Het Verbond van Evangelische Belijders

In toenemende mate worden de evangelische kerken van vandaag veeleer beheerst door de geest dezer eeuw dan door de Geest van Christus.

Als evangelischen roepen we onszelf ertoe op om berouw te hebben over deze zonde en het historisch christelijke geloof in haar oorspronkelijke ere te herstellen.

In de loop van de geschiedenis krijgen woorden een andere betekenis. In onze tijd is dit het geval geweest met het woord 'evangelisch'. Vroeger had dit woord de functie van een samenbindend element tussen christenen afkomstig uit een grote verscheidenheid van kerkelijke tradities.

De historisch evangelische leer was belijdend. Zij omvatte de essentiële waarheden van het christendom, zoals deze vastgelegd waren door de grote oecumenische concilies. Bovendien hadden de evangelischen ook het gemeenschappelijke erfgoed van de 'sola's' van de protestantse Reformatie van de zestiende eeuw.

Vandaag is het licht van de Reformatie aanmerkelijk verduisterd. Het gevolg is dat het woord 'evangelisch' even veelomvattend is als het aan betekenis heeft ingeboet. We worden geconfronteerd met het gevaar de eenheid te verliezen, die eeuwen gekost heeft. Vanwege deze crisis en vanwege onze liefde voor Christus, Zijn Evangelie en Zijn kerk, doen we ons uiterste best om opnieuw de kernwaarheden van de Reformatie en van de historisch evangelische leer ten volle tot gelding te laten komen. Deze waarheden willen we niet bevestigen vanwege hun rol in onze tradities, maar omdat we geloven dat ze in de Bijbel de centrale plaats innemen.

Sola Scriptura: De uitholling van het gezag

De Schrift alleen bevat de onfeilbare leefregel voor de kerk, maar de evangelische kerk van vandaag heeft de Schrift losgekoppeld van haar gezaghebbende functie. In de praktijk is de cultuur veel te vaak bepalend voor de kerk. Psychotherapeutische technieken, marktgerichte strategieën en de maatslag van het wereldse vermaak, hebben vaak veel meer zeggenschap over wat de kerk wil, hoe zij functioneert en wat zij te bieden heeft, dan het Woord van God. Predikanten hebben hun rechtmatig toezicht op de eredienst, inclusief de dogmatische inhoud van de muziek, veronachtzaamd. Aangezien het gezag van de Bijbel in de praktijk losgelaten wordt, aangezien de bijbelse waarheden uit het christelijk bewustzijn vervaagd zijn en aangezien haar dogma's hun trefzekerheid verloren hebben, heeft de kerk in toenemende mate haar integriteit, haar moreel gezag uitgehold en is zij .niet langer richtinggevend.

Veeleer dan het christelijke geloof aan te passen om tegemoet te komen aan de noden die door de consument gevoeld worden, moeten we de wet uitroepen als de enige maatstaf van het ware recht en het Evangelie verkondigen als de enige waarheid tot behoud. De bijbelse waarheid is onmisbaar voor het begrip van de kerk, voor haar voedsel en voor haar tucht.

De Schrift moet ons boven de nood die we ondervinden, uittillen naar onze reële nood toe en ons bevrijden van het naar onszelf kijken door misleidende beelden, clichés, beloften en prioriteiten van de massacultuur. Slechts in het licht van Gods Waarheid verstaan we onszelf pas goed en zien we hoe God kan voorzien in onze nood. Daarom moet de Bijbel geleerd en onderwezen worden in de kerk. Preken moeten uitleggen wat de Bijbel is en wat ze leert, geen weergave zijn van de meningen van de predikant of van tijdgebonden ideeën. We moeten pal staan voor wat God gegeven heeft, met minder kunnen we niet toe.

Het werk van de Heilige Geest in de persoonlijke ervaring kan niet losgemaakt worden van de Schrift. De Geest spreekt niet los van de Schrift. Buiten de Schrift om zouden we nooit van Gods genade in Christus geweten hebben. Het bijbelse Woord is het bewijs van de waarheid, veelmeer dan geestelijke ervaring.

Stelling een: Sola Scriptura

Wij bevestigen opnieuw de onfeilbaarheid van de Schrift als de enige bron van de geschreven Goddelijke openbaring, die alleen het geweten kan binden. De Bijbel alleen onderwijst alles wat noodzakelijk is voor de verlossing van onze zonde en is de standaard waaraan al het christelijk gedrag genormeerd moet worden.

Wij verwerpen dat iedere belijdenis, concilie of individu het christelijk geweten mag binden en dat de Heilige Geest spreekt onafhankelijk van of in tegenstelling tot wat naar voren gebracht wordt in de Bijbel, of dat persoonlijke geestelijke ervaring ooit het voertuig zijn kan van openbaring.
 

Solus Christus: De uitholling van het christo-centrisch geloof

Als het evangelisch geloof geseculariseerd wordt, worden haar belangen vertroebeld door die van de cultuur. Het gevolg is een verlies van de absolute waarden, vrijblijvend individualisme en een vervanging van heiligheid door volmaaktheid, van berouw door genezing, van waarheid door intuïtie, van geloof door gevoel, van voorzieningheid door kans en van volhardende hoop door onmiddellijke voldoening. Christus en Zijn Kruis zijn aan de kant geschoven, buiten beeld.
 

Stelling twee: Solus Christus

Wij bevestigen opnieuw dat onze zaligheid volbracht is door het Middelaarswerk van de historische Christus alleen. Zijn zondeloze leven en plaatsvervangende verzoening alleen zijn genoegzaam voor onze rechtvaardigmaking en verzoening bij de Vader

Wij verwerpen dat het Evangelie wordt gepredikt wanneer Christus' plaatsvervangend werk en het geloof in Christus niet verkondigd wordt en er niet gevraagd wordt naar Zijn werk.
 

Sola Gratia: De uitholling van het Evangelie

Het ongefundeerde vertrouwen in het vermogen van de mens is een product van de gevallen menselijke natuur. Van dit valse vertrouwen nu is de evangelische wereld vervuld; vanuit het evangelie dat de mens nog wat is tot en met het evangelie van gezondheid en voorspoed; vanuit degenen die het Evangehe vervormd hebben tot een verkoopproduct en zondaars tot consumenten die willen kopen, tot anderen die het christelijk geloof behandelen als zijnde de waarheid, eenvoudig omdat het werkt. Dit legt de leer van de rechtvaardigmaking het zwijgen op, ongeacht waartoe onze kerken officieel gebonden zijn.

Gods genade in Christus is niet alleen noodzakelijk, maar is de enige oorzaak, die onze zaligheid bewerkt. Wij belijden dat menselijke schepselen krachtens geboorte geestelijk dood zijn en onbekwaam zijn om ook maar enigszins mee te werken aan herscheppende genade.
 

Stelling drie: Sola Gratia

Wij bevestigen opnieuw dat wij in de zaligheid worden gered van Gods toorn door Zijn genade alleen. Het is het bovennatuurlijke werk van de Heilige Geest dat ons tot Christus brengt door ons los te maken van onze banden aan de zonde en ons op te wekken uit onze geestelijke dood tot geestelijk leven.

Wij verwerpen dat de zaligheid in enig opzicht het werk van mensen is. Menselijke methoden, technieken of strategieën op zich kunnen deze verandering niet bewerken. Het geloof wordt niet voortgebracht door onze onwedergeboren menselijke natuur.
 

Sola Fide: De uitholling van het voornaamste artikel

De rechtvaardigmaking is door genade alleen, door het geloof alleen, door Christus alleen. Dit is het artikel waarmee de kerk staat of valt. Tegenwoordig wordt dit artikel dikwijls genegeerd, verdraaid of soms zelfs ontkend door leiders, geleerden en predikanten die beweren evangelisch te zijn. Hoewel de gevallen menselijke natuur altijd tegenstand geboden heeft om de noodzakelijkheid van Christus' toegerekende rechtvaardigheid te erkennen, wakkert het modemisme het vuur van deze onvrede met het bijbelse Evangelie aan. We hebben aan deze onvrede voet gegeven om voor te schrijven hoe het Evangelie bediend moet worden en hoe er gepreekt moet worden.

Velen die zich bezighouden met kerkopbouw geloven dat begrip voor sociologische omstandigheden van de mensen in de kerkbank even belangrijk is voor het succes van het Evangelie als de bijbelse waarheid die verkondigd wordt. Dit heeft tot gevolg dat theologische overtuigingen heel vaak gescheiden worden van het werk van de Evangeliebediening. De marktgerichte oriëntatie in veel kerken voert dit zelfs nog verder door en holt het onderscheid uit tussen het bijbelse Woord en de wereld, en berooft het kruis van Christus van haar ergernis, herleidt het christelijk geloof tot de principes en methoden die succes opleveren aan wereldlijke gemeenschappen.

Terwijl de theologie van het kruis geloofd wil worden, ontledigen deze bewegingen deze in feite van haar betekenis. Er is geen Evangelie behalve dat van Christus' plaatsbekleding voor ons, waarbij God Hem onze schuld toerekende en ons Zijn gerechtigheid toerekende. Omdat Hij ons oordeel droeg, wandelen wij nu in Zijn genade als degenen die voor eeuwig vergeving hebben ontvangen, aanvaard en aangenomen als Gods kinderen. Er is geen grond voor onze aanneming voor God behalve in Christus' zaligmakende werk, niet in onze vaderlandsliefde, toewijding aan de kerk of fatsoensmoraal. Het Evangelie verkondigt wat God in Christus voor ons gedaan heeft. Het gaat er niet over wat wij kunnen doen om tot Hem te geraken.
 

Stelling vier: Sola Fide

Wij bevestigen dat de rechtvaardiging uit genade alleen is door het geloof alleen, vanwege Christus alleen. In de rechtvaardiging wordt Christus' gerechtigheid ons toegerekend als de enige mogelijke genoegdoening aan Gods volmaakte gerechtigheid.

Wy verwerpen dat de rechtvaardiging rust op enige verdienst die in ons gevonden wordt, of op grond van een instorting van Christus' gerechtigheid in ons, of dat een instituut dat beweert kerk te zijn die het Sola Fide ontkent of veroordeelt, erkend kan worden als een legitime kerk.
 

Soli Deo Gloria: De uitholling van de eredienst waarin God centraal staat

Overal waar in de kerk het gezag van de Bijbel verloren is gegaan, is Christus van Zijn plaats gehaald, het Evangelie verdraaid, of het geloof is gedegenereerd; dat is altijd gebeurd om één reden: onze belangen hebben die van God van hun plaats verdreven en wij doen Zijn werk op onze manier. Het verlies van het centraal stellen van God in het leven van de hedendaagse kerk is beschamend en beklagenswaardig. Door dit verlies nu permitteren we ons de eredienst om te vormen tot amusement, Evangelieprediking tot het zich richten op de markt, geloof tot techniek, goed te zijn tot zich goed voelen over onszelf en geloof tot het hebben van succes. Dientengevolge is het zover gekomen dat God, Christus en de Bijbel te weinig voor ons betekenen en te onbelangrijk, te onlogisch voor ons zijn.

God bestaat niet om menselijke ambities, vurige verlangens, de consumptieve begeerten of onze persoonlijke geestelijke belangen te bevredigen. We moeten ons veelmeer op God richten in onze aanbidding, dan het bevredigen van onze persoonlijke noden. God is soeverein om aanbeden te worden, dat zijn wij niet. De zaak voor Gods Koninkrijk moet ons ter harte gaan, niet onze eigen koninkrijkjes, populariteit of succes.
 

Stelling vijf: Soli Deo Gloria

Wij bevestigen nog eens, dat, omdat de zaligheid uit God is en door God volbracht is, dit tot Gods eer is en dat we Hem altijd moeten verheerlijken. Wij moeten ons gehele leven stellen voor het aangezicht van God, onder het gezag van God en Hem alleen ter eer.

Wij verwerpen dat wij God kunnen verheerlijken zoals het betaamt wanneer onze aanbidding vermengd is met vermaak, wanneer we óf Wet óf Evangelie veronachtzamen in onze prediking, of wanneer we ons zelfverbetering, zelfverheerlijking of onze zelfvoldoening permitteren als alternatieven voor het Evangelie.
 

Een oproep tot boete en reformatie

De geloofwaardigheid van de evangelische kerk in het verleden staat in scherp contrast met haar ongeloofwaardigheid tegenwoordig. Eerder deze eeuw hebben de evangelische kerken een opmerkelijke zendingsijver getoond en veel religieuze instellingen opgericht om de zaak van de bijbelse waarheid en Christus' koninkrijk te dienen. Dat was een tijd waarin er onderscheid gemaakt werd tussen het christelijk gedrag en verwachtingen en die in de heersende cultuur. Tegenwoordig is dat dikwijls niet het geval. De evangelische wereld van vandaag is bezig haar bijbelse betrouwbaarheid, morele kompas en zendingsijver kwijt te raken.

Wij hebben berouw over onze wereldse gezindheid. We zijn beïnvloed door de 'evangeliën' van onze wereldse cultuur, wat geen evangeliën zijn. We hebben zelf de kerk verzwakt door ons gebrek aan ernstig berouw, onze blindheid voor de zonden in ons, die we zo duidelijk in anderen zien, en ons onvergeeflijk falen om aan anderen op gepaste wijze over Gods zaligmakende werk in Jezus Christus te vertellen.

Wij roepen ook ernstig terug de dwalende belijdende evangelischen die van Gods Woord afgeweken zijn in de zaken die in dit Getuigenis besproken zijn. Dit sluit ook diegenen in die verklaren dat er hoop is op eeuwig leven buiten het uitdrukkelijke geloof in Jezus Christus; die beweren dat diegenen die Christus in dit leven verwerpen, vernietigd zullen worden veelmeer dan het rechtvaardig oordeel van God te doorstaan door eeuwig te lijden; of diegenen die beweren dat evangelischen en rooms-katholieken één zijn in Jezus Christus zelfs daar waar niet in de bijbelse leer van de rechtvaardiging geloofd wordt. Het Verbond van Belijdende Evangelischen vraagt alle christenen in overweging te nemen om dit Getuigenis in te brengen in de kerkelijke eredienst, woordverkondiging, gedragslijnen, het leven en evangelisatie.

Om Christus' wil. Amen.

ACE uitvoerende vergadering

20 april 1996

dr. John Armstrong

rev. Alistair Begg

dr. James M. Boice

dr. W. Robert Godfrey

dr. John D. Hannah

dr. Michel S. Horton

mrs. Rosemary Jensen

dr. R. Albert Mohler jr.

dr. Robert M. Norris

dr. R. C. Sproul

dr. G. Edward Veith

dr. David Wells

dr. Luder Whitlock

dr. J. A. O. Preus, III

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen