De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Boekbespreking

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boekbespreking

2 minuten leestijd

Willem J. Ouweneel, Geestelijke groei. Uitg. Medema, 158 blz., ƒ 19, 95.

Men kan er verbaasd over staan hoeveel boeken er met de regelmaat van de klok verschijnen van dr. Willem Ouweneel. Ook dit boek, deel 2 in de serie 'Geloofsleven', is zeer de moeite van het lezen waard. Geestelijke groei, of zoals de schrijver het zegt 'van een baby een volwassene worden', is eigen aan het leven van het geloof. Weten dat men behouden is, betekent nog niet dat men een volwassen gelovige is. Als je na jaren nog steeds een baby bent, is er, net zoals dat in het natuurlijke leven het geval is, iets grondig mis. De geestelijke groei is, dat het beeld van Christus in ons zichtbaar wordt. Dat moet, zegt de schrijver, ook doorklinken in de prediking, opdat de gemeente groeit ingeloof, in geestelijke diepgang, in heiliging en in de kennis van Christus. De schrijver gaat steeds uit van een gericht bijbelgedeelte. Een enkele keer wekt hij de indruk te neigen naar perfectionisme, maar dat brengt de aard van het onderwerp met zich mee. Geestelijke groei is dat Christus in ons leven groter wordt en wij zelf minder belangrijk worden (blz. 86). De krachtbron daarvan is Christus zelf. Die dat door Zijn Geest in de gelovige werkt. Een paar citaten: 'Wetticisme (geboden, verboden en regeltjes) geeft het leven een zekere overzichtelijkheid, en daarom hebben onvolwassen christenen er zo'n behoefte aan, maar het is in wezen een teken van gebrek aan geestelijke groei (16). In een geloofsgemeenschap die én diepe waarheden pretendeert te kennen én waar jaloezie en geruzie hoogtij vieren, is er iets grondig mis (60). Ruzie onder christenen behoort tot het geestelijke kinderstadium, net als in een gezin (62). Het is een teken van volwassenheid elkaar ernstig aan te spreken op de hoofdzaken en elkaar vrij te laten in de bijzaken (63). Voor de geestelijke groei is de gemeenschap van de gemeente van de grootste betekenis, niet dat men zwerft van de ene gemeente naar de andere (128). Het boek is eenvoudig geschreven en voor iedereen leesbaar. Van harte aanbevolen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 oktober 1997

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Boekbespreking

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 oktober 1997

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's