Zending: daar en hier

Medio 1996 is door de GZB de familie A. Verwijs uitgezonden naar Colombia in Latijns-Amerika. Ad Verwijs is in de stad Barranquilla als zendingsarbeider belast met toerustingswerkzaamheden. De betekenis van het water in ons dagelijks leven behoeft nauwelijks enige uitleg. Hoe belangrijk het 'Levende Water' in een mensenleven is blijkt uit onderstaande bijdrage van Ad Verwijs.

Levend Water

'Onlangs zijn we met ons gezin en een vrouw uit de gemeente naar Las Caras geweest, een klein dorpje in het lage bergland, dichtbij Cartagena, waar ook een presbyteriaans kerkje is.

Water, het wonder uit de kraan, is hier een schaars artikel in vergelijking met ons waterrijke Nederlandje. Het water hier is niet drinkbaar en met grote regelmaat (zo ook toen we thuiskwamen uit Las Caras) is er gewoon geen water Toch zijn we in de stad bevoorrecht in vergelijking met het platteland. Las Caras is voor zijn watervoorziening afhankelijk van een klein riviertje, dat aan het eind van de zomer helemaal opgedroogd is. Aan het zand dat de rivierbodem bedekt is niets meer te zien van de rivier die hier in de regentijd doostroomt. Iedereen moet in de droge tijd, om toch water te kunnen bemachtigen, ruim een halfuur de bergen door, naar een meertje. Terug wordt dat al snel een tocht van een uur, met twee volle jerrycans op je schouders. Toen we aankwamen aan het eind van de middag was de predikant, Rehinaldo Polo, water aan het halen. Zoiets doe je dus in de namiddag, om de brandende zon te mijden. We werden buitengewoon gastvrij ontvangen door de familie Polo. Ze wonen achter de kerk, in een van leem en takken gemaakte hut. De hele familie slaapt in één kleine ruimte. De keuken is niet groter dan één bij twee meter. Ze weten zich door de Heere God geroepen om daar te wonen en te werken. "Anders zouden we het niet volhouden", zei Marciana Polo, de predikantsvrouw. "De armoede is nog niet zo erg, maar het water! Om alles draaiend te houden, te koken en te wassen, en om drinken in huis te hebben! "

Tijdens zo 'n weekend is er aardig wat te doen. Zaterdagsavonds preken, zondagsmorgens toerusting (over de Drie-eenheid, wat vanwege de invloed van de Jehova's getuigen erg nodig is). Lisette werkte met de jongeren en later met de vrouwen uit de gemeente. Op zaterdagavond gepreekt uit Johannes 4, het gesprek van de Heere Jezus met de Samaritaanse vrouw. Dat was al voorbereid, maar gaat in zo 'n context toch wel extra leven. De predikant die net voor de kerkdienst water ging halen om de brandende zon te mijden! Er is echt wel wat aan de hand, als je dat 's middags doet. En dat blijkt ook. De Heere Jerus gebruikt het beeld van het water, om de begeerte van de Samaritaanse vrouw aan te wijzen: als je van dit water drinkt krijg je weer dorst. Je wilt meer, de zonde stilt je verlangen maar even. De duivel heeft niet snel genoeg, hij wil je in zijn macht nemen. Maar Jezus wijst haar op het Levende Water Hij ontdekt haar aan haar zonden. En zij ontdekt dat Jezus de Christus is, de Messias. En wat er dan gebeurt! Ze laat haar water achter! Het kostbare water, ze kon het niet missen. Maar nu ze de Heere Jezus heeft ontmoet, van het Levende Water heeft geproefd, rent ze naar het dorp terug! Een indrukwekkend beeld; het laat ons zien wat er gebeurt als de Heere Je­ zus in ons leven komt. De Samaritaanse zoekt direct contact met de buren. Ze getuigt: Een mens. Die mij gezegd heeft, alles wat ik gedaan heb; is deze niet de Christus? " (Joh. 4 : 29). Johannes herhaalt dezelfde woorden in vers 39 ("Hij heeft me gezegd alles wat ik gedaan heb"), om ons erop te wijzen: at hier tussen staat, is belangrijk! En waar gaat het dan om? Om de woorden van de Heere Jezus Christus. "Heft uw ogen op en aanschouwt de landen, want zij zijn reeds wit om te oogsten."

Even voordat we terug willen rijden naar Barranquilla, komt het gezin van Analcira en Pedro naar de kerk toe. Ze vertellen dat zijn vader is omgebracht. Ontvoerd door de guerrilla. Er werd losgeld gevraagd, een hoog bedrag. Tijdens de achtervolging door de politie, hebben de guerrillero 's de man vermoord. De familie huilt. De vader bleek geen christen geweest te zijn. En dat maakt een zo bitter einde nog zwaarder

De velden zijn wit om te oogsten. Wat is het nodig om te getuigen van de levende Christus, de Enige Hoop voor een wereld die verloren ligt. Getuigen in ons gezin en in onze familie. In onze eigen omgeving. Dat wil de Heere God gebruiken! Hij gebruikte de vrouw. Hij wil ook iedereen die de Heere Jezus als Verlosser kent inschakelen in Zijn dienst. En dat kan prachtige gevolgen hebben. "Velen geloofden Hem, om het woord van de vrouw." Door u, door jou, kan een ander Christus als Verlosser ontmoeten en leren kennen... Persoonlijk leren kennen! Daarmee eindigt het gedeelte: "Wij geloven niet meer om uws zeggens wil, want wijzelf hebben Hem gehoord en weten, dat Deze waarlijk de Christus is, de Zaligmaker der wereld."

B. Stolk Secretaris Missionaire Vorming GZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen