Globaal bekeken

Uit het jaarverslag 1996 van de G.Z.B, het staatje over de ontwikkeling van de normale baten en lasten gedurende de laatste jaren:

(zie voor het overzicht de WV van 3-7-1997)

Na acht maanden bajes is het opschrift boven een rondzendbrief van Prison Fellowship Nederland.

"23 mei was m'n laatste dag. Ik had toen 8 maanden gezeten. Uit mijn gemeente en uit de gemeente van Marjolein heb ik 500 kaarten en 160 brieven gekregen. Dat was echt heel mooi, ja."

Aan het woord is Dick, 24 jaar oud en afkomstig uit een dorp in het midden van Nederland. Na zes jaar verkering, hadden hij en Marjolein besloten te gaan trouwen. "Alles was geregeld. We hadden een huis gekocht en de trouwdag besproken, en toen in één keer was het voorbij." Marjolein herinnert het zich als de dag van gisteren. "Die zondagavond hebben we nog uitvoerig met elkaar gepraat. Ik had het gevoel dat er iets aan de hand was, maar ik kreeg het er niet uit."

Een diepgaand geschil met zijn vorige werkgever is bij Dick compleet uit de hand gelopen. "De week voor die bewuste maandag heb ik een luchtdrukpistool en donkere kleren gekocht. Maandagavond wilde ik naar hem toe gaan om hem te overvallen." Zijn actie tegen zijn vroegere werkgever bleef uiteindelijk beperkt tot een paar schoten op het raam van het huis. Maar op de terugweg sloegen de stoppen echt door. Het eerste het beste benzinestation kreeg al zijn frustraties te verwerken. Dick pleegde een overval.

"Drie dagen lang wisten wij niet wat er gebeurd was. Dick was weg en bleef weg. Woensdag heb ik de trouwdag geannuleerd en het huis afgezegd. Ik wist zeker dat hij nooit meer terug zou komen. Maar waarom hij weg was, begreep niemand. Donderdag kwam zijn broer bij ons thuis om te vertellen wat er gebeurd was. Dick had namelijk gebeld en zijn broer alles verteld. Het enige wat ik kon doen, was lachen. Het klonk zo komisch: Dick een overval gepleegd, ach kom nou!" Maar het was waar. Voor Marjolein brak een hele moeilijke periode aan. Zes jaar verkering is tenslotte niet niks. "Ik was blij dat hij gearresteerd zou worden en dat ik hem voorlopig niet meer hoefde te zien. Ik wilde echt niet meer met hem verder. Mijn vertrouwen in Dick was compleet verdwenen." Maar ook haar relatie met God kwam onder druk te staan. Samen hadden ze voor God en de gemeente belijdenis van hun geloof gedaan. En nu dit. Kon ze dit wel dragen? "Waarom moet mij dit overkomen? Ik moet leren om het over te geven. Ik zie het nu nog niet, maar misschien is het toch ergens goed voor geweest."

Dick: "Ik was van plan om naar Spanje te gaan, maar ik ben op Terschelling terechtgekomen". Heimwee dreef hem ertoe om zijn broer te bellen en hem alles te vertellen. "Ik besefte toen nog niet dat ik daarmee in de gevangenis terecht zou kunnen komen." Afgesproken werd dat Dick donderdagavond naar huis zou komen. Ondertussen was de politie ingeschakeld, die hem direct bij thuiskomst in de boeien sloeg en afvoerden naar Nieuwegein. "Gelukkig heeft bijna niemand gezien wat er gebeurde. Toen ik thuis uit de auto stapte werd me gesommeerd m'n handen op het dak van de auto te leggen en werden me de handboeien omgedaan."

Dick verdween voor acht maanden in de gevangenis. Na een maand ging Marjolein voor het eerst op bezoek. Niet om de relatie te herstellen, maar om er definitief een punt achter te zetten. "Het enige wat ik wilde was antwoord op al die waarom-vragen." Maar Dick was zo gesloten dat een tweede gesprek nodig was. En uiteindelijk volgden er meerdere.

De familie van Dick heeft hem nooit laten vallen. De ouders van Marjolein ook niet, maar ze hebben er wel heel veel moeite mee als de twee alsnog zouden trouwen. Of dat ooit gebeurt, is nog niet zeker Het is voor Marjolein een hele strijd. Is het Gods weg, of wil God juist dat zij Dick vaarwel zegt? Gelukkig krijgen Dick en Marjolein heel veel steun uit hun gemeenten. De predikant van Dick kwam elke week op bezoek. Een stukje in de kerkbode, gevolgd door een gemeenteavond zette een stroom van kaarten en brieven op gang. Al die aandacht inspireerde Dick in zijn cel tot het schrijven van een gedicht.

Dick is inmiddels vrij en heeft wonder boven wonder direct weer werk gevonden. Marjolein is lid geworden van een plaatselijke werkgroep van Prison fellowship. "Ik weet zelf zo goed wat het betekent als iemand waar je van houdt in de gevangenis belandt. Ik wil met die ervaring anderen graag helpen."'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen