Boekbespreking

Dit boekje is een uitgave in het kader van de Nikè-reeks van de faculteit der Godgeleerdheid en het Liturgische Instituut van de Katholieke Universiteit te Leuven. In datzelfde Leuven is in 1994 een Centrum voor Oecumenisch Onderzoek opgericht, dat door lezingen en conferenties een stimulans wil zijn voor met name de oecumene tussen christelijke geloofsgemeenschappen.

Van die lezingen vinden we hier een schriftelijke neerslag, bestaande uit een zestal artikelen. Het eerste drietal richt zich op de oecumene, het tweede meer speciaal op de vragen rond de kerk na het 2e Vaticaanse Concilie.

In het eerste artikel vraagt Houtepen zich af, waar de grens ligt van wettige verscheidenheid.

Tot heil van de wereld moet immers de verdeeldheid van christenen overwonnen worden. Hij zoekt de eenheid in het bijbels fundament, en wil die door middel van nieuwe hermeneutische regels gestalte geven. Je vraagt je dan wel af, of daarbij het Woord van God dan nog wel echt aan het woord kan komen. Vervolgens zoekt Brinkman naar aspecten van een gemeenschappelijk sacramentsbegrip. De bijbelse term gedachtenis speelt daarbij een grote rol. In het derde artikel beschrijft Witte verschillende paradigma's in de oecumenische ontmoeting. Van het post-modernisme wil hij overnemen, dat verbinding van veelheid ook kan liggen in een niet-concurrerende aanwezigheid van het geheel in de delen. We moeten ons als kerken herkennen en ons samen oefenen in het transparant worden van het geheim. Maar gaat hier de cultuurfilosofie het bijbels geloven niet bepalen? De artikelen over de kerk worden ingeleid door opnieuw Houtepen, die schrijft over de uniciteit van de christelijke boodschap, en de houding die dat meebrengt t.o.v. andere godsdiensten. Een artikel vol spanning, waarin ik graag Jezus' eigen absolute uitspraken had willen horen meeklinken. Michiels toont dan vervolgens aan, dat de constitutie over de kerk van Vaticanum II een dubbelheid in zich draagt, die zich gewroken heeft in de bezinning, die volgde. Hij zoekt een uitweg in een conciliair-synodaal kerkmodel, waarbij hij dicht aan de Reformatie nadert. Tenslotte schrijft Haers over de huidige crisis en spanning in de rk.kerk. Crisis kan heilzaam zijn voor een nieuwe weg. Het vraagt wel onderscheiding. Schrijver geeft vanuit de Bijbel en traditie kaders aan, die hierbij richting kunnen geven.

Een boek, dat niet zo maar even wegleest, maar dat weging en overweging vraagt. Eenieder, die betrokken is bij de gang en de taak van de christelijke kerk in deze wereld kan er zeker zijn of haar voordeel mee doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen