezindheid', dat is de gereformeerde belijdenis. Daarin ging het ook om de trouw van God in Zijn verbond, die Hij door de tijden heen, ondanks ontrouw van de kerk zelf, heeft betoond. In Amersfoort werd uitgesproken dat, hoezeer ook de beoogde grondslag voor de nieuwe kerk voor ons 'onaanvaardbaar' is, wij niet weg kunnen en mógen. De profeten spraken vaak het onaanvaardbaar uit, zonder dat ze zich losmaakten van (de schuld) van het volk. Eén en ander is nog nader uitgewerkt in de brochure 'Voor de goede orde'.

Daar, waar de gereformeerde belijdenis nog zijn zal, hoe 'ondeugdelijk' ook verwoord, ligt onze roeping, omdat de belijdenis zelf recht heeft op de kerk. Zó was de weg van hervormde gereformeerden ook na 1951, ondanks het feit, dat zij tegen de toen voorliggende kerkorde stemden, eveneens vanwege de grondslag.

De uitspraak in Amersfoort werd gedaan toen duidelijk was geworden, dat de synode, ondanks het brede verzet in de Hervormde Kerk, besloot onomkeerbaar verder te gaan op de weg van vereniging, en toen in hervormd-gereformeerde kring hier en daar werd bepleit een stap verder te gaan dan in Putten, omdat de uitspraak van Putten onduidelijk zou zijn geweest. Het hoofdbestuur heeft zich daarom in Amersfoort over 'Putten' nader uitgesproken.

Ook de in Amersfoort uitgezette lijn vond brede instemming en steun. Niet ieder echter kon meemaken, dat het adagium van Putten werd doorvertaald naar 'op onze post blijven'. Gevormd werd een Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk, dat eerder een predikantendag belegde en deze week een beraadsdag belegt voor kerkenraadsleden en gemeenteleden. Het comité trekt uit het 'onaanvaardbaar' van de grondslag andere conclusies. Afgezien van heel duidelijke uitlatingen uit de kring van het Gekrookte Riet, willen verschillende leden van het comité echter niet verder gaan dan wat in Putten werd uitgesproken.

Op de activiteiten van het comité is intussen gereageerd door een groep predikanten, die de lijn van Amersfoort benadrukken en waarschuwen tegen de consequenties, die zij zien van wat het genoemde comité onderneemt (zie De Waarheidsvriend van vorige week.)

Het hoofdbestuur maakt zich diep zorgen over mogelijke gevolgen van de dag in Putten en over de verdeeldheid die dreigt. Wellicht gaat er een vuur branden, dat niet meer gedoofd kan worden en dat zal leiden tot scheuren en breuken. De zorg van het hoofdbestuur is, dat zich binnen kerkenraden en in gemeenten spanningen zullen gaan voordoen, doordat bij voorbaat verschillende posities worden ingenomen.

Tijdens de jaarvergadering van de Gereformeerde Bond is op goede toon ook over deze zaken gesproken. Dat was ook eerder in ander verband verschillende malen gebeurd. In de lezingen op de jaarvergaderingen is de intentie tot gesprek ook aangegeven. Recent heeft het hoofdbestuur dan ook opnieuw met een vertegenwoordiging van het comité gesproken. Er is over en weer naar elkaar geluisterd en openhartig met elkaar overlegd.

Het hoofdbestuur spreekt langs deze weg uit, dat de gesprekken zullen, ook met het oog op de gemeente, moeten worden voortgezet. Onze gemeenschappelijke zorg om een gereformeerde kerk en ons gemeenschappelijke verzet tegen het verenigingsproces met betrekking tot de grondslag mag niet worden verzwakt doordat we als hervormde gereformeerden uiteen zouden groeien.

Laten we, biddend om het licht van de Heilige Geest, in ootmoed samen onze weg gaan, een geheiligde weg, een weg in gehoorzaamheid aan de Heere en Zijn Woord en in liefde tot de kerk, die des Heeren is.

Laten we de enigheid des Geestes, door de band van de vrede, bewaren. Daarop alleen kan zegen rusten.

Voor het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk,

dr. ir. J. van der Graaf, algemeen secretaris

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen