Boekbespreking

Hoe dient de houding te zijn van christenen ten opzichte van andersgelovigen? Dat is in grote lijnen de inhoud van dit boek waaraan zeventien vertegenwoordigers uit zowel evangelische als oecumenische kring medewerken. De vraag is wat onder evangelischen en oecumenischen verstaan moet worden. Beide begrippen zijn ruim genomen en dat kan ook moeilijk anders. Bovendien ligt, zo wordt in een paar inleidende hoofdstukken gezegd, een aantal standpunten niet zover meer uit elkaar Evangelischen blijken meer oog te hebben 'voor de (getuigende) dialoog en oecumenischen zijn meer de uniciteit van Jezus Christus gaan onderstrepen. Beiden worden ook geconfronteerd met het secularisatieproces en de ontmoeting met andere culturen. Van een groeiende kloof tussen beiden, vooral toen de Wereldraad van Kerken in Uppsala (1968) uitsprak dat de wereld de agenda voor de kerk dient te schrijven, kwam het sinds de jaren zestig tot wederzijdse herkenning en erkenning. Zowel ds. Rob van Essen als Brede Kristenen en Hans Visser spreken van meer begrip voor elkaar en bereidheid om naar elkaar te luisteren, hoewel de spits van evangelischen ligt op het persoonlijk geloofsleven en de beoefening daarvan, terwijl de spits bij de oecumenischen ligt op een verantwoord staan in de maatschappij en ten opzichte van de naaste. Waardevol voor de ontmoeting tussen beiden is het Guntersteinberaad, dat regelmatig plaatsvindt op slot Gunterstein bij B reukeien.

De wegen gaan uiteen als het gaat om de houding ten opzichte van andere religies. Dr. H. Vroom bekritiseert de houding van evangelischen als het gaat om het centraal stellen van de ene naam tot zaligheid (Hand. 4 : 12) en meent dat God ook in andere religies en culturen lichten ontstoken heeft. Hetzelfde vinden we bij ds. Jaap Kraan, die stelt dat de scheidslijn niet loopt tussen de verschillende religies of tussen gelovigen en ongelovigen maar tussen mensen die in de dienst aan de naaste God hebben gediend en zo Christus hebben (h)erkend en hen die dat nagelaten hebben. Hij ziet de mogelijkheid moslims te rekenen onder de godvrezenden waarvan o.a. Comelius (Hand. 10) deel uitmaakte. Daarin wordt hij fundamenteel bestreden door ds. G. C. den Hertog (Bij Kuitert c.s. kan de waarheidsvraag geen standhouden), drs. Pieter van Kampen (De Schrift spreekt exclusief van de ene God en de ene Heere Jezus Christus) en dr. A. Noordegraaf (Een kerk die gehoorzaam wil zijn aan de stem van haar Heer kan in de huidige samenleving niet afzien van het getuigenis dat Jezus Christus de enige weg tot het heil is. Ook de eerste christenen stonden met hun getuigenis over de ene Naam tot heil in een plurale samenleving). Evenwichtig vond ik ook de bijdrage van Jaap Beukema, werkzaam als evangelist in Rotterdam-Delfshaven en de ontmoeting met mensen van andere religies vanuit de praktijk kennende. Hij pleit voor verkondiging (van de ene Naam) in de context van de dialoog en van respect voor de moslim. In een slotbeschouwing legt prof. Jan A. B. Jongeneel de betrekkelijkheid uit van de gebezigde termen 'oecumenisch' en 'evangelisch'.

Er zou over dit boek nog veel meer te zeggen zijn. Ik vind het een boeiend boek. Evangelischen en oecumenischen kunnen niet om elkaar heen. Dit boek geeft inzicht in de verschillende posities en dient de meningsvorming ten aanzien van het christelijke getuigenis in een multireligieuze samenleving.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen