De bouw gaat door

Met groot verlangen naar het land der belofte keerden enkele tienduizenden ballingen terug naar Juda. Teruggekeerd in het land der vaderen richtten ze eerst het brandofferaltaar op. Daarna wilden ze de tempel gaan herbouwen. Maar het zat beslist niet mee. Er kwam tegenwerking van de andere bewoners van het land. Tijden van politieke onrust en economische malaise braken aan. Diverse misoogsten leidden tot voedselschaarste.

Zestien jaar na de terugkeer was de bouw van de tempel nog niet verder gekomen. De teruggekeerden besteedden wel aandacht aan de bouw van hun eigen huizen. Toch zal de bouw van Gods huis door moeten gaan. Daar zal de Heere voor zorgen. Dat blijkt in de zending van Zijn Woord. En de profeet Haggaï mag dat Woord doorgeven.

Het is in het najaar van 520 voor Christus dat deze profetische Woorden hebben geklonken. Daar stond Haggaï dan te profeteren op het tempelplein, tussen de puinhopen. Hij wierp het Woord erin! Dat is de enige remedie. De situatie is moedbenemend. Gelukkig hangt Gods Woord niet van de situatie af. Nooit! De tempel moet gebouwd. Dat hebben de inwoners van Juda verzuimd. Zondige nalatigheid! Scherp vermanend legt de profeet daar de vinger bij.

Maar daar blijft zijn vinger niet in steken, want hij wijst op Hem, de belovende God. Haggaï komt met het Woord. De Heere zal vrede geven in deze plaats. Vrede op aarde.

Achter het Woord gaat Haggaï schuil. Dat is nodig voor de tempelbouw. Van gemeente-opbouw kan alleen sprake zijn als God ter sprake komt!

Met Gods Woord rekent het 'paarse kabinet' niet. De heilzame geboden van God moeten het ontgelden. Arme welvaartsmaatschappij ! In de kerken volop verwarring en verstarring, verzwakking en verstrakking. Waar blijven wij? Als we eerlijk zijn voor God belijden we: 'Wij hebben gezondigd'.

Dat ontkent God niet. Toen ook niet, want Haggaï moest het ze aanzeggen. En tegelijk heilsprofeet zijn! Ja, dat moest hij zijn, want God wilde de tempelbouw in deze plaats en Hij wilde vrede geven. En het geschiedde want Gods Woord geschiedt altijd. Gelukkig is dat meer dan een verhaal dat gaat.

Het Godswoord der profeet werkt. Dat bewerkt Haggaï niet, want hij is maar een mannetje uit het stof. De Heere zorgt voor de werking van Zijn Woord. Daarom is het Woord voorspoedig in hetgeen waartoe Hij het zendt.

De hoorders van het Woord gingen aan de slag om de tempel te herbouwen. Puin werd geruimd. Stenen en hout werden aangevoerd. Er werd gebouwd. Hier bouwt de hemelse Architect Zijn huis. En Hij schakelt er mensen bij in.

Het duurde niet lang; nog geen maand later lag de bouw weer stil. De moed is de bouwers in de schoenen gezonken. Een bang vermoeden heeft zich meester van hen gemaakt: "t Zal toch wel nooit meer zo worden als vroeger'. De tijd van de eerste tempel. Dat waren nog eens tijden!

Zo kunnen wij ook spreken. Terugdenkend aan de tijd van de volle kerken. Denkend aan recente onderzoeksresultaten over dalend kerkbezoek...

Die bouwers van toen achtten het maar beter om te stoppen. Die nieuwe tempel zou vergeleken met de vorige toch eigenlijk niets voorstellen. Het stemde de ouderen die de tempel van Salomo nog hadden gezien tot droefheid. Wat ze nu zien is als niets in hun ogen.

Maar ze moesten niet aanzien wat voor ogen was. En dat moeten wij ook niet doen. Als de statistieken en grafieken ons beleid gaan bepalen is het beleidsplan al bij voorbaat mislukt. Over kerkenfusies moeten we ons ook maar geen illusies maken, want als de basis ondeugdelijk is, dan zal het bouwwerk géén stand houden.

Haggaï gaat ondertussen niet met de wolven in het bos mee zitten huilen. Hij blijft ook niet mijmeren over die goede oude tijden. Hij komt met Gods Woord. Dat is de Boodschap van God in de dagen van Haggaï. Gods tijdbetrokken Woord.

Dus géén 'peptalk' van de profeet. Daar heeft niemand wat aan. Ook géén retoriek en géén dramatiek. Daar ligt géén kracht in. Géén show en géén beat, want dat is het niet. Door het Woord alleen. Herdenken we de Reformatie alleen op Hervormingsdag of geldt het Sola Scriptura ook de andere dagen van het jaar?

Haggaï komt met Gods Woord; de Heere zegt: 'Werkt, want Ik ben met u, spreekt de Heere der heirscharen'.

De Heere is een God van dichtbij. Dat geeft de burgers van Juda moed. Dat geeft ze kracht om verder te bouwen. Had het van die bouwers afgehangen dan was er van de tempelbouw niets terechtgekomen. Hing het in de kerk af van ons bouwen en sjouwen, vergaren en vergaderen, preken en spreken, dan was het niet best.

Maar de Heere spreekt: 'Ik ben met u'. De God van het Verbond draagt Zelf zorg voor de tempelbouw. Zijn huis wordt gerealiseerd naar Zijn gemaakt bestek. Dat is niet aan plaats en tijd gebonden.

Zie, een bemoedigend Woord voor vandaag en met het oog op morgen! We kunnen de zonden en de schuld niet verbloemen. We kunnen de omstandigheden niet mooier voorstellen dan ze zijn. We kunnen en mogen niet hoog opgeven van onszelf, want we hebben God op 't hoogst misdaan. Voor triomfantelijkheid is geen plaats.

Ook niet voor optimisme zonder realiteitszin. Alleen terugkeer naar het Woord biedt een nieuw perspectief. Gods rijke beloften proclameren en daaruit leven: dat is van levensbelang!

Wij moeten niet op onze lauweren gaan rusten in onze 'veilige bastions' en ook niet het verleden koesteren en maar roepen: 'De Heere moet het doen'. We dienen onze kracht niet te zoeken in een activistische vernieuwingsdrang waarbij we het Woord gaan snijden op de maat van onze cultuur.

Van ons kan het niet komen. Zijn we al klein voor God geworden? Is de Heere al groot voor ons geworden? Dat gaat samen. En als dat samengaat in ons leven, dan krijgen we moed en kracht en hoop voor de kerk. Dan leven we ook persoonlijk van Zijn genaderijk Woord.

De Heere zal Zijn Huis voltooien en met heerlijkheid vervullen. Hij zorgt Zelf voor de heerlijkheid van Zijn huis. Nog heerlijker dan voorheen vanwege de komst van de Messias.

God zal vrede geven. Vrede in de volle, diepe en brede zin van het bijbelse Woord. Vrede in en door de Heere Jezus Christus, de Vredevorst. Vrede voor Israël en de volkeren.

Haggaï's adventsprediking werpt haar licht vooruit: Jezus Christus zal komen ter heerlijkmaking van Gods Huis. Hij zal komen om vrede te maken. Hij breekt de tempel af en bouwt de nieuwe in drie dagen op. Dat heeft Hij gedaan door Zijn Kruis en Opstanding!

Bouwen we op Hem? Dat is nodig. Dat mag ook. Zink maar met al je zonden en heel je schuld neer op Hem want Hij is onze Vrede. Wie op Hem vertrouwt staat vast en zal niet wankelen.

Het profetische perspectief reikt nog verder. De stad zonder tempel komt in het vizier. Dat is de eeuwige stad waarin God zal wonen bij Zijn grote schare.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen