Woorden van genade (2)

Vorige week hebben we de omtrek van deze woorden bezien. Deze week willen we naar de kern van deze woorden afsteken. Waarom is Jezus in Nazareth en later aan het kruis verworpen? Eigenlijk kunnen we het kort samenvatten. Hij is verworpen om de genade. Men heeft zich verbaasd over Zijn woorden van genade. Men heeft die woorden uit Zijn mond voor onmogelijk gehouden. Men zocht het Woord niet. Men zocht de sensatie.

Waar staan wij nu in deze geschiedenis? Waar bevinden wij ons? Ik wil dat nader toespitsen. Wat zoeken wij in Jezus? Zoeken wij nu het Woord van genade of zoeken wij nu de sensatie? Wat doen, we met dat Woord van genade? Wat hebben we er de afgelopen week mee gedaan? Ja, we hebben het weer gehoord. Zondag in de kerk. Maar wat zegt Jezus na de bergrede? Wie Mijn Woord hoort en doet, die is gelijk aan de man, die Zijn huis bouwt op de rots. Horen en doen. En hoe staat het met dat tweede? Hebben we het Woord ook gedaan? Want het Woord over ons heen laten komen en ervan genieten is niet voldoende. Die genade bewonderen is zelfs niet voldoende voor de zaligheid.

Tot die genade de toevlucht nemen, dat schenkt ons het leven! Het woord omzetten in daad. Wat dat is? Dat is in die gevangenis van de dood, de toevlucht nemen tot Christus. De toevlucht nemen tot de genade in Christus. Jezus Christus, de deur tot het leven. Deze Jezus die dat machtige troostrijke woord van Jesaja op zichzelf betrekt. Hij heeft Mij gezonden, om de armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid; om te prediken het aangename jaar des Heeren. Ja, nogmaals, dat is voluit genade. De Nazareners verwonderden zich over de aangename woorden. Zij verbaasden zich over de genadewoorden. Maar ze hebben Hem wel van de stijlte af willen gooien. Hoe kan dat nu? Hoe kan dat, dat woorden aangenaam zijn en toch niets in ons hebben veranderd? Hoe kan dat? Mag ik in het licht van de tekst één van de antwoorden noemen, die op deze vraag te geven zijn. En het is denk ik ook het belangrijkste antwoord. Hoe dat kan dat er niets is veranderd? Dat is omdat we van nature niets en ook niets van de genade moeten hebben. De warmte van de genade willen we genieten. Maar de daad tot de genade ontvluchten we. Het bewijs? Dat is snel geleverd! We zitten er zelf tussen en willen zelf alles meenemen. We gaan niet zoals de verloren zoon naar de vader met lege handen. Maar we werken ons veelal te blubber. We zijn continu bezig om vervangend kapitaal te verwerven om de genade af te kunnen kopen. Om te kunnen zeggen: Hier Heere, kijk eens wat ik U te bieden heb? We zijn continu bezig om als verloren zoon of dochter met een kar vol goud bij de vader te komen. Met de veronderstelling: als ik dat heb, kan Hij mij niet afwijzen. Nu heb ik het voor elkaar! Eindelijk heb ik het bij elkaar gewerkt. Nu kan ik wel belijdenis doen. Nu kan ik wel avondmaal vieren. Want u ben ik een bekeerde man, de bekeerde vrouw aan het worden. En we verheffen dit zelfs tot algemene voorwaarde. En als we dat niet hebben klagen we steen en been. Ik ben toch zo slecht! Ik doe dit nog en ik doe dat nog. En ik kan hier geen afstand van nemen en dat houd ik nog vast. Ik ben de slechtste van alle mensen. Nee, ik kan nog geen belijdenis doen. Ik kan geen avondmaal vieren! Dat is waar! En weet u waar ik u van kan verzekeren? Dat dat dan zo blijft ook. Dan zult u nooit belijdenis kunnen doen. Dan zult u nooit avondmaal kunnen vieren. Dan geef ik u weinig of geen hoop. Waarom? Omdat u dan ten diepste niet als zondaar tot de Heere Jezus Christus wilt komen. Dan wilt u ten diepste zelfs helemaal geen zondaar zijn. Dan wilt u ten diepste helemaal niet van genade leven. En daar hebben we allerlei uitvluchten voor bedacht. En we houden die uitvluchten koste wat het kost levend. Want o, die uitvluchten zijn ons zo dierbaar. Maar ons leven blijft er wel dood onder. Het klinkt misschien hard, maar dit is ook een harde werkelijkheid.

Wanneer we niet als 100% zondaar van 100% genade willen leven blijft het de dood in de pot. Dan zijn we misschien o zo godsdienstig, maar uiteindelijk zonder Christus. Weet u wat we dan ten diepste doen? Dan zijn we net als die Nazareners. Dan ergeren we ons groen en geel aan de aangename woorden van Jezus. Dan ergeren we ons aan de woorden van genade van Jezus. Dan slepen we ten diepste Jezus mee naar de rand van de afgrond. En we staan allemaal klaar om Hem er af te duwen. Weg met Hem! Dood met Hem! Kruist Hem!!! En nu zeg ik het misschien heel scherp. Maar ik heb gezien trouw meelevende gemeenteleden, die voor zover ik kon zien door alle voorwaarden die er worden gesteld en die zij ook zichzelf stelden niet tot de genade zijn gekomen. Zij zijn in het ongewisse gestorven. Maar ik heb ook gezien mensen, die wij kerkelijk zo goed als hadden afgeschreven, maar die bij de genade zijn uitgekomen over hun verloren leven. Heere, Uw genade is ook voor mij genoeg. En ze zijn in de zekerheid heengegaan.

Maar wat dan, vraagt u hopelijk? Hoe kan ik dan zalig worden? Wat moeten wij dan doen mannenbroeders! Geloof in de Heere Jezus Christus! Dat is: leef uit de genade in en door de Heere Jezus Christus bewerkt over uw zondige leven. En gij zult zalig worden! Als zondaar bij Christus komen. Met woord en daad. Want Hij is gekomen om de armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid. Hoe? Door Zijn kruis en dood heen. Door Zijn dood aan het kruis heeft Hij deze genade bewerkt. Hoe kan ik daar dan deel aan krijgen? Heel eenvoudig door te erkennen zondaar te zijn. En te belijden: Heere, die aangebrachte genade, ik geloof, ik vertrouw erop met hart en hoofd dat dat ook genoeg is voor mij. Zo als zondaar komen tot de genade die er is in de Heere Jezus Christus. Komen tot de aangebrachte gerechtigheid in de Heere Jezus Christus. 'Want gij weet de genade van onzen Heere Jezus Christus, dat Hij om uwentwil is arm geworden, daar Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede zoudt rijk worden'.

Nog één keer de vraag: waar staan wij in die geschiedenis over Jezus in Nazareth? Hoe staat u, hoe sta jij tegenover de genade? Tot slot twee woorden uit de Schrift: Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave' (EF. 2:8). 'Die ons heeft zalig gemaakt, en geroepen met een heilige roeping; niet naar onze werken, maar naar Zijn eigen voornemen en genade, die ons gegeven is in Christus Jezus, voor de tijden der eeuwen' (l Tim. 1 : 9).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen