Het Evangelie in bits (4)

In de voorgaande artikelen hebben we uitvoerig stilgestaan bij de veranderingen die het moderne computertijdperk met zich meebrengt, met als climax in deze ontwikkelingen het Intemetgebeuren. Ontwikkelingen die menigeen benauwen, vooral als we erop letten waartoe de moderne techniek in staat is en hoeveel, wat de norm van Gods Woord niet kan doorstaan, binnen hand-en zichtbereik komt. Is Internet - met alles wat daaruit voorkomt - een dreigend gevaar, een niet te stuiten ontwikkeling of een nieuw stuk techniek waaraan we nog wennen moeten?

Het is niet makkelijk, nu we nog midden in al deze ontwikkelingen staan, een afdoende antwoord te geven. Mogelijk moeten we over enkele jaren onze mening drastisch herzien. Het is en blijft wel zaak er terdege over na te denken en er ons niet afzijdig van te houden. Dat zal voor hen, die zich voor de PC met alle mogelijkheden niet zo interesseren, niet meevallen. Je hebt er dan niet zoveel gevoel voor, het zegt en doet je niets. En je denkt dat het allemaal zo'n vaart niet zal lopen. Zo hebben mensen in het verleden ook wel gedacht over de ontwikkeling van de auto en de telefoon en vele andere dingen. En niemand zal vandaag ontkennen dat deze uitvindingen een grote en onomkeerbare plaats in ons leven gevonden hebben. Ze zijn absoluut niet weg te denken. Ook niet uit het geheel van het kerkelijk leven.

Waar zullen de ontwikkelingen rond Internet ons nu heen brengen? Er zijn duidelijk twee kanten aan deze zaak. De ene kant is de invloed welke de communicatiemaatschappij zal hebben op het geestelijk leven en denken, de gevolgen voor de luisterende gemeente. Daar stonden we in de voorgaande artikelen uitvoerig bij stil. Als kerk zullen we ons daarop bij voortduur hebben te bezinnen. De andere kant is de vraag of het Intemetgebeuren een plaats binnen het kerkelijk leven kan innemen. Moeten we als kerk daar wegen voor zoeken of er ons tegen verzetten.

Winkelstraat

Wanneer het Internet alleen maar afgeschilderd wordt als een computernetwerk waarop normloosheid en vunzigheid rondgestrooid wordt, is het logisch dat mensen die vanuit Gods Woord willen leven daarmee geen enkele affiniteit willen hebben. Toch is dat maar een negatieve kant die vaak overbelicht naar voren gehaald wordt.

Niemand zal zeggen dat elke winkelstraat een bron van vuiligheid is, wanneer daar zich één of meerdere zaken bevinden die artikelen verkopen welke niet getuigen van een leven der genade. We lopen door zo'n straat en ons oog wordt, of we willen of niet, toch gevestigd op afbeeldingen die begeerten kunnen aanwakkeren of ons tot gedachten kunnen brengen waarin de zonde de boventoon voert. We mijden die straat niet, want we zijn op zoek naar een bepaalde winkel, een bepaald artikel. Internet lijkt in zekere zin op zo'n winkelstraat waar je alles tegen kan komen.

Toch kunnen we ze niet op één lijn zetten. De winkelstraat is een weg, die je gaat temidden van de openbaarheid. De huis-of zolderkamer waar de PC staat, die ons met de rest van de wereld kan verbinden is er één van beslotenheid. Daar zijn of lijken de gevaren groter. Daar komt het arglistig hart er eerder toe zich tot de zonden te begeven. Daar komt openbaar wat er in het verborgene van het hart leeft.

Is dat reden voldoende de waarschuwende vinger op te heffen en een negatief oordeel over het gebruik uit te spreken? Het argument dat je de zondaar voor de verleiding moet bewaren gaat nog te weinig uit van de totale verlorenheid van de mens. Alsof hij daarmee bewaard zal zijn voor een leven uit genade!

Een deel van de wereld afsluiten voor het hart van de zondaar zal hem of haar echter nog niet tot kennis van zonde en genade brengen. Moet de kerk niet veeleer mensen brengen tot een levend en waarachtig geloof? Tot een openlijk en oprecht kunnen en willen leven vanuit de bron van het evangelie? En ook hen die nog onbekeerd leven het leven der genade aanprijzen? Zodat ze jaloers mogen worden? Waarin niet stiekem in achterkamertjes de zonden bedreven wordt, maar waar men ook openlijk tegenover elkaar leert spreken van de moeite en zorg die je in je eigen hart hebt leren kennen. Omdat je wel weet, dat de hang naar het zien en ervaren van de zonde sterk is. Waarin niet alleen maar gewaarschuwd wordt voor de toom van God, maar met bewogenheid en liefde gesproken wordt over het rijke leven uit genade. Als dat de opdracht van de kerk is, dan hoeft ze niet krampachtig het woord Internet uit haar vocabulaire te weren, maar dan zal ze eerst bezien of die vorm van techniek, die ons in handen gegeven wordt ook waarde heeft. Ook mogelijkheden in zich heeft. Of dat, wat we in de voorgaande artikelen aanduidden met het nieuwe communicatietijdperk tegenover het achter ons liggende informatietijdperk, ook inhoudt dat binnen de kerk daarover nagedacht wordt, dat wegen gegaan worden die voor ons open liggen en kansen benut worden.

E-mail

Internet kan gebruikt worden voor het overbrengen van boodschappen. Dat is een mogelijkheid die al veel langer aanwezig is, via het BBS-gebeuren. Daarbij kunnen computers wel met elkaar 'communiceren', maar bestaat niet de mogelijkheid om via dat ene lokale inbelpunt wereldwijd met andere computers doorverbonden te worden. Toch heeft dit BBS-gebeuren echter reeds de toon gezet voor de wijze waarop het Intemet positief gebruikt kan worden. Berichten kunnen op deze wijze namelijk eenvoudig worden doorgegeven. Daarom is binnen het Intemetgebeuren het E-mailgebruik ook zo sterk. E-mail is post die via het Intemet (en ook via het BBS) verspreid wordt. E-mail is een berichtje schrijven naar de andere kant van de wereld, terwijl je het verzendt naar een computer die tegen lokaal telefoontarief te bereiken is. Via E-mail kan de zending haar zendingsarbeiders snel een berichtje sturen. En enkele malen per dag zelfs berichten uitwisselen, zonder hoge kosten. Dit onderdeel van het communicatiegebeuren dat ontwikkeld is binnen de BBS-wereld, die we de voorloper van het Intemet zouden kunnen noemen, is reeds alom in gebraik en aanvaard.

Op deze wijze kunnen boodschappen doorgegeven worden en vliegt correspondentie razendsnel over en weer. Al jaren maak ik er zelf dankbaar gebruik van. Persoonlijk verwacht ik op deze wijze niet veel van evangeliseren via de computer of Internet, zoals wel heilvol rondgeroepen wordt. Het Woord dat zo overgebracht wordt is vrijblijvend. Zoals een tekst ergens op een muur of achter op een auto. Al zal het zeker hier en daar iemand aan het denken zetten.

Luther

Internet is echter meer dan dit alles. Internet is het kunnen zoeken en kijken op elke aangesloten computer ter wereld. Internet betekent de beschikking kunnen hebben over informatie die elders is ingetypt. Internet is niet alleen maar tekst over een onderwerp lezen, maar plaatjes erbij zien, bewegende beelden, geluid horen. Internet is het actieve gebeuren, waarbij je door koppelingen ('links') van de informatie over het ene direct kunt doorspringen naar het volgende item, soms op een computer op het andere wereldrond. Internet is het kunnen beschikken over literatuur en databanken die anders niet toegankelijk zouden zijn. Theologische werken van kerkvaders in het Engels of Latijn zijn nu beschikbaar. Wie voorheen slechts met grote moeite een diepgaande studie kon verrichten, kan dit via Internet wezenlijk sneller en beter. Via Internet is het nu al eenvoudig om in Amerika in de boekhandel naar bepaalde boeken te zoeken, die je hier nooit zou vinden. En tevens om deze te bestellen. Via Internet is het mogelijk een probleem aan de orde te stellen en te ontdekken dat men een antwoord ontvangt van iemand die daar zelf ook mee bezig is geweest. Wie Spurgeon bestuderen wil of Calvijn zal tot nu toe eerst in zijn eigen bibliotheek te rade gaan en hoe meer hij wil bestuderen hoe verder hij om zich heen zal kijken naar andere informatiebronnen. Op het World-Wide-Web (WWW: een 'andere' naam voor Internet - het zit technisch ingewikkelder in elkaar, maar daar ga ik nu niet op in) is alles bij elkaar te vinden. Zoekmogelijkheden op een bepaalde naam leveren soms een gigantische hoeveelheid informatie op. Zodat je dan weer te maken krijgt met het overaanbod. Een nieuw probleem: informatiestress!

Het is niet mogelijk om in enkele regels alle mogelijkheden van Internet aan te geven. We zien dat ook in positieve zin de kerk de mogelijkheden ervan gebruiken kan. En met het oog op de te verwachten ontwikkelingen, zoals in de voorgaande artikelen beschreven, is het noodzakelijk dat voortdurend daarover nagedacht wordt. Toen in 1988 de stichting Reformatica werd opgericht, was de doelstelling predikanten en anderen te ondersteunen bij de aanschaf en bediening van hun computers. Bundeling van inkoop stond in die eerste jaren heel centraal. Zo langzamerhand is het accent verschoven. Ook al blijft het materiële aspect steeds aan de orde, veel meer wordt vandaag aan de dag de nadruk gelegd op het aspect van voorlichting en bezinning. Dat de ontwikkelingen in de gaten gehouden worden. Dat doet de stichting vandaag aan de dag ook. De stichting wil ook een bundeling zijn voor alles wat er binnen de reformatorische gezindte over de PC gezegd en gedacht wordt. Zij is een platform, waar samen gezocht wordt naar de mogelijkheden. De stichting heeft zo reeds een eigen Internetplein in het leven geroepen waar een grote hoeveelheid aan kerkhistorische informatie beschikbaar is, wereldwijde verbindingen gelegd worden en waar ook aan de reformatorische gezindte gerelateerde organisaties zich kunnen profileren. Sterk staan is in deze tijd ook een duidelijke opdracht!

Tot ondersteuning van de stichting mag misschien nog eens duidelijk opgeroepen worden! Helaas zijn er onder ons ook geweest die gemeend hebben dat de stichting, toen zij de buit van de PC binnen hadden, hen nauwelijks nog iets te bieden had. Zij vergeten dat de ontwikkelingen die gaande zijn ook het kerkelijke leven raken. Bezinning blijft broodnodig.

Tenslotte

Wie de bovenstaande artikelen rustig op zich laat inwerken, zal ontdekken dat het computergebeuren een grote plaats in de kerk zal innemen. Net zoals de telefoon onmisbaar is geworden. Hier moet blijvend over nagedacht worden. Vanwege de grote gevaren die eraan kleven. Maar ook vanwege de grote mogelijkheden die er zijn. Ook materiële ondersteuning is nodig. Niet in het minst door kerkvoogdijen. In sommige gemeenten ziet men dat kerkvoogdijen de predikant welwillend ondersteunen bij de aanschaf en gebruik van de PC. Vaak gebeurt dat wanneer ook daar mensen aan het roer zitten, die uit ervaring weten hoe de PC een instrument is waarmee heel wat werk verzet kan worden. Vanaf deze plaats zou ik kerkvoogdijen ook willen oproepen om minstens het werk van de stichting Reformatica te ondersteunen. Zo mogen binnen het geheel van de kerk de ogen wel open blijven voor de mogelijkheden die er zijn. En de wijze waarop we die inzetten. Tenslotte gaat het om de uitbreiding van Gods Koninkrijk. En daar is ook in het verleden de techniek, zij het soms tegenspartelend, steeds dienstbaar aan geweest.

Nog veel is er te zeggen. Voorlopig is aan een aantal gedachten vorm gegeven. Wie werkelijk technische informatie wil, kan zich wenden tot de stichting (postbus 351, 4130 AJ Vianen, tel. 0347-320686). Wie reageren wil op deze artikelen kan dat ook op een originele bijdetijdse manier doen: via een E-mail aan mijn adres: maangb@meetingpoint.org.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen