De Kerk is des Heeren

Wat er in dit korte zinnetje aan verdriet en moeite ligt opgeslagen valt niet te zeggen. De hij in de zin is Joas, een zuigeling nog. De zoon van Ahazia, de koning van Juda. Hij is nog juist op tijd door Jozabath uit het paleis gehaald. Daar heeft Athalia een waar bloedbad aangericht. Al de zonen uit het koninklijk geslacht heeft ze omgebracht. Alleen deze ene zoon is door het moedig handelen van Jozabath gespaard gebleven.

Aan het hof van de Judese koning heerst grote verwarring. Ahazia is gedood door Jehu. Athalia zijn moeder, ziet haar kans schoon om aan de macht te komen. Zij is de dochter van Achab en Izebel, het beruchte koningspaar van het tienstammenrijk Israël. In haar is als het ware het kwaad tot een samenballing gekomen. Zij gaat tot het uiterste om de dienst aan de Baal in Juda geheel doorgevoerd te krijgen. Als de kroonpretendenten zijn gedood is de stem van het verbond tot zwijgen gebracht. Immers in de lijn van koning David is de belofte van de Messias aan het volk geschonken. De strijd is tegen de Gezalfde des Heeren, die in de lendenen van de gezalfde koningszonen onder Zijn volk aanwezig is.

We moeten hierbij niet vergeten, dat in deze dagen de Heere een twist heeft met Zijn volk. Doordat de koningen de die"st aan de Baal in Juda toestaan, koiiu de Heere Zijn volk tegen. Hij wil het van die dwaalwegen terugbrengen. Daarbij schijnt ook het volk een taak te hebben. Zij onthouden de koningen bij hun begrafenis de gebruikelijke eerbewijzen. Daarin komt iets tot uiting van de beseffen die er leven onder het volk van de dienst des Heeren. Maar in dat alles komt de toom Gods over Juda, en over haar Koningshuis, daar zij de Heere en Zijn dienst hebben verlaten.

In deze meditatie wil ik uw aandacht vragen voor de situatie waarin de gemeente des Heeren, het volk in die dagen verkeerde. Want stelt u zich nu eens voor. Daar zijn enkele eenvoudige gelovigen. Zij leven bij het woord van God. Dat wordt door de dienst van de priesters en de profeten aan hen bediend. En de koning van Juda is als het ware het teken van de belofte van God in hun midden. Zij hebben misschien wel wekelijks gezongen: Ik heb een verbond gemaakt met Mijn uitverkorene: Ik heb Mijn knecht David gezworen: Ik zal uw zaad tot in eeuwigheid bevestigen, en uw troon opbouwen van geslacht tot geslacht.

Maar nu... de tempel is gesloten, de openbare offerdienst beëindigd en de zonen uit het geslacht van David zijn allen gedood. Er is er niet één overgebleven. Van dat ene kind, dat Jozabath aan de dood heeft ontrukt, weet niemand. Dat is alleen in de tempel bekend. Daar heeft zij het kind naar toegebracht, naar haar man Jojada, de Hogepriester. De gelovigen onder het volk hebben daar geen weet van. Zij leven in de veronderstelling dat het met het koningshuis van Juda is afgelopen, en dat betekent dat de belofte van God is teniet gedaan.

Nu zullen zij misschien stil voor zich heen gezongen hebben: HEERE! waar zijn Uw vorige goedertierenheden, die Gij David gezworen hebt bij Uw trouw? Verstaat de nood en de pijn in het hart, die daarin tot uiting komen? Kan het dan waar zijn, dat de belofte Gods tenietgedaan wordt? Heeft God Zijn genade vergeten? O, Heere, in de toom gedenkt des ontfermens.

Wat een diepten van moeite en strijd spreekt er uit die woorden: en Athalia regeerde over het land. Mogen we zeggen: de vorst der duistemis had het in die dagen voor het zeggen en met de zaak Gods was het gedaan. Als het gaat over wat in die dagen met het oog werd gezien en met het oor gehoord, dan moeten we daar ja op zeggen.

Maar er staat gelukkig nog iets voor. En hij was verstoken in het huis Gods zes jaren. Aan het oog onttrokken. Voor niemand waar te nemen, en toch... De Gezalfde des Heeren is een eeuwig Koning, die zonder onderdanen niet zijn kan. Dat is een belijdenis van het geloof aangaande de Kerk des Heeren. Daarin ligt haar fundament.

Hoe is nu in die donkere tijd, de daad van Jozabath een belijdenis van het geloof! Hoe werd zij door de Heere gebraikt in de voortgang van de heilsgeschiedenis. Zij zag waar het in die donkere tijd om draaide. De Gezalfde des Heeren, op Hem ligt de belofte Gods. In Hem zijn al Gods beloften waar en zeker. En dat kind, die zuigeling in haar armen was als de belofte Gods, die zij aangreep, omhelsde en koesterde in haar hart.

En zo zijn ze door-geholpen en uit-geholpen. Die twee mensen in het gesloten huis van God, in een dichte tempel. Bij een gestaakte offerdienst. Waar de openbare gebeden hadden opgehouden, en het geleek of de Heere van Zijn volk was geweken. Zij bevonden nochtans de belofte Gods waarachtig te zijn. Hij de Heere, Hij bewaart getrouw Zijn Woord.

Hoe dat nu verder moest? Hoe daar nu verandering zou komen? Dat zullen ze misschien ook niet geweten hebben. Maar de verandering komt, wanneer dat prinsje in de tempel gekroond wordt! De omkeer komt, wanneer dat kind der belofte in de tempel op de troon komt! En nu vraag ik u. Hoe gebeurt dat?

U antwoordt misschien, dat komt door de genade van de Heere. En natuurlijk, dat is waar! Maar daarmee hebt u nog niet zo veel gezegd. Het antwoord moet luiden: doordat de Heere Josabath genade gaf Zijn naam te belijden. Doordat zij zich mocht vastklemmen aan de gezalfde des Heeren. Doordat in die gesloten tempel, door een eenvoudige vrouw en door een aan de kant gezette priester de Naam des Heeren werd beleden. Hem behoort dit volk toe en deze tempel moet geopend opdat de Naam des Heeren hier worde geloofd en geprezen. Bent u die eenvoudige vrouw of man, die de Naam des Dezelfde Heeren belijdt? Zijn wij dat volk, welks lust in de Heere en Zijn Gezalfde is?

De Heere geve ons genade opdat wij belijden dat de Kerk van de Heere is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen