Motie ds. B. J. van Vreeswijk e.a.

Toelichting

Het lijkt niet overdreven om te stellen dat deze dagen een stukje kerkelijke geschiedenis wordt geschreven.

We hebben weliswaar bij de behandeling in tweede lezing van de grondleggende artikelen het woordje voorlopig toegevoegd, het eigenlijke raamwerk is na deze zitting zichtbaar.

Wanneer dit proces een gemeenschappelijk verlangen is van alle kerkleden dan leidt dat tot een ongekende vreugde.

Helaas leert de praktijk anders. Naast eenstemmigheid bestaat grote verdeeldheid. Zelfs sluimerende binnen-kerkelijke twisten zijn weer door het Samen op Weg-proces opgelaaid.

Hoe hebben wij hierin te handelen? Waren we het daarover dan tenminste nog maar eens.

Maar ook dat is niet het geval. En ondertussen is enerzijds irritatie en ongeduld en anderzijds een stellingname, die lijkt uit te monden in kerkscheuring.

Welke weg moeten we dan gaan? Voor u staat op dat punt een innerlijk verscheurd mens. Hartelijk instemmen met alle facetten van Samen op Weg kan ik niet. Het gereformeerd belijden is mij lief.

De ogen sluiten voor de praktijk waarin wij staan wil ik ook niet. Menselijk gesproken gaat het proces door.

En dan achterblijven of afscheuren? (Ik laat u de keus tussen deze twee woorden.) Nee, daarvan verwacht ik ook geen heil.

Wat moet je dan? Het hoofd in de schoot leggen of er maar het beste van maken?

Misschien willen de overtuigde voorstanders van SoW begrip opbrengen voor degenen, die in gewetensnood dreigen te komen.

De moderamina en de werkgroep kerkorde wil ik niet ontzeggen dat zij begrip tonen. Maar natuurlijk in de ogen van andersdenkenden nooit genoeg.

Toch vraag ik u allen dringend: heb geduld met de bezwaarden, blijf hen horen. Er is in de Nederlandse Hervormde Kerk een comité tot behoud van die kerk, er is een aantal gemeenten in verzet tegen een uniforme beheersregeling. Die hebben niet veel vertrouwen, lijken als het gaat om het wegen van de concept-ordinanties, een passieve houding te gaan aannemen.

We willen tegen hen zeggen: we horen u, we begrijpen iets van uw bezwaardheid, we zoeken een weg te gaan. Spreek duidelijk, maar spreek dan op de ambtelijke vergaderingen. Worstel mee in het voorstellen van alternatieve formuleringen om scheuringen te voorkomen. Wilt u dat niet en slechts alles binnenhalen, dan vraagt u het onmogelijke. Zie dat onder ogen en weeg de geweldige consequenties. Een verscheurde kerk in een ontkerstenend Nederland. Verscheurde gezinnen en families, die elkaar de nek toekeren.

Leden van deze vergadering, laten we bij sommige, ons niet welgevallige, amendementen of bijdragen van medeleden niet in reactie vallen maar onze gezamenlijke verantwoordelijkheid nemen en dienend staan in de kerk. Ook nu worden wij in het land gehoord en wordt over ons geschreven.

Mijn woorden samenvattend wil ik daaraan uitdrukking geven via een motie. Zij bevestigt voor een deel wat bij de aanbiedingsbrief en de toelichting op de kerkordeartikelen reeds is gezegd. Het meerdere lijkt mij dat wij het als vergadering uitspreken. Zie het als een toegestoken hand.

B. J. van Vreeswijk

MOTIE

De vergadering van synoden van de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden in vergadering bijeen op 13 november 1997 ter voorlopige vaststelling van de ontwerp-kerkorde in engere zin in tweede lezing

overweegt:

a. het proces van samengaan blijft voor vele leden van de kerken een zeer gevoelig en soms emotioneel gebeuren zodat uiterste zorgvuldigheid in het proces tot het einde toe noodzakelijk blijft

b. volledige plaatselijke samensmelting van alle gemeenten blijkt niet mogelijk en is ook in het huidige concept niet de enige optie

c. op de vergadering van 25-27 januari 1996 is besloten om 'meer ruimte te creëren om eigen vormen van kerkelijk leven voort te zetten binnen het gezamenlijk kerk zijn'

d. er blijven delen in de kerken, die naast ernstige bezwaren, ook onzekerheid hebben over de toekomstige status van de nu afzonderlijk genoemde hervormde en evangelisch-lutherse gemeenten en gereformeerde kerken in de verenigde kerk

en spreekt daarom uit:

1. de nu in tweede lezing aanvaarde mogelijkheid van het bestaan van afzonderlijke gemeenten, naast de protestantse gemeenten, draagt niet het karakter van een overgangsbepaling, die door een toekomstig besluit met gewone meerderheid kan teniet gedaan worden

2. om zoveel mogelijk tegemoet te komen aan het verlangen van hervormde gemeenten, gereformeerde kerken, resp. evangelischlutherse gemeenten om aan de bijzondere verbondenheid met de gereformeerde resp. de lutherse belijdenisgeschriften inhoud te geven zal gezocht dienen te worden naar aanvullende foruleringen in de ordinanties, indien de komende consideraties daartoe aanleiding geven

3. indien uitspraak 2 dit nodig maakt, zal - zoals reeds in de verwoording 'voorlopige vaststelling' van de kerkorde in engere zin is vastgelegd - een aanpassing van de grondleggende artikelen plaatsvinden

4. zij doet een beroep op alle kerkenraden, classicale vergaderingen en classes om zich te ontspannen tot een goede weging van de ontwerp-ordinanties te komen en hun overwegingen aan hun synoden ter kennis te brengen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen