De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zending: daar en hier

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zending: daar en hier

4 minuten leestijd

JONG EN OUD

Onlangs was ik op bezoek bij de kerkenraad van een dorpsgemeente. Het besef was er gegroeid dat de kerk zou moeten omzien naar zovelen die van het Evangelie zijn vervreemd. Kunt u ons helpen met hoe we zoiets moeten opzetten? Waarmee kunnen we het beste beginnen?

Het werd een goede avond waarin we van hart tot hart met elkaar spraken over onze roeping in een tijd waarin veel verandert. Opeens stelde één van de kerkenraadsleden de vraag: Waarom worden op zoveel plaatsen alleen jongeren bij het campingevangelisatiewerk ingeschakeld? Is dat niet evengoed een taak van de ouderen? Die vraag bleef bij mij hangen. Is evangelisatiewerk inderdaad niet een taak waarin juist ook de ouderen een belangrijke rol kunnen vervullen?

In Kampen was er in vroeger jaren de bekende juffrouw Hendriks. Bij de IJsselbrug en in de wachtkamer van het station klampte ze de wachtenden aan met een pamflet of met een kort, indringend woord. Waar vind je ze nog, de juffrouwen Hendriks van weleer? Zijn ze er nog, de ouderen die te pas en soms te onpas vrijmoedig getuigenis afleggen van hun geloof? Ja, ze zijn er nog.

Opeens kwam ik haar weer tegen. Ze is de leeftijd van de sterken al ruimschoots gepasseerd. Al sinds jaar en dag organi­seert ze zaken met anderen vanuit een evangelisatiecommissie op woensdag een middagpauzebijeenkomst in een kerkje in de drukste winkelstraat van Amersfoort. Na een krachtig gebed en met een stevige handdruk duwt ze wekelijks een voorganger naar voren om een goed woord te spreken.

Er gaat een verhaal uit de tijd dat ze nog in weer en wind met een bijbelkiosk op de markt te vinden was. Op zekere dag strijkt een groep motorrijders met zwarte spijkerpakken neer in de buurt van de kiosk. Met veel bravoure duwen ze met de ronkende motoren steeds tegen de kleine kiosk aan. Totdat met een ferme zwaai het deurtje van de kiosk opengaat en onze vrijmoedige zuster naar buiten treedt en zegt: 'Willen jullie wel eens ophouden met dat getreiter!' of woorden van gelijke strekking. Er wordt met hoongelach gereageerd. Waarop onze zuster naar de dichtstbijzijnde motorrijder loopt en zegt dat hij zich schamen moet voor zijn brutaliteit. En dat hij er maar eens goed over na moet denken hoe gevaarlijk het is om op zo'n motor te rijden. En dat het vandaag wel eens zijn laatste dag kan zijn als hij er een ongeluk mee krijgt en dat er dan niets meer goed te maken valt. Opeens begint de bewuste knaap te huilen. Met een kort commando wordt hij de kiosk binnengeloodst. Daar komt met horten en stoten het verhaal eruit: een dag tevoren was één van zijn vrienden met zijn motor verongelukt en nu had ze gezegd dat ook hem dat zo ineens kan overkomen...

Het straatwerk doet ze niet meer. Momenteel staat ze samen met anderen klaar om mensen van de straat op te vangen in een warm onderkomen. Sinds kort zijn er zwarte christenen van overzee met wie ze veel optrekt. 'Die kunnen het veel beter dan wij', zegt ze. 'Die spreken de jongens van de straat veel directer aan. Daar zitten ook veel buitenlanders tussen.' Tot haar eigen verbazing merkt ze dat er onder de zwarte en bruine gasten veel meer kennis van de Bijbel aanwezig is dan onder de blanke. En op haar vraag hoe dat komt kreeg ze als antwoord: 'Dat hebben wij van de zending, mevrouw. De zendelingen hebben ons het Evangelie gebracht'. Nu zegt ze: 'Laten ze mij nou nooi meer zeggen wat de zending allemaal verkeerd gedaan heeft. De mensen hebben daar ginds in hun eigen taal het Woord van God ontvangen. Daar gaat het om!'

Wat blijven mensen in het werk van zending en evangelisatie vaak jong. Er zit iets in van wat Psalm 92 zegt:

In de grijze ouderdom zullen zij nog vruchten dragen; zij zullen vet en groen zijn, om te verkondigen dat de HEERE recht is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 november 1997

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Zending: daar en hier

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 november 1997

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's