De mantel der liefde?

Wij mensen zijn geneigd om van het ene uiterste in het andere te vervallen. Aan de ene kant maken we soms van een mug een olifant. Dan houden we de zonde (van de ander natuurlijk) onder een vergrootglas. En waar er niets te vinden is, daar kan altijd iets worden (bij)verzonnen. Met hels genoegen wordt de zondaar of zondares zo zwart mogelijk afgeschilderd en publiekelijk aan de schandpaal genageld. Zo iemand gaat gretig over de tong en kan bij velen geen goed meer doen, maar stuit op muren van vooroordeel en achterdochtigheid. Men is niet meer onbevangen. En daar loopt alles op stuk. Zo gaat het als 'iets' aan de grote klok wordt gehangen.

Maar wonderlijk is dat: men kan ook zomaar doorslaan naar de andere kant. Dan is er echt wel wat aan de hand, voorwaar geen kleinigheid. Doch men wil van de prins geen kwaad weten. Geen beschuldigende vinger, maar een merkwaardig stilzwijgen. Hooguit klinkt het wat vergoeilijkend dat we toch allemaal zondaars zijn (alsof de zonde daar minder door is...) en dat je geen stenen mag gooien en zo. Men bagatelliseert het kwade en doet net of er niets noemenswaardigs aan de hand zou zijn. En zo wordt kwaaddoeners de hand boven het hoofd gehouden, maar terwijl die daders aldus gedekt worden, blijven hun slachtoffers vaak lelijk in de kou staan. Met 'de mantel der liefde' bedekt? (zoals de volksmond zegt).

De ware liefde stelt zich anders op! Haar portret in 1 Kor. 13 toont opnieuw het beeld en de gelijkenis van Jezus Christus. En die liefde denkt weliswaar geen kwaad. Maar in de strijd tussen goed en kwaad is zij niet neutraal. Zij is niet onpartijdig in de strijd tussen slangenzaad en vrouwenzaad, vanwege de in Genesis 3 daartussen gezette vijandschap.

Vandaar ook dat zij zich niet verblijdt in de ongerechtigheid maar wel in de waarheid. Tussen die twee wegen is er geen veilige neutrale derde weg waarin de lief­ de het met het kwaad op een akkoordje zou kunnen gooien, de zonde door de vingers zou kunnen zien en alles maar met 'de mantel der liefde' zou kunnen bedekken. Dat doet God (Die Liefde is) nl. ook niet! God vergeeft ook niet aan allen alle zonden. Er zijn zonden die door God niet vergeven worden. Er zijn mensen die in hun zonden sterven. Want God stapt niet zomaar over zonden heen. En dat deed Gods Zoon oij de tempelreiniging ook niet. Daar toornde Hij, in heilige verontwaardiging.

En aan de Samaritaanse vrouw stelde Hij die ontdekkende vraag over haar huwelijksleven; ik herhaal: ont-dekkende vraag... En hoe kon b.v. ook Paulus, wetende de schrik des Heeren en gedrongen door Christus' liefde, met een banvloek toornen over elk ander 'evangelie' van pseudoevangelisten en over ieder die de Heere Jezus Christus niet liefheeft! Er zijn bepaalde grenzen gesteld aan de liefde.

Ware liefde gaat altijd gepaard met haten van de zonde. Nergens in de Bijbel worden we opgeroepen om de of het boze lief te hebben; integendeel: haten, met een volkomen haat! Niet gedogen. Vuil hoort niet onder het vloerkleed thuis. Dat zou ontijdig en misplaatst zijn. Zulk een bedekken werkt niet reinigend. Die zijn overtredingen zó bedekt zal niet voorspoedig zijn, maar die ze bekent en laat zal barmhartigheid verkrijgen. Dat betekent: belijden, niet verborgen maar geborgen. De enige rechtsgeldige bedekking voor God is deze: bedekt door het zoenbloed van Christus Jezus.

Wie mag weten dat niet de zonde aan-, maar de gerechtigheid van Christus toegerekend wordt (zie ook Psalm 32 vers 1: wiens wanbedrijf voor 't heilig oog des HEEREN is bedekt'), wie zo eigen schuld vergeven (zelfs vergeten!) mag weten, die zal ook ruimhartig en gunnend jegens de naaste zijn. Die bazuint niet overal rond hoe hij over een ander denkt, maar houdt zoveel mogelijk binnenskamers en binnenshuis, levend vanuit 1 Petrus 4:8: Maar vooral: ebt vurige liefde tot elkan­ der; want de liefde zal menigte van zonde bedekken'.

'Haat verwekt krakelen maar de liefde dekt alle overtredingen toe', zegt de Spreukendichter in 10 : 12.

Wie door genade geborgen mag zijn in de liefde Gods in Christus Jezus, die zal er vanuit die eeuwige, onverdiende zondaarsliefde alles aan doen om het met broeders en zusters goed te krijgen c.q. te houden. Omwille van de liefde Gods, die nimmer vergaat. 'Ja, Zijn liefde zocht mij...' zingt 't. Dan kun je zelfs vijanden liefhebben, en zeker je broeders. Dan zoeken we intens die alomvattende band der volmaaktheid. Onder die bedekking, onder die overkoepelende overkapping, onder dat dak kan er veel verdragen worden en houden Gods kinderen het lang met elkaar uit. Want onder dat dak, waar Zijn liefde woont, daar gebiedt de HEERE de zegen, daar woont Hij Zélf, daar wordt Zijn heil verkregen, en 't leven tot in eeuwigheid. Ontdekkende liefdesles! Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen