Boekbespreking

Max Lucado is een Amerikaanse evangelist, die jarenlang als zendeling in Latijns-Amerika (Brazilië) werkte. Aanleiding tot het schrijven van dit boek was de vraag van iemand wat de kern van het Evangelie is. Lucado's antwoord is het woord van Paulus: Christus is gestorven voor onze zonden, naar de Schriften' (1 Kor. 15 : 3). In een goede dertigtal hoofdstukken, die het karakter van meditaties hebben, gaat hij nader op de betekenis van het kruis van Christus in. De hoofdstukken gaan over de zeven kruiswoorden, over de getuigen bij het kruis (Malchus, Barabbas, de Romeinse hoofdman, Pilatus, de discipelen) en over de wijsheid van het kruis. Deze laatste hoofdstukken zijn verhalen uit het dagelijks leven, met een bepaalde boodschap.

Men verwachte van dit boek geen theologische verhandelingen. Het zijn eenvoudige meditatieve gedachten. Soms, zoals de hoofdstukken over de getuigen bij het kruis, veronderstellen ze misschien teveel Bijbelkennis en zou het wenselijk zijn geweest dat er tekstverwijzingen zouden zijn gegeven. Maar de hoofdstukken hebben een duidelijke boodschap. Lucado zegt: 'Men kan het historische verloop der gebeurtenissen bestuderen, de theologische betekenis uitdiepen, de oude profetieën erop naslaan, zo men wil. maar één ding kan men niet: weglopen en neutraal blijven. Bij het kruis kan niemand toeschouwer blijven.'

De laatste bladzijden van het boek zijn een werkboek voor zelfstudie of groepsgesprek, met heel concrete en directe vragen, zoals 'Aan welke karaktertrek wilt u het liefst dat de mensen na uw dood terugdenken? Hebt u ooit uw zelfbeheersing verloren; hoe voelde dat? Als u de kans had Malchus te interviewen na het voorval in Gethsémané, wat zou u hem dan vragen? ' enz. Best een goed boek om jongeren in handen te geven of iemand die nog maar weinig weet van het christelijk geloof.

Het tweede boek ('Hij noemt je bij je naam') is heel anders van inhoud. De schrijver noemt het een koffer vol gedachten. Daardoor heeft het boek weinig structuur. Soms zijn het aardige gedachten, maar de meeste gedachten zijn ondiep en hebben weinig inhoud. Het is vooral gericht op jongeren. Daardoor is de schrijver soms gewild populair, zoals wanneer hij over de bruiloft in Kana schrijft: 'Jezus ging naar de bruiloft om plezier te maken. Hij had een moeilijke tijd achter de rug van veertig dagen in de woestijn zonder eten en drinken. Daarom kon Hij wel een verzetje gebruiken. Jezus was een leuke man, een echte gangmaker', zelfs noemt de schrijver hem 'een gezelligheidsdier'. Het slot van het hoofdstuk is: 'Durf weer kind te zijn. Ga eens flirten. Giechelen. Sop met je koekjes in de melk. Ga vlinders vangen.' Door zulk goedkoop gepraat of geschrijf prikken jongeren meestal snel heen en het doet meer afbreuk aan het Evangelie dan dat het winst is. Kun je ook zomaar schrijven: 'In jou werkt dezelfde Geest die in Filippus werkte. Als de Bijbel vandaag geschreven zou zijn, stond jouw naam misschien in dat achtste hoofdstuk van Handelingen'?

Ook dit boek eindigt met een werkboek, geschreven door een zekere Steve Halliday (geldt dat ook het werkboek in het eerste boek? Waarom wordt dat daar niet vermeld? ), met een aantal concrete vragen en steeds een stukje Bijbelstudie. Mijn totaalindruk is, dat het een boek met weinig diepgang is, waarvan ik vrees dat het jongeren niet wezenlijk verder helpt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen