Spreekt God niet meer tot ons!?

In het dagblad 'Trouw' van 22 juli jl. werd besproken een boek van Robert Adolfs getiteld 'De afwezigheid van God'. Dit is een onderweip dat tegenwoordig velen bezighoudt. De klacht van velen, van vele afgedwaalden, is: Wij spreken met God, maar God geeft geen antwoord. Wij bidden maar God zwijgt. Wie God heeft leren kennen door Zijn Woord en Geest die kent het antwoord: Geen wonder, men zoekt God niet op de rechte plaats.

Robert Adolfs is rooms-katholiek geboren, opgegroeid en in de roomse leer verder ontwikkeld als geestelijke. Hoe lang hij als geestelijke gewerkt heeft weet ik niet, maar hij heeft jarenlang in dienst van de roomse kerk gewerkt in en buiten Nederland, maar er groeide steeds meer twijfel in hem. De roomse leer en levenspraktijk bevredigden hem niet meer. Gevolg: in 1969 zei hij klooster en kerk vaarwel en trouwde.

Het geloof had hij eigenlijk al twee jaar eerder vaarwel gezegd. In 1993 schreef hij: 'Het christendom voorbij, tussen nostalgie en perspectief'. Het christendom betekent blijkbaar volgens hem; nostalgie, heimwee naar het verleden en perspectief, uitzicht op een toekomst.

Ideologie?

Nu is verschenen van zijn hand een boek: 'Het christendom een ideologie in haar eindfase'. Het christendom is voor hem een ideologie, een menselijk denksysteem, dat aan het afsterven is.

Wie waarlijk christen is, is daar geen seconde bang voor. Helaas kunnen de kerk en het geloof in verval raken, dat heeft de geschiedenis herhaaldelijk geleerd, dat ervaren we nu wijd en zijd. Maar Gods Woord houdt stand in eeuwigheid; de poorten der hel zullen Gods gemeente niet overweldigen.

Volgens Robert Adolfs is het christendom een ideologie, een menselijk denksysteem in haar eindfase. Het is een 'langzaam afsterven'. Dat afsterven is zijns inziens een noodzakelijk gevolg van een overwicht aan leerstelligheid en onfeilbaarheid.

In zoverre heeft Adolfs gelijk: strakke leerstelligheid is een teken van gebrek aan geestelijk leven, en de roomse dwaling van de kerkelijke onfeilbaarheid heeft er bij de mensen een leugenleer ingehamerd.

Van al dat leerstellig weten is Adolfs vervreemd geraakt. Hij vindt het heel begrijpelijk dat velen van het geloof in God en Zijn Woord vervreemden omdat we leven in een tijd 'die vooral' de afwezigheid Gods ervaart'.

Laat Adolfs dan het christelijk geloof helemaal los? Neen, maar volgens hem is het wezenlijke van Jezus' nalatenschap niet 'waarheid' en 'schuld', maar liefde, radicale liefde tot God en tot elkander.

Spreken

God spreekt niet tot de mens? Dat is beslist niet waar. God spreekt iedere dag tot ons: als we maar leerlingen willen zijn. Het ruime hemelrond vertelt met blijde mond, Gods eer en heerlijkheid. Daarom beleden onze voorvaderen: God heeft ons twee (leer-)boeken gegeven: de Schepping, die ons de grootheid Gods als Schepper, Onderhouder en Bestuurder van al het bestaande voor ogen stelt, en de Heilige Schrift, de Bijbel, die ons leert dat God in Christus het verlorene zoekt, roept en trekt en brengt tot geloof, hoop en bekering. Door dat Godswerk ontvangen wij deel aan het onvergankelijke, eeuwige leven.

De vraag is dus niet: spreekt God wel tot ons, maar is ons oog geestelijk ziende geworden, is ons oor geestelijk geopend om Gods stem te horen als Hij zegt: 'Ik heb geen lust in de dood des zondaars maar daarin heb ik lust dat hij/zij zich bekere en leve'.

De Heilige Schrift is het boek, waardoor God ons roept, aanspreekt; het boek waar­ door Hij ons wil overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel (Joh. 16 : 8); het Boek dat God gebruikt om ons geestelijk wakker te maken, te lokken, te trekken en levenslang voort te leiden op de weg ten leven.

Vragen

Dat Woord geeft antwoord op onze vragen.

Als iemand vraagt (en bidt): 'Heere, wat moet ik doen? ' dan geeft God tientallen keren antwoord in de Bijbel door de Wet der 10 geboden (Exodus 20) maar ook door de profeten en het evangelie, van bladzijde tot bladzijde.

Als iemand vraagt: 'Wat mag en moet ik geloven? ', die krijgt in de Heilige Schrift van dag tot dag voortgaand onderwijs.

Als iemand vraagt: 'Wat moet ik doen om zalig te worden? ', dan geeft de Heilige Schrift duidelijk onderwijs: 'Geloof in de Heere Jezus Christus en gij zult zalig worden'.

In en door de Bijbel spreekt God tot ons. Dus: lees veel in de Bijbel? Neen, dat zegt Gods Woord niet. Gods Woord zegt: 'Onderzoekt de Schriften'. Onderzoekt d.i. leest, bidt, denk na, vergelijk Schriftplaats met Schriftplaats en gij zult telkens nieuwe schatten ontdekken.

Ons lichaam heeft iedere dag minstens driemaal voedsel nodig. Zullen we dan onze ziel laten verhongeren, laten afsterven door voedselgebrek? Christus heeft Zelf gezegd: Ik ben het Brood des Levens' en eraan toegevoegd: Zo iemand dit brood eet, die zal in der eeuwigheid leven' (Joh. 6:48, 51).

De nood van onze tijd zit nog dieper dan het veronachtzamen van de Bijbel: Men beseft niet meer dat God onze God en Schepper is; men beseft niet meer dat wij het leven uit Zijn hand ontvingen en Hem in alles nodig hebben, dus Hem in alles moeten eren en danken; men is ongevoelig geworden voor Gods zegen en voor Gods straf.

In de trein vraagt men elkaar wel eens: 'Waar is de reis heen? '

Lezer, lezeres waar is uw levensreis heen? Wat maakt aan het einde van uw reis het welkom uit? 'Komt gij gezegenden Mijns Vaders, beërft het Koninkrijk hetwelk u bereid is van de grondlegging der wereld' of: Gaat weg van Mij, gij vervloekten in het eeuwige vuur', Matth. 25 : 34, 41.

Waarheen is uw levensreis? Laat Gods Woord uw reisgids zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen