Een verwaarloosd element? (10, slot)

In het vorige artikel gaf ik aan dat er geen vervolg meer zou zijn op wat ik naar aanleiding van het onderwerp geschreven had. Dat dit nu toch gebeurt, houdt verband met een aantal vragen die ik heb ontvangen. Omdat de beantwoording van deze vragen wellicht het algemeen belang dienen, volgt nu nog één artikel.

Komt uiteindelijk alles goed?

Een lezeres schrijft ons dat er in dit leven mensen zijn die niet tot het geloof komen. Nu vraag zij zich af óf er toch voor al die mensen na hun sterven niet een soort louteringsweg is met als gevolg dat allen zalig zullen worden.

Dat zo'n gedachte kan opkomen en zo'n vraag kan leven, kan ik mij goed indenken. H. Berkhof, een niet onvermaard theoloog, heeft ook met deze gedachte gespeeld. In een dik boek dat hij over het 'Christelijk Geloof' heeft geschreven denkt eveneens hij aan een louteringsweg. Althans, hij hoopt erop!

Toch moeten wij met de gedachte daaraan oppassen! In de Bijbel lezen wij hierover niets. Duidelijk wordt ons onder andere in Johannes 3 : 36 voorgehouden: Die in de Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die de Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem'.

Alleen het geloof in de Zoon behoudt ons. Buiten Jezus om is er geen leven, maar een eeuwig zielsverderf.

Dan is er nog een zaak die ik in dit verband wil aanroeren. Er wordt wel gezegd dat de barmhartigheid van God groter is dan Zijn rechtvaardigheid. Juist vanwege die eindeloze barmhartigheid komt het uiteindelijk met alle mensen toch wel goed. Wie zo redeneert, is wel verkeerd bezig! Men is zeker niet bijbels bezig en spreekt niet in overeenstemming met de Schrift.

Nergens wordt in de Schrift de barmhartigheid van God tegen Zijn rechtvaardigheid uitgespeeld. Ook is er geen sprake van min óf meer. De barmhartigheid meer, de rechtvaardigheid minder. In artikel twintig van de Nederlandse Geloofsbelijdenis staat te lezen dat de Heere volkomen barmhartig is en dat Hij ook volkomen rechtvaardig is. Alles in God is barmhartig, want Hij is een barmhartig God en ook alles in God is rechtvaardig, want Hij is een rechtvaardig God. Alle deugden of eigenschappen in God zijn in volkomen harmonie.

Ik wil met dit alles maar zeggen, dat alleen het geloof behoudt. Maar ook... dat er na dit leven geen terugkeer tot de Heere meer mogelijk is.

Anders gezegd: in dit leven worden wij met God verzoend. Na dit leven... is dit niet meer het geval!

Dat met name dit laatste ons verstand te boven gaat, zal waar zijn. Wanneer er daarom over de eeuwige verlorenheid d.i. verlatenheid gesproken wordt, zal dit altijd met grote huiver dienen te gebeuren. Wie daarover op een onbewogen manier spreekt hetzij vanaf de kansel of in het pastoraat, heeft zelf nog weinig of helemaal niets ondervonden van wat het inhoudt voor altijd van God verlaten te zijn. Wanneer hierover gesproken wordt met het oog op het gericht dat geveld zal worden over een ieder, kan dit alleen zeer sober geschieden.

Wie als dienaar van het Woord in eigen leven heeft ondervonden wat de verlorenheid inhoudt, zal des te meer het Evangelie verkondigen dat Jezus Christus in de wereld gekomen is, niet om de zielen van mensen te verderven, doch om die te behouden. Als ik het bovenstaande in het kort samenvat, schrijf ik: Dit leven beslist over ons eeuwig wel óf eeuwig wee.

Vroeger werd er onder ons wel gezegd: Zoals de boom valt, zo blijft hij liggen; naar God toe óf van de Heere af.

Alle mensen

Met bovenstaande beantwoording ben ik toch niet van onze lezeres af. Want het antwoord zal haar niet helemaal bevredigen. Dat is mij duidelijk geworden uit een andere opmerking in haar schrijven als zij stelt dat God wil dat alle mensen zalig worden. 'Dus', zo schrijft zij, 'moet er toch ook na de dood nog een weg tot terugkeer zijn, zodat alle mensen werkelijk behouden zullen worden.'

behouden zullen worden.' De vraag is óf wat zij schrijft juist is. Ik ben het helemaal met haar eens als zij schrijft dat God wil dat alle mensen zalig worden. Alleen... wij moeten wel goed zien in welk verband deze tekst staat geschreven. Zij staat niet in een los verband. Om die reden mag die tekst ook niet 'zomaar' uit de Bijbel worden gehaald en geciteerd!

Er wordt in 1 Timotheüs 2 geschreven over de voorbede dat die gedaan zal worden voor alle mensen; voor koningen en allen die hoogheid zijn. En als er dan staat dat de Heere wil dat alle mensen zalig worden, wil dit zeggen dat het Zijn wil is dat er allerlei mensen zalig worden. Dat houdt in dat de Heere wil dat koningen, prinsen, onderdanen behouden zullen worden. Men mag het zelfs nog verder uitstrekken en zeggen dat de Heere wil dat er blanken, zwarten, roden en welke huidskleur mensen hebben ook zalig zullen worden. Allerlei soorten mensen d.w.z. uit het gehele menselijke geslacht zal het dadelijk een schare zijn die niemand tellen kan.

'Alle mensen; in 1 Timotheüs 2 : 4 leert ons geen al verzoening. Men mag dit niet zó vertalen en uitleggen dat alle mensen zalig worden. Alleen zij die de Heere Jezus in onverderfelijkheid hebben liefgekregen worden behouden.

Aanbod van genade

Maar als dan niet een ieder zalig wordt, kan er dan wel van een welmenend aanbod van de genade gesproken worden?

Mijn antwoord is dat er van God Zelf uit volkomen over gesproken wordt. Wanneer de Heere ons voorhoudt dat Hij geen lust heeft in de dood van de goddeloze, maar daarin dat de goddeloze zich bekeert en leeft, dan is dat welmenend.

Als de Heere belooft dat Hij Zijn Zoon schenkt aan een ieder die om de Zoon verlegen is, behoeft daaraan volstrekt niet getwijfeld te worden.

Ook iemand die verslagen is vanwege zijn zonde, behoeft er geen vraagteken achter te zetten als de Heere in de prediking tot hem of haar laat zeggen: 'Ik ben Uw heil alleen'.

Om nog maar eens met Erskine te spreken: 'Wanneer de Heere Zijn Evangelie laat uitdragen, laat Hij aan ieders voeten Zijn Zoon neerleggen'. En Hij zegt daarbij: 'Als u Mijn Zoon wilt hebben tot uw enige troost in leven en in sterven, kunt u Hem van Mij krijgen'. Er behoeft hieraan nooit getwijfeld noch gewanhoopt te worden.

Ik weet maar al te goed dat er in de loop der eeuwen heel wat te doen geweest is om het 'welmenend aanbod der genade'.

Trouwens, er is nog véél om te doen. Soms worden aan het 'welmenend aanbod der genade' allerlei voorwaarden verbonden.

Doch let wel... er mogen noch behoeven voorwaarden aan verbonden te worden. De Heere biedt Zich aan! Uit genade! Zonder prijs en zonder geld zegt Hij: 'Ik wil uw God zijn'.

Wie op dit 'welmenend aanbod der genade' niet ingaat en wie de stem des Heeren daarin niet gehoorzaamt, zal hét leven niet zien.

Ook moet maar niet vergeten worden dat juist vanwege het 'welmenend aanbod der genade' niemand te verontschuldigen zal zijn. In de prediking maakt de Heere Zich vrij van ieder mens, maar ook van ieder volk.

Uitwendig-inwendig

Van het een komt het ander. Want hoewel ik eerder al sterke nadruk heb gelegd op het welmenend aanbod der genade en dit nu weer heb gedaan, blijft men toch altijd met de vraag zitten óf die uitwendige roepstem in de prediking wel voldoende is.

Het gebeurt wel dat men alleen maar nadruk legt op de inwendige roeping en aan de uitwendige roeping hecht men geen enkele waarde.

Laten wij voorzichtig zijn. De uitwendige roeping door het gepredikte Woord is uitermate belangrijk. Zelfs durf ik te stellen dat wij dit gepredikte Woord altijd nodig hebben.

Het gepredikte Woord is niet 'zomaar' iets. De prediking is in actu. Heel eenvoudig gezegd: het Woord geschiedt. Wanneer het uitgedragen wordt, geschiedt er het een en ander. Uitwendig wordt door de Heilige Geest inwendig. Het Woord raakt jongeren en ouderen tot in het diepst van hun leven. Strikken waardoor men gebonden is, worden losgemaakt.

Men behoeft er zelf niets aan te doen! Men kan er óók zelf niets aan doen! Het geschiedt alles door middel van de prediking, omdat alles op Golgota is voldaan. De enige opmerking die ik dienaangaande nog maak is dat men voorzichtig moet zijn om uitwendig-inwendig al te zeer uiteen te halen. Ik spreek liever over een onderscheid daarin dan over een scheiding. Ofschoon ik ook deze kanttekening maak, dat er van onderscheid geen sprake meer is als het gepredikte Woord in ons hart gaat leven.

Satan overwonnen?

Een laatste vraag die een lezer mij voorlegde was de volgende: Kan men wel zeggen dat de satan en zijn trawanten verslagen zijn als er toch nog mensen verloren gaan! Het zal onze lezer niet onbekend zijn dat op rneer dan één plaats in het Nieuwe Testament wordt gesproken over de overwinning van Jezus op de satan. Deze overwinning op hem is door de Kruiskoning behaald op Golgotha.

Door het werk van de Zaligmaker heeft satan deze aarde, zijn wingewest, aan Hem moeten afstaan.

Hoewel soms ernstig van aard, zijn de boze werken nu toch nog maar stuiptrekkingen van satan. Zijn kop is vermorzeld! Bij de wederkomst van Jezus op de wolken des hemels zal blijken dat satan totaal én finaal verslagen is. Zijn plaats zal dan zijn in de eeuwige afgrond. Hij zal moeten erkennen dat Jezus voor alle uitverkorenen volkomen de triomf heeft behaald.

In het hier én nu moet echter nog geducht rekening met hem gehouden worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen