In memoriam ds. L.Trouwborst

geb. 29 september 1911 overl. 5 november 1997

Wie onder de prediking van ds. L. Trouwborst heeft verkeerd, zal ongetwijfeld zijn getroffen door het vele citeren van Schriftwoorden die op de één of andere manier licht konden werpen op de tekst van de prediking. Er was hem veel aan gelegen om de Schrift tot spreken te brengen. Het Woord moest aan het woord komen, niet de prediker. Die was slechts een instrument om aan het Woord stem te geven. Deze houding tekende de nu overleden predikant als dienaar van het Woord. En nog in zijn laatste jaren kon hij met ontroering uiting geven aan de wonderlijke weg die de Heere met hem was gegaan bij zijn roeping tot en zijn weg naar het ambt van dienaar van het goddelijke Woord, zoals hij in vertrouwen vertelde aan één van de broeders uit de Bleskensgraafse kerkenraad, ouderling B. M. Verhoeff. Hij bezocht ds. Trouwborst en zijn vrouw van tijd tot tijd, tot zelfs enkele weken voor zijn overlijden en aan hem heb ik een aantal persoonlijk getinte gegevens voor dit in memoriam te danken.

In deze zo gebrachte prediking lag ook een sterk accent op het recht van God, een zaak die in het eigen geestelijk leven van ds. Trouwborst veel betekende. God is genadig, maar niet buiten Zijn recht om. De Christus die hij predikte was de Middelaar die juist aan dat recht had voldaan en het had hersteld. Zo alleen was er vrede met God mogelijk.

Op deze manier heeft hij zeven gemeenten mogen dienen in en met het Woord: Brakel (1938), Aalburg en Heesbeen (1941), Hoogeveen (1946), Monster (1948), 's-Grevelduin-Capelle (1954), Bleskensgraaf (1961) en Oud-Beijerland (1967). Hier ging hij 1 november 1976 met emeritaat. Eerst heeft hij zich in Spijk (Z-H) gevestigd om vervolgens de gemeente van Hellouw van 1976 tot 1983 te dienen als bijstand in het pastoraat.

Deze arbeid is door de auteur van de Schriften niet ongezegend gelaten. In meerdere gemeenten mochten er zijn die getuigd hebben dat de prediking van de overledene tot zegen voor hen is geweest. Terwijl door zijn arbeid ook opleving van het soms ingezonken gemeenteleven mocht plaatsvinden.

Bij al zijn werk in de studeerkamer voor de zondagse prediking vergat hij niet dat de mens een eenheid is van ziel en lichaam. En dat ook het lichaam na veel geestelijke arbeid zijn eisen stelde. Om de nodige ontspanning te vinden, bracht hij heel wat uren in zijn moestuin door. En wie vroeg op pad was, had kans ds. Trouwborst te ontmoeten tijdens een ochtendwandeling die doorgaans enkele kilometers telde.

Ook andere zaken dan prediking en pastoraat hadden zijn aandacht, als het de gemeente op één of andere manier ten goede kwam. Zowel in 's-Grevelduin-Capelle als in Bleskensgraaf heeft hij zich ingezet voor de bouw van een bejaardenverzorgingscentrum die ook in beide plaatsen zijn gekomen: 'Achter den Hove' in 's-Grevelduin-Capelle en 'Graafzicht' in Bleskensgraaf. In Hellouw was hij betrokken bij de bouw van een nieuwe kerk en pastorie.

Groot verdriet kwam er in het leven van ds. en mevrouw Trouwborst toen hun oudste zoon, predikant in Middelburg, overleed. Korte tijd daarna had ik hem aan de telefoon en vertelde hij wat dat verlies voor hen betekende.

Zijn karakter bracht met zich mee dat hij niet uitsluitend vrienden had. Toch werden zijn laatste levensjaren gekenmerkt door een milde kijk op de dingen.

Ook ds. Trouwborst moest ervaren dat wij worden afgebroken. Dat viel niet mee. Zo leidde de weg eerst naar Hellouw naar een verzorgingsflat in Leerdam en afgelopen zomer naar het zorgcentrum 'Gouwesteyn' te Gouda. Een herseninfarct ongeveer een jaar geleden versnelde die aftakeling.

In een bezoek dat broeder Verhoeff hem ongeveer vier weken voor zijn overlijden bracht, bleek een gesprek over gewone dingen niet goed mogelijk. Maar helder antwoordde ds. Trouwborst op de vraag hoe het vooruitzicht was: 'Ik mag weten dat mijn deel bij de Heere vastligt. Ik begeer spoedig ontbonden te worden om eeuwig bij Hem te mogen zijn. Maar als Hij vindt dat ik hier nog moet blijven, als was het om voor één tot eeuwige zegen te zijn, dan is het ook goed'. Deze wens is nu in vervulling gegaan, wellicht spoediger dan hij zelf heeft gedacht.

Zijn vrouw moet nu alleen verder terwijl ook voor haar de oude dag niet zonder gebreken is. Wij bidden haar toe dat zij en ook de (klein)kinderen door de genade, waarvan haar man en hun (groot)vader heeft getuigd in zijn prediking, datzelfde uitzicht mogen kennen dat nu al zijn heerlijk licht laat vallen over alle schaduwen van de dood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen